Sermo.I.

homo diues cōmittit ſibi poſſeſſiones cūagris ⁊ vineis oliuetis ⁊ arboribꝰ vt opetur ⁊ viuat inde. Si forte ille ē ocioſusqꝛ nō curat laborare in p̄dictis ſꝫ vadit ꝑtabernas ludos lupanaria. ⁊ nichil facitnunqͥd talis ē dignꝰ rep̄henſione di. qͥ dhic ſtatis ocioſus In hac rep̄henſione ſumus oēs nos qͥ nichil habebamꝰ Quibꝰdedit deꝰ agrū ꝓprij corporis ad laborandū meritorie. Gen̄. iij. Formauit deꝰ homine de limo terre ⁊cͣ. Dedit nob̓ vineas ſcꝫ eccleſias in quibꝰ ſit vmū p̄cioſumde qͥ dāpnati ſi poſſent haberę vnā guttam cū vera cōtricōe ſaluarent Iſto mōinebriat aīa de gloria dei ꝑ auditū verbidei. Sꝫ ſunt multi miſeri qͥ nō curāt p̄parare agꝝ corporlimo ē ad inſtar t̓re inculte Ido fiūt ibi multe male herbe ⁊ ſpinepeccatoꝝ vbi abſcondunt̉ beſtie venenoſe veneno luxurie gule ⁊cͣ. Non curāt devineis eccleſiaꝝ qꝛ nolunt audire miſſasnec ẜmones ⁊c̄. ꝓpter h̓ d̓t ſcpͥtura ꝓuerxij. Qui operat terrā ſuā ſaturabit̉ panibus Qui autē ſectat ociū. ſtultiſſimus ēEt loqͥtur de diligēti ⁊ ocioſo. De diligenti autē d̓t Qui operat̉ terrā ſaturabitur panibꝰ ſcꝫ angeloꝝ. de quo luce. xiiij.Beatus qͥ māducabit pane in regno deide qͦ ſi poſſemꝰ nos habere mō vnā micāſufficeret nob̓ ꝓ centū annis vel mille advitā. De ocioſo vero d̓t. Qui ſectat ociūſtultiſſimus ē. Nota tres gradus ſtulticie. Primꝰ gradus ē. Stultꝰ qͥ ꝑmittitꝑdere p̄cioſum theſauꝝ meritoꝝ. Scd̓sſtulcior qn̄ perdit p̄miū glorie. Terciusſtultiſſimꝰ eſt qn̄ videt penas inferni ſibiparatas ⁊ nō curat ipſas vitare vel fugere cū eas p̄t per pn̄iam euadere qꝛ peccator qͥ ſine pn̄īa inuenit̉ qn̄ morit̉ ſtatī ininferno ꝓicitur. ¶ Dico ſecundo ꝙ vidum ocioſitatis eſt contra terrenale habitacionē. Ideo d̓t Quid hic ſtatis ocioſi ſcꝫ in loco huius mundi. quando fit aliquid contra cōmunitatē loci ſolet homorep̄hendere ꝑ hīc. dicēdo hic hō facit ⁊cͣ.

Ut ſi aliquis vellet facere aliquā īmundiciam in camera regis vel in eccleſia rephenderetur per hic. ⁊ nunqͥt hic ⁊cͣ. Iſtomodo yſaias ꝓpheta rep̄hendit vnum dicens. Quid tu hic aūt qͣſi quis hīc. Subditur. Expellā te de ſtacione tua ⁊ de miniſterio tuo deponā te. Yſa. xxij. Hoc mōxp̄s rep̄hendit ocioſos dicēs. Quid hicſtatis ocioſi. In qͣ oſtendit ꝙ viciū ocioſitatis eſt contra terrenalē habitacionemSicut ſi in optimo orto ortulanus ſuſtineret arbore aliquā infructuoſā ⁊ ſterilēdiceretis ſibi a dn̄o. vt quid terrā occupat. Sic in optimo orto eccleſie plantātur homines velud arbores in baptiſmoquas xp̄s rigat ſanguine ꝓprio quia aliasaqua nullā haberet virtute nec efficaciāSed quare plantant. Nonne vt faciantfructū virtuoſum bonoꝝ opeꝝ ⁊ meritorum de quibus dicit xp̄s. Ego elegi vos⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis⁊ fructus veſter maneat Iohannis. xv.Nota poſui vos ſcilꝫ in orto eccleſie vteatisʸ ſcilicet per opera virtutum in vitāet ernam.¶ Dn̄ica in ſexageſima. Sermo pͥmusEmen ē verbūdei. Uerbum iſtud habet̉ textualiter. Luce. viij. ⁊ officiatur in euuangelio currentis dominice. In p̄ſenti ſermone intendo vobis declarare ꝟtutes edificatiuas quas habet verbū dei. Sed pͥmoſalutetur virgo Maria ⁊cͣ. Ex ꝓuidencia ⁊ ordinacione ſpirituſſancti eſt talisordinacio ꝙ res diuine ponuntur in ſacraſcriptura ſub figuris parabolis vel ſimilitudinibus. ⁊ hoc duplici rōne. ¶ Primaracio ſumitur ex augmetacione meritoꝝSecunda ex multiplicatione ſe cretoruꝫde pͥma quia ſi veritates diuine. clare ponerentur in ſcriptura non eſſet tantus labor in ſtudendo ⁊ inquirendo veritatesSed quia ponunt̉ in figuris. Ideo opor

p.ij