Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnicain quinqͣgeſima

cognicionē de celo lune mercurij venerisſolis iouis ſaturni celi ſtellaꝝ ſcilꝫ firmamenti pͥmi mobilis non tamen potuerunt aſcendere vſqꝫ ad celū empireūquod eſt īmobile eſt locus iſte beatoꝝad que aſcendimꝰ. Et iſte locus videta nobis modo ſolum fidem. Et de iſtoloco loquit̉ apoſtolus dicens. Oculusnon vidit nec auris audiuit nec in cor homiuis aſcendit que p̄parauit deus hijsdiligunt illū. nobis autē reuelauit deusper ſpititū ſuum. pͥma ad chorinthe os. ij.Nota cum d̓t oculus .ſ. intellectus philoſophoꝝ non vidit quia nolebant credereniſi illud quod videbant oculo intellectꝰſcꝫ per certam demonſtracionē. Nec auris audiuit ſcꝫ iudeoꝝ. Moyſes enimalij prophete multa miracula audierūt adeo ſed nunqͣꝫ audiuerunt deus ꝓmitteret eis illū locum. Nec in corde homīsſcꝫ infidelis aſcendit que p̄parauit deus⁊cͣ. Ecce qͦmodo fides eſt neceſſaria ſcꝫad videndū locum. ſꝫ modicuꝫ eſſet ſcirelocū beatitudinis niſi etiā ſciremus vias.Ideo notate tres vias quas etiā ſcimusper fidem. Et pͥma via eſt de innocentiabaptiſmali iſtā ſcimus per fide verbūxp̄i dicendo. amen amen dico vohis niſiquis renatus fuerit denuo non poteſt introire in regnū dei Iohānis. iij. Affirmatiua eſt negatiua Scd̓a via eſt dignapnia. per iſta habent ire illi qui perdider̄tpͥmā viam. Digna pn̄ia eſt dolere de peccatis cōfiteri ⁊cͣ. ꝓpoſito non redeundi. Iſta via ſcitur per fidem verbū xp̄idicens. Penitencia agite ⁊cͣ. Terciavia eſt firma obediēda hoc eſt viuere ẜmdei ordinacionem non ẜm ꝓpriam inclinacionem ẜm eius p̄cepta non ẜm ſuiꝓpria ſentimenta. Hec etiā habetur fidem verbū xp̄i dicentꝭ. Si vis ad vitāingredi ſerua mandata Mathei. xix. Id̓oapoſtolꝰ per fidē ābulabamꝰ ſcd̓a ad chorinth̓. v. Nota per fidē ſcꝫ videndo terminū. Dieo ſcd̓o neceſſariū eſt viato-

ri audacia cordial̓ vltra reſpectū viſualēſcꝫ timere nec ꝓpter altitudine loc debet quis dubitare qͥn poſſit aſcendere ſedrecipere audaciam cordis nec confidas deintellectu nec auxilio tuoꝝ opeꝝ ſed deidicendo. Deus eſt qui de nichilo creauit redemit michi illū locū p̄cto ſui ſanguinis emit me baptiſmū mundauitſacͣmentoꝝ remedia ordinauit. Id̓o nodubito qͥn illuc aſcendā qꝛ non ſe quiaincorporeus ē deus enī ſpūs eſt. Ioh̓isquarto. ſꝫ me illū locū creauit tam pulchriter ordinatū. Nam decor dat ſpem.Ideo dr̄. Qui ſperant in dn̄o mutabuntfortitudine aſſumunt penas ſicut aquilecurrent non laborabunt. ambulabuntnon deficient. Iſare. xl. Nota qui ſperantin dn̄o mutabunt fortitudinem. Quia ſiante in hoc mundo habuernt fortitudinecorporalem ad ambulandū ſaltandū ⁊cͣmutabunt fortitudine corporis ſcilicꝫ inferuorem cordis. Si querat̉ quomodo fiet. Reſpondit aſſument pennas ⁊cͣ.vbi ponit tres gradus bonaꝝ perſonaꝝ. Et pͥmꝰ gradus eſt cōtēplatiuoꝝiſti aſſumet penas vt aquile ſeu alas. dueale ſunt due ſpes. vna de dei potēdia. aliade dei miſericordia. Prima aſſumit̉ perconfidenciā de dei potencia ſcꝫ poteſtnos facere equales angelis ī gloria. Secunda aſſumū conſidendo de dei mīanon ſolum poteſt immo vult nos ſaluosfacere. Hijs duabꝰ alis contēplatiui volant ad paradiſum. Scd̓s gradus eſtactiuoꝝ currendo per magna opera miſericordie pn̄ie feſtinant cum magnoardore ſpūs currunt ad paradiſum.Tercius gradus ē obedienciū dt Ambulabunt non deficient ſcꝫ faciēdo illaad que tenent̉ diligent̉. In omnibꝰ iſtisneceſſaria eſt ꝟtus ſper dat feruoremcordialem. Dico tercio neceſſariū ē viatori aſcēdēti in altū duracio fortitudinis ne deficiat in medio. Hec autēduracio forcius habetur ꝟtute caritatis.