Sermo.II.
quid tibi vis faciam quia multe ſunt mīeRn̄dit cecus dn̄e vt videā. Dixit illi iheſus Reſpice Fides tua ſaluum te fecit ⁊cōfeſtim vidit ⁊ ſeq̄batur eum. Nota ꝙiſte fuit de ſocietate xp̄i. Nota etiā fidestua te ſaluū fecit ⁊ cōfeſtim vidit qꝛ ſaluacio ſtat in viſione xp̄i. Hec eſt vita eternavt cognoſcant te ſcꝫ eſſe ſolū veꝝ deū ⁊quē miſiſti iheſū xp̄m Ioh̓. xvij. Ꝙ vitaeterna ſiue ſaluacio noſtra cōſiſtit in viſione diuine eſſencie in qͣꝫplurimis tenet locis ſcūs Thomas vt pͥma diſ. jͣ. q. jͣ. arti. i.⁊ quatta diſtinctione. xlix. queſtione prima articulo pͥmo queſtione pͥma articulo ſcd̓o q̄ſtionē p̄ma. Itē pͥma ſcd̓e q̄ſtione tercia articl̓o. iiij. et. viij. ⁊ ideꝫ ſentitin pleriſqꝫ alijs locis. Queſtio eſt hic etbona qͣre xp̄s attribuit ſaluacionē virtuti fidei dicendo. fides tua te ſaluum fecitcū fides ſine operibꝰ nō ſaluet hoīem Auctoritas. Quid ꝓderit fides tm̄. ſi fidemdicat quis ſe habere opera aūt nō habeat;Nunqͥd poterit fides ſaluare eū? Sicutenī corpus ſine ſpū mortuū eſt. Ita ⁊ fides ſine operibꝰ mortua eſt. Iacobi. ij.Rn̄ſio ꝙ ſi fides ē fundamentū omniūalioꝝ bonoꝝ ⁊ virtutū radix. Si corde ⁊ore ſimplicit̓ ac ſollicite teneat̉. Sicͦ arbor a te plantata in orto tuo facit fructū⁊ poſt ramos flores ⁊ fructus. originalit̓oīa iſta ꝓcedunt de radice Sic etiā fideseſt vt radix plantata in orto cordis. Deinde mittit truncū ſcꝫ caritatis faciens ramos ſcꝫ virtutū ⁊ flores ⁊ folia bonoruꝫopeꝝ. quia fides per caritate operat̉. Adgala. qͥnto. Et poſt facit fructꝰ glorie inparadiſo. Sed radix riganda ē ne moriatur. Et rigatur radix fidei mane ⁊ ſero dicendo. Credo in deū. Et quēadmodumortus rigat̉ per. xij. tabulas Ita fides perxij. articulos. Dicat̉ etiam ꝓteſtacio. Etideo dicitur Si cōfitearis in ore tuo dominū iheſum xp̄m ⁊ in corde tuo credideris ſaluus eris. Ad romanos decimo.Deo gracias.
¶ Sermo ſecundusUnc manet fi(des ſpes caritas tria hec pͥma adChorintheos. xiij. Noſter ſermo erit deꝟtutibus theologicis. ꝓ bona inſtrucrione noſtra ⁊ vtilitate mortuoꝝ. Sed primo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū ꝓpoſituꝫeſt declarandū ẜm duplicē intellectum.ſcꝫ ꝓprium ⁊ literalē. ⁊ appropriatum ⁊moralē ſpūalem. Et pͥmip erit ꝓ viuis.Scd̓s ꝓ mortuis. Primꝰ erit ꝓ introductionē. Scd̓s pro ꝓſecucione. Propͥmo ſciendū eſt ꝙ in hac vita ſūme ſuntneceſſe iſte tres ꝟtutes theologice fidesſpes caritas ꝓ eundo ad paradiſuꝫ. Rōquia cuilibet viatori aſcenſuro ad caſtrūalte ſitū. tria ſunt ei neceſſaria.Primo reſpectus viſualis.Secundo audacia cordialis.Tercio duracio fortitudinis.¶ Dico pͥmo ⁊cͣ. ſcꝫ reſpectus viſualis Nārequirit ſi vis ſecurius ire vt locū ad quētendis ſiue terminū cognoſcas. Modoclaꝝ eſt ꝙ totū tēpus vite noſtre in hocmundo nō eſt niſi vna via per quā vadimus aſcendendo ad caſtꝝ altiſſimū celiempirei. Ideo indiget hijs tribus q̄ ſuntreſpectus viſualis. audacia cordialis ⁊ duracio fortitudinis q̄ habent̉ per tres virtutes .ſ. fidē ſpem ⁊ caritate. Et ex hoc po hoterit cognoſcere veritate vel neceſſitateꝫiſtaꝝ trium virtutū. Et per fidem videmus finē ſeu terminū vie noſtre ſcꝫ celūbeatoꝝ. Nunqͣꝫ enim iſte terminus fuitcognitus per intellectū naturalem philoſophorum De hoc pulchre loquit̉ ſanctꝰThomas pͥma parte queſtione pͥma articulo pͥmo oſtendens neceſſitatem doctrine ſacre vltra philoſophicas diſciplinas eius eo ꝙ ordinati ſumus diuinitusad finē ſupernaturalem tranſcendentemnaturalem noſtrā apprehenſioneꝫ. Licetenim philoſophi per motum habuerunt̉
q .ij.