in quinqͣgeſimaDn̄ica

tamen iuuat̉ ⁊ releuat̉ dando ſibi ad comedendū vel bibendū. Ita vt dicunt illieſt de onere aīe dāpnate. q̄ licet nō poſſitdeponere onꝰ penaꝝ. poteſt tamē haberereleuacionē ex bonis q̄ fiunt hic a parenribus ⁊cͣ. Hoc eſt falſum ⁊ erroneū ⁊ ꝑeccleſiā reprobatū. Quia mortuo homine impio ⁊cͣ. immo dico vobis forcius ꝙquanto plura fiunt ꝓ aliqͣ anima dāpnata. tanto magꝭ pena augmentat̉. Declaretur hoc per ſimilitudinē de captiuo quiportat onus duꝝ captiuitatis ⁊ parētesmittunt ſibi preciū redepcionis ſꝫ perditin mari vel al̓s. Et quando captiuus ſcitille nō ſolū non releuat immo magis dolor eſt ſibi ⁊ triſticia augmentat̉. naꝫ ſibinon ꝓfuit illud p̄ciū. Idē eſt de dāpnatis. Itē in inferno nō eſt niſi cōtrarietas⁊ malignitas. quia pater odit filium proquo fuit dāpnatus ⁊ econuerſo. vir contra vxorē ⁊ econuerſo. ⁊ quanto hic fuerunt amores maiores tanto magis eſtodium inter eos dicendo. In maſignitate noſtra conſumpti ſumus ⁊cͣ. Sapīe. vNota hic argumentū in oppoſitum. namdiceret aliquis. ergo videtur ꝙ in in fernoſit caritas. Nam d̓t textus Luce. xvi. Deillo diuite qui licet nullā haberet ſpem liberacionis nec releuacōnis quia nec guttā aque potuit obtinere tn̄ orauit dicēs.Rogo te pater vt mittas lazarum in domū patris mei habeo enī quinqꝫ fratresvt teſtetur illis ne ⁊ ipſi veniant in hunclocū tormentoꝝ Luce. xvi. videtur ergoꝙ illa peticio ſit caritatis Reſponſio ꝙ ininferno nō eſt caritas ſꝫ tota malignitas.Ad auctoritate. Dico ꝙ ſicut in hoc mūdo ſunt ſocij in peccatis ſic in alio mundoerunt ſocij in penis ⁊ ſicut peccando vnusanimat̉ ab alio quia multi cum minori timore peccant qͣꝫ ſolus vnus. Sic penamaior ē quādo ſunt plures ⁊ quāto magis creſcit numerus ſocioꝝ tanto magisaugmentat̉ pena quia vnus cruciat aliumSicut de igne in quo quanto magis po-

nitur de lignis tanto magis augmentat̉flamma ⁊ vnū lignū incendit aliud. Id̓odiues ille orauit non ex caritate ſed timore ne ſibi pena augmētaretur in aduentufratrum qui fuerunt ſocij ſui in peccatis.Non ergo habent ſpem nec caritate damnati. ſꝫ habent fidem. Eſt enī fides in demonibus coacta nō laudabilis nec ē donum gracie. Dicit enī ſcūs thomas ſcd̓aſcd̓e q̄ſtione qͥnta articulo ſecūdo in ſolucione ad terciū. hoc ipſum demonibꝰ diſplicet ꝙ ſigna fideiꝰ ſunt tam euidenda vtper ea credere cōpellant̉ Et ideo in nullominuitur eoꝝ malicia per hoc ꝙ creduntItem d̓t ſanctꝰ Thomas ſcd̓a ſcd̓e q̄ſtione decimaoctaua articulo tercio in ſolucione ad ſcd̓m ꝙ magis poteſt eſſe informis fides in dāpnatis qͣꝫ ſpes. Quia auguſtinus d̓t in encheridion fides eſt malarum rerū ⁊ bonaꝝ ⁊ preteritaꝝ ⁊ preſenciū ⁊ futuraꝝ ⁊ ſuaꝝ ⁊ alienaꝝ. Sedſpes non eſt niſi rerum bonaꝝ futuraruꝫad ſe pertinenciū. Et ideo magis poteſteſſe fides informis in dāpnatis qͣꝫ ſpes.quia bona diuina nō ſunt eis futura poſſibilia ſꝫ ſunt eis abſencia ¶ Non eſt ergoſpes in dāpnatis ſꝫ ſuo modo vel aliquomodo vt patuit fides informis. quia vtdicit ſanctꝰ Thomas ꝙ velint aut nolinthabent credere ex euidencia facti quādoſenciunt penas ⁊ tormēta ⁊ vident gloriam beatoꝝ tunc credunt fidē xp̄ianameſſe veram. Et ꝙ habent fidem auctoritas. Tu credis quoniā vnus eſt deus ⁊demones credunt ⁊ contremiſcunt Iacōbi. ij. Nota cum dicitur ⁊ contremiſcuntquoniā demones ⁊ anime dampnate timent diem iudicij. Racio nam ſicut miles captus ī lata capcione ſi ſciret tali dieſe incluſurū in auguſta capcōne multū timeret illum die Sic enī demones faciūt⁊ anime damnate quia modo habent latam capcionē ſꝫ in die iudicij recludeturin corporibus ignitis ⁊ fetidis. Id̓o iſtaracione contremiſcunt. ⁊ tu luxutioſe ſu-