Dn̄icain ſexageſima
et ſpūs. Ad hebre. iiij. Nota vſqꝫ ad diuiſionem anime ⁊ ſpūs ſcꝫ dyaboli. Etnota h̓ miraculū de illo ligato que ſanctꝰhō vidit eunte ad confitendū quē demones ꝑ cathenas trahentes retrahebant neiret ⁊cͣ. Ideo ſoluere cōfitendo petā. nāſi aliqͥs veſtꝝ eſſet ab inimicꝭ vinculatꝰ ⁊cathenatꝰ libēt̉ iret ad lib̓atorē ſi reꝑiret¶ Dico tercio ꝙ verbū ſacerdotis ē tante ꝟtutꝭ ꝙ aperit celū ⁊ facit venire xp̄min hoſtia cū multitudine angeloꝝ ipſumaſſociandū quia rex nō vadit ſolus. Nōintelligat ꝙ in illa apercione celi rupant̉ſed d̓r aperiri ſicut aperit̉ cor amico reuelando ſibi ſecretū. Talis enī cordis cōmunicatio dr̄ apercio. ſicut d̓r de dalida⁊ de ſampſone poſtqͣꝫ ſibi reuelauit ſecretum cordis. Nunc aperuit mihi cor ſuū.Iudicū. xvi. Tali modo intelligenda eſtapercio celi. nā deus qͥ ſecretꝰ ē in celo cūangelis ⁊ ſcīs ſubito ad verbū ſacerdotꝭdeſcendit. Aucͣtas gregorij in qͣrto dyalogoꝝ. Quis fideliū dubiū hr̄e poſſit inipſa īmolacionis hora ad ſecerdotꝭ vocecelos aperiri ⁊ in illo ih̓u xp̄i miſterio angeloꝝ choros adeſſe ⁊cͣ. Nota celos aperiri nō corporalit̓ ſꝫ ſpūaliter vt dictū ē⁊ xp̄s deſcēdit ⁊ de celo nō recedit ⁊ tn̄deſcendit in manibꝰ oīm ſacerdotū conſecranciū multomagꝭ verbū dei hꝫ hācꝟtute. Modo cogitate hic quō quilihetſacerdos debet eſſe ſcūs. Primo ī orene menciat̉. Nā d̓t ambroſius ꝙ verbūſacerdotis aūt eſt veꝝ aut ſacrilegiū Itenō debet blaſphemare nec iurare. Itemcōſeruare manꝰ mūdas a ludo ab armisquia ſicut ꝟgo maria tractat eius filium.Tunc enī manus ſacerdotis ſunt pleneangelis. quia tunc cantant dicentes Panis angelicus fit panis hominū. dat panis celicus figuris terminū. O res mirabilis manducat dominū pauper ſeruus ⁊humilis. Item cōſeruare debet corpusſuum mundū a luxuria quia corpus ſa-
cerdotis eſt propriū monumentum xp̄imagis qͣꝫ ſanctum ſepulcꝝ. Ideo dicitſancta ſcriptura. Sacerdot es qui accedunt ad altare ſanctificent ne percuciameos. Exodi. xix. Nota ne percuciam eosſcꝫ gladio dāpnacionis eterne Auiſeturpopulus ne adoret hoſtiā niſi forma conſecracionis a ſacerdote ꝓlata. quia vſqꝫin vltimo verbo non eſt ibi xp̄us. Sicutvirgo maria non fuit mater dei niſi in vltima dictione perfecta. Et tunc gabrielflexis genibꝰ adorauit xp̄m in vtero virginis exiſtentē. Sic nos in hoſtia conſecrata ¶ Dico quarto ꝙ verbū dei eſttyriaca in corporali refectione quādo enīvolumus comederę vel bibere ne ſimusintoxicati vel efficiam veneno infecti verbum dei eſt tyriaca Dicunt naturales ꝙeſt vnus ſerpens ita venenoſus ꝙ ſi mordet in radice alicuius arboris omnes fructus illius arboris ſunt venenati. Ideocomedere de illo fructu ſine tyriaca eſſꝫpericuluꝫ. Sic etiam radix omniū ciboꝝfuit cibus ade. que ſerpens antiquus intoxicauit ibi ponens venenū peccati Ideoexquo radix fuit venenata ſuſpecti ſunt⁊ periculoſi omnes cibi corporales. Iōante ⁊ poſt cibū ſumenda eſt tyriaca verbi dei ſcilicet verſus menſe pater noſtervel aue maria vel ad minus dicere iheſus ſi ita ſis guloſus ⁊ feſtinus ⁊ iſta eſttyriaca. ⁊ ideo dicit cibos creauit deꝰ adpercipiendum cum graciarum actione fidelibus quia oīs creatura dei bona ⁊ nichil reiciendum quod cū graciarū actione percipitur ſanctificatur enī per verbūdei. pͥma ad Thimotheum quarto. Id̓oquandocunqꝫ volueritis comedere velbibere ponatis tyriacā ne dyabolus ſubintret ¶ Nota miraculum qd̓ narratGregorius de moniali comedente lactucam in orto arrepta a demone. vel depredicatorē bibente in villa. vel de puella tres demones in corpore habente ⁊cͣ.