Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.VII.

Sed gentes nolunt exire de captiuitateqm̄ iudei nolunt exire de carcere moyſi.nec agareni de carcere machometi nec ſuperbi de carcere ſuꝑbie ſic de alijs Id̓oſi non ſaluant̉ eſt culpa genciū deiquia vult cōgere libeꝝ arbitriū ſꝫ inducit conſulit eſſe. Hoc bonū acceptuꝫcora ſaluatore noſtro deo vult omēshomines ſaluos fieri ad agnicionē veritatis venire dedit redēpcionē ſemetipſum omnibꝰ.. ad timoth̓. ij. Dicotercio verbū themaris habet difficultatem per p̄deſtinacionē eternalē Regulaeſt theologoꝝ d̓ina p̄deſtinacio eſt fundamētū pͥmū pͥncipiū ſaluaciōis hoīmintm̄ nullus p̄t ſaluari niſi eternaliterfuerit p̄deſtinatꝰ Si ergo pauci ſunt illi ſaluant̉ oportet etiam dicere pauciſunt p̄deſtinati Si ergo deꝰ p̄deſtinauitpaucos qͣre non p̄deſtinauit multos automnes. anteqͣꝫ enī fuiſſent peccata deꝰpaucos elegit. autem p̄deſtinacio ſitfundamentuꝫ ſaluacionis. Auctoritas.Quos p̄deſtinauit gloſa eternalit̓ hos vocauit ſcꝫ per p̄dicacōes ſuas .ſ. apoſtoloꝝ alioꝝ Et qͣs vocauit hos iuſtificauit ſcꝫ per pn̄iam. qͣs autē iuſtificauitillos magnificauit ſcꝫ ſaluacionē Adro. viij. Itē alia aucͣtas Elegit nos antemundi cōſtitucionē vt eſſemus ſcī immaculati in cōſpectu eius in caritatedeſtinauit nos in adopcōnē filioꝝ. Adephe. j. Quare deus elegit ſeu p̄deſtinauit oēs. videt̉ non fuerit liberalisin eligendo ſeu p̄deſtinādo Modo quiaiſta materia eſt multuꝫ ſubtilis oportetrn̄dere vnā ſimilitudinē talē. Semelin quadā ciuitate fuit īuenta vna magnacōgregacio ſeu multitudo latronū curiam capti ſn̄iati oēs ducebant̉ ad furcam irent rex intͣuit ciuitatē Quividens eos dixit. qͥd ē hoc. fuit ſibi dictū oēs exant latrones iam ad ſuſpendiū ſn̄iati Rex autē reſpiciēs eos peꝑcitaliqͥbꝰ de illis recepit illos in ſuos De-

inde fuit ſupplicatū regi ꝑceret etiamalijs. Rn̄dit rex ipſos non traheret adſe ſicut alios receperat ſed placeret ſibieſſent ſoluti ſi vellent fugere fugerent.Qui ſoluti noluerūt fugere fuerūtſuſpenſi. Sic in ꝓpoſito ſciatis quicqͥdin hoc mundo euenit. q̄cunqꝫ eueniuntoīa p̄ſencia deo fuęrūt. nec in aliqͦ euētucreuit ſua ſn̄ia. qꝛ inuariabilis eſt. videcat oēs creature hūane naturalit̓ ibātad furcā inferni. qꝛ naturabt̉ nullus ibatad paradiſum de quibꝰ elegit aliqͦs ad ſetrahendo eos hos p̄deſtinauit. Si dicatur qͣre elegit alios. īiuriā fecit illisvt videt̉ reſponſio. non eſt veꝝ. ſicut necrex fecit iniuriā latronibꝰ quos recepitad ſe. īmo fecit eis grās ſoluendo vincula vt fugerent ſi vellent. Ita deꝰ de multitudine hoīm mulieꝝ hūane nature. elegit illos qͦs ſibi placuit ſoluit vinculaalioꝝ per libeꝝ arbitriū. qꝛ ſi volunt fugere vicia peccata poſſunt fuge̓. Id̓o ſinantur eſt ex culpa eoꝝ. Id̓o multi ſuntvocati pauci vero electi. Sed qͥlibet bonus xp̄ianus debet facere cōputū ſit deelectis facere ſuū conatū vt ſaluet Id̓od̓t petrus apl̓s. Frēs ſatagite vt per bona opera certa veſtrā vocacionē electionem faciatis. pͥma petri. ij.¶Sermo ſeptimusUid hic ſtatistota die ocioſi. Mathe. xx. Thema dat̉ michi motiuum p̄dicandi contravnū defectū ſeu viciū qd̓ non cognoſcit̉tamē eſt cauſa multoꝝ ſcꝫ viciū ocioſitatis? Sed pͥmo ſalutetur virgo MariaQuid hic ſtatis. Thema eſt verbum xp̄irep̄henſiuū dicentꝭ. Quid hic ſtatis ⁊cͣ.Multe ꝑſone ſunt in hoc mundo decepte ex ignorancia quia neſciunt qͥd eſt ocioſitas ꝓpter quod illi qui multodens laborant iudicant̉ ocioſi. illi qui ſunt ocioſiiudicantur diligentes. Bernardus O cioſus eſt non tantū operat nichil ſꝫ ocio-

p .j.