Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄icain ſexageſima

de ſtimulo ſuo dicebat thema Datus eſtmichi ⁊cͣ. Patet ergo thema Et inuenioin ſacra ſcriptura criſtus habet quatuorſtimulos quibus diuinitus excitamur vtvadamus ad paradiſum.Primus eſt dolor corporalis affligens.Scd̓us eſt doctor cordialis conpugens.Tercius eſt timor iudicialis ꝯfigens.Quartus eſt amor ſpiritualis vrgens De primo ſingulariter loquitur thema datus eſt cetera. Dico primo deus habet ſtimulum dolore corporali affligenti ne ſcilicꝫ pigritemur in bona vitaSicut ſunt infirmitates dolores paupertates fames ſiccitates mortalitates ⁊cͣNon credatis deus delectetur in nr̄ismalis. Sed ratio principalis noſtrarumafflictionum ex parte dei eſt reductio exercitacio promocio ad bonum tandēintroductio ad gloriaꝫ. Nota ad hoc ſimilitudinem de iumento quod portat onusqd̓ non delectabiliter verberatur a domīoſuo. ſꝫ ſi deuiat a recta via tunc percutiturvt ad viam reducitur per flagellū. Si vero non deuiauitꝭ adhuc flagello percutitur non delectatur. ſed vt cicius vadantvlterius promoueatur vt currat tandēad domum veniat. Sic etiam viā ad paradiſum eſt bona vita. Hec via ambulatein ea neqꝫ ad dexteram neqꝫ ad ſiniſtramdeclinabitis Iſaie. iij. Sꝫ aliquotiens homines deuiant ad dexteram amore proſperitatis dimittentes bonam vitam faciunt contra dei mandata vel ad ſiniſtraꝫtimore aduerſitatis vt fugiant mala dimittunt bonam vitam Uidens ergo deꝰ iumentum ſuum deuiat a via recta ſtimulat ip̄m flagello infirmitatis vl̓ famisdoloris vel mortalitatis que tangunt carne vt dicat homo Si ego eſſem in via bone vite non ſtimularet me. ſic reduciturad viam conterendo confitendo remittendo ⁊cͣ. Si forte ſit in via ſꝫ vadit tar-

de tepide ſpacioſe ſtimulatur etiā a deovt cicius ambulet per bona opera accelerando feſtinando ad bonam vitam meliorando ſcꝫ cum maiori feruore ſpiritusvt diligentius faciat bona oꝑa Hanc ſtimulacionem ſimilem tangit dauid quide ſe dicebat deo. vt iumentum factus ſūapud te ego ſemper tecum tenuiꝰ manū⁊cͣ. pͣs ſeptuageſimoſecū do. Nam dauidoptime ſenciebat ſtimulū dei. Id̓o ſi eratextra viam ſtatim reducebat ſe ad viamdicendo miſerere mei deus ⁊cͣ. Sed ſierat in via feruentius operabatur. Ideodicit vt iumentum factus ſum. Hic apparet defectus noſter. quia non poſſumꝰdicere vt iumentum factus ſum ſꝫ minusqͣꝫ iumentum. quoniā iumentum ſi eſt extra viam flagellatur a domino ſuo. ſtatim reducit ſe ad viam. Nam videtur habere rationem cognoſcere. quia ideo percutitur a domino. quia eſt extra viam⁊ ⁊tuqui per peccata es extra viam bone vitedeus flagellat te tu non cognoſcis necpropter hoc redis ad viam ymmo multiex hoc efficiuntur peiores Id̓o non potesdicere cum dauid vt iumentum factꝰ ſū.ſed minus qͣꝫ iumentum. Item ſi iumentum ſit in via percutitur a domino ſtatīmeliorat paſſum accelerando quaſi cognoſcat dominus id̓o percuttit ip̄m. Etquando tu homo vel mulier a domino flagellarꝭ facis oppoſitum ſolum melioras te. ymmo in corde tuo recipis indignacōneꝫ contra deum dicendo malasgrates cetera. Nonne videtur vobisſumus minus qͣꝫ iumentum. De hoc ſtimulo dicit apoſtolus. Ne magnitudo reuelacionum extollat me id eſt extra viamtollat datus ē michi ſtimulꝰ carnis mee. angelus ſathane qui me colaphizet. ij.ad Corintheos. xij Paulus eſt ſuꝑ omnes mortales habuit donū reuelacōnūqꝛ ſic̄ amicꝰ on̄dit amico totā domū ſuā.