Dnicain quinqͣgeſima

nō ſufficiebat. Ideo deus dedit legem inſcriptis mille ⁊ quīgētis annis ſcꝫ a moyſe vſqꝫ ad xp̄m tunc em̄ iſte aſcenſus fuitgradualiter miratꝰ ⁊. Licet em̄ iacob p̄uideret aſcenſū bone vite in celū ꝑ figuramſcale tn̄ nichil dicit̉ de gradibꝰ huius ſcale. ſꝫ ſcriptura in lege ſcripte. dauid ꝑ ſpiritū dei preuidit numeꝝ graduum ſcꝫ. xvUn de legit̉. ij. ꝑalippo. ij. ꝙ reuelauit deus ſibi ꝙ nō ip̄e ſꝫ filius ſuus ſalomon edificaret ſibi domū ſiue templū ⁊ reuelauitſibi totā diſpoſicōem templi ꝓpter qd̓ dauid vocauit tunc filiū ſuū ſalomoneꝫ quierat nouem vel decem annoꝝ dicendo ſibi. Ecce fili mi ego ꝓpoſuerā edificare tēplum dei ſꝫ deus noluit. qꝛ effudi ſanguinem ſꝫ dixit mihi ꝙ tu edificab̓ ſibi domūIdeo edificabis eā in tali loco ſcꝫ in mōte ſyō tali mō ⁊ facies quindecim gradusNam templū figurabat gloriā paradiſi.Iuxta illud in templo eius om̄s dicēt gl̓iam quindecim ꝟo gradus figurabāt. xv gͦdus ſcale bone vite quibꝰ in celū aſcendimꝰ ꝓpt̓ qḋ dauid ꝯpoſuit. xv. pͣs qui dicunt canticum. xv. graduum. qꝛ in quolibet gradu cantabat vnus pͣs. a leuitis aſcendendo in magnis feſtis ⁊ ſolēnitatibꝰdum portaret̉ hoſtia in templū In pͥmogradu cātabat ps. Ad dn̄m cum tribularer ⁊ etiā a leuitis inchoātibꝰ ⁊ ſic de alijsNam figura fuit ſcale bone vite in qͣ ſūtquindecim gradꝰ ⁊ in quolibet angeli laudant deum. Ideo yſaias. venite aſcendemus ad mōtem dn̄i ⁊ ad domū dei iacob⁊cͣ. Yſa. ij. Dico tͣcio ꝙ in lege gr̄e h̓ aſcēſus fuit virtualiter nominatus tēpus legis gr̄e eſt tēpus preſens in quo deꝰ ſuagr̄a voluit deſcendere vt nos aſcendamꝰqͣꝫuis em̄ dauid ī lege ſcripte preuideretnumeꝝ graduū in aſcenſu ꝑ bonam vitāad celum tn̄ non expreſſe eos nominauitSed ecce apoſtolus paulus qui celū aſcēderat eos expreſſe noīauit ꝑ virtutes caritati ānexas. d in epiſtola dn̄ice currentis caritas patiēs eſt benigna eſt ⁊cͣ. Sca

la eſt caritas q̄ idē eſt ꝙ bona vita ⁊ enumerat quindecim virtutes caritati annexas tanqͣꝫ quin decim gͣdus bone vite. Etpͥmo dicit caritas patiens eſt. Ecce ꝙ pacientia eſt primꝰ gradꝰ ſcale caritatis ſeubone vite. Racō qꝛ ſtatim mundꝰ bellatꝯtra illū qui incipit bonā vitā ſic̄ deberetꝯmendari ⁊ laudari deridet̉ dicendo. Singularis eſt ypocrita ⁊cͣ. ad placitum. Nōhic de quolibet ſtatu ẜm ꝙ expediet. Id̓oneceſſaria eſt pacientia Exēplo xp̄i qui amalis dicebat ſamaritanus ⁊ demoniumhabet ⁊ patiens ſuſtinuit. Bn̄dctūs eſt qͥhāc ꝟtutem habet ⁊ non turbatur de ſil̓ibus verbis. Et iſte talis poteſt tunc cantare primum pſalmum dicendo. Ad dominum cū tribularer clamaui ⁊ exaudiuitme. dn̄e libera aīaꝫ meaꝫ a labijs iniquis⁊ a lingua doloſa ⁊cͣ Secundo caritas benigna eſt. ⁊ nota hic dr̄aꝫ inter pacīam ⁊⁊ benignitatem. ⁊ multi ſunt patientes qͥnō ſunt benigni. ꝟbi gr̄a Qui nō vult vindictā de inimicis ⁊c̄. patiens eſt. ſꝫ niſi fadat bonū inimicis orando ꝓ eis nō eſt benignus. Multi remittunt iniurias dicendo nō nocerem inimico meo. Modo haberis pacientiam. Sed niſi loquamini cūeo ſalutando ipſum loquendo cum eo nōeſtis benignus Ideo oportet aſcendere ſecundum gradum. Et ita faciebant ſanctiqui non ſolum erant patientes ſꝫ ⁊ benigni. Ideo quilibet eis ſimilis poteſt dicereſecundum pſalmum ⁊ cantare dicendo.Leuaui oculos meos in montes id eſt inſanctos ⁊cͣ. Tercio caritas nō eml̓atur .i.nō eſt īuidioſa hoc eſt magis. Multi ſūtpacientes ⁊ benigni. ſꝫ quando audiunt alium laudari inuident ⁊ triſtantur. Et ꝓpt̓hoc dicit caritas non emulatur. Eſt aliqͥsinuidens. quia nō eſt iuratus baiulus ſcuvicarius vt talis et cetera. Cauete aliascadetis d̓ ſcala caritatis ⁊ bone vite. Itēinuidus aliquis quā doqꝫ eſt de bonis ſpiritualibꝰ hͨ eſt maior īuidia vt qꝛ alter eſtSapientior. doctior. deuotior. ſanctior