Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quīta poſt diem̄ cinerū Sermo.

omnes deberetis hodie ꝯfiteri. vt haberetis ꝑteꝫ de beneficijs eccāſticis. dixitIoh̓es concordās cuꝫ figura dicta. Sicōfiteamur peccata noſtra fidelis iuſtꝰeſt deus vt remittat nobis pctā noſtraemūdet nos ab omni iniquitate ⁊cͣ. i. Io.i. Modo ſcitis in quibꝰ oꝑbus debetishoc tēpus ſanctū expendere. Deo grās.Feria. v. poſt diē cineꝝ. SermoGo veniaꝫ etſanabo. Math̓. viij.cluſio eſt doctrina general̓in ſancta theologia in qualibet ꝯuerſione peccatoris de mala vita ad bonam. deculpa ad graciā. de vicio ad ꝟtutē. in talicōuerſione ſi ſit vera ſemꝑ deus pn̄cialit̓venit graciā. nec ad tale ꝯuerſionē ſufficit poſſe alicuius creature .ſ. hoīs vel angeli qꝛ ſine me nihil poteſtis facere. Concluſio eſt omniū theolo. Et hec concluſiopoteſt declarari regulā ad generalēuerſionē et redepcioneꝫ mūdi ad quamipē deus venit prīcipalit̓. quia nullus alius fuiſſet ad potes vel ſufficiēs. Quēadmodū in magno hoſpitali in quo iacētmulti infirmi de infirmitate incurabili oꝫ ad curandū eos veniat magnus medicus. Sic omnes eramus decunbentes inhoc hoſpitali hꝰ mūdi magnis infirmitatibus pctōꝝ ꝓpter quod de ſtudio paradiſi venit ille magnus medicus pͣcticare īfirmos curare. augꝰ. ſuꝑ illo verboMath̓. ix. veni vocare iuſtos ſꝫ peccatores. d. De celo ad nos veīt medicusmagnus qꝛ totū mundū iacebat egrotus ⁊cͣ. Ptꝫ ad redempcōeꝫ vl̓emneceſſarius fuit eius aduētus. Sic dico in cōuerſione pctōris oportet ip̄m veīre prīcipaliter. qꝛ nullus alius eſſet ſuffidens. dauid in ſpū ꝓph̓ie intelligensiſtā concluſionē et doctrinā de aduentueius regraciās deo dicit anime ſue in p̄s.

Benedic aīa mea dnō vſqꝫ ibi om̄s infitmitates tuas. Ideo qn̄ ille centurio deloqͥt euāgeliū hodiernū ſupplicabat xp̄ovt veniret ad curandū ſeruitorem ſuumRn̄t xp̄s. ego veniā curabo. Sedquare dixit veniā qꝛ non iuit nec ire intēdebat hunqͥt dixit mēdaciū? Rn̄o ẜmdoctores qn̄ deus curabat aliquē in corpore eciā curabat in aīa. qꝛ dei ꝑfecta ſūtoꝑa. Ideo dicebat ip̄ē totum hoīeꝫ ſanūfeci. Ioh̓. viij. Totum .i. in corꝑe aīa.et niſi ip̄e veniat graciā nulla aīa p̄t curari. Io ꝓpter hoc dixit. ego veniā. nonpn̄tiaꝫ corporalē ſꝫ graciā ſpititualēcurabo euꝫ. Cuꝫ xp̄s ſit medicus ꝓprius īmediatus ipſius anime peccatricisvideamus quō curat aīaꝫ infirmā. Iſtamateria eſt multū ſubtilis declarabovobis eam ſil̓itudinē medici corꝑalis. in curacōe corꝑis facit. vij. boꝰ medicus prīo vult videre infirmū qui ꝯīteriacet in camera clauſa obſcura. Scd̓omedicus accendit lucernā reſpicit eiusfaciē. in qua cognoſcit interiore diſpōeꝫPrimo facies eius inſpicitur.Secundo pulſus tangitur.Tercio vrina attenditur.Quarto dieta precipiturQuinto ſyropus immittiturSexto purgacō tribuiturSeptimo refectio conceditur.Oīa iſta ordinē ſeruat xp̄s medicꝰ celeſtis in curacōe anime peccatricis. Etmo vult videre facie .i. diſpōeꝫ pctōris. iacꝫ in camera obſcura culpe ī lecto peccati nec videt ꝑiculū deōnioꝝ euꝫ obẜuāt. Ꝙꝛ ſi pctōr videret clare bonapctm̄ amittit mala incurrit ꝑiculūin eſt ſtatī exiret de pctō. dixit da.loquēdo de pctōribꝰ in pͣs. lxxxi. Neſcierūt neqꝫ intellexerūt in tenebris ābulāt.etcͣ. Nota dicit. neſcierūt bona ſcꝫꝑdiderūt. neqꝫ intellexerūt ſcꝫ mala queincurrūt. in tenebris ā bulāt ſcꝫ vidētes ꝑiculū in ſunt .ſ. cadendi in infernū