Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄icain LXX.

de hoc mundo vltra quinqꝫ mille annoꝝ totꝰ mundus dānabatur exceptis paucis de populo iſrahel qui ibāt ad limibumſctōꝝ patrū. Item tempore legis moyſicogitate qͦt infantes mortui fuerūt abſqꝫcircumciſione. Sic modo tꝑe legis xp̄i qͦtmortunt abſqꝫ baptiſmo de hijs nullusſaluat̉. Ioh̓. iij. Ame amē dico vob̓ niſiqͥs renatus fuerit ⁊cͣ Itē qͦt iudei qͦt agareni quot pagani infideles. Item quot̉mali xp̄iani. qꝛ fides baptiſmꝰ cum bona vitā ſaluant hominē xp̄ianum aliasQuot xp̄iani ſunt. qui licet habeant fideꝫtn̄ ſūt ſuperbi auari luxurioſi ſic de alijspeccatis. Quot xp̄iani qui ꝯfitent̉ qͦlibet anno in quadrageſima nec ꝯmunicatnec ẜuant precepta. nec dn̄icam nec feſtaſanctoꝝ. om̄s tales dānant. Iſto modoꝯparatiue pauci ſūt electi. Nota hic de archidiacono lugdunen̄. qui per. xxxx. ānosfuit in heremo ī magna pn̄ia. poſtqͣꝫ reſignauit ſuis beneficijs. qui poſt morte apparuit archiep̄o lugdunenſi. qui queſiuit abeo vt diceret ſibi aliquid de alio mundo.Qui rn̄dit in die qua ipſe obijt mortuifuerūt in mūdo. xxx. milia de quibꝰ ſolumquinqꝫ fuerunt ſaluati. ſcꝫ ipſe b. Ber.qui illa die obierat. qui ſtatim ſine purgatorio aſcenderant ad paradiſum. tresdeſcenderant ad purgatoriū. alij deſcenderunt ad infernum. ꝓpter hoc dicit xp̄s. Intrate anguſtam portam. qꝛ lata eſt porta ſpacioſa via que ducit ad ꝑdicōnemArta aūt ſtricta que ducit ad vitaꝫpauci inueniūt. pauciores qui inuentāteneāt. pauciſſimi qui eam perficiant quilibet vult ire ad libitum. anguſta porta paradiſi. voluntas dei eſt Ad iſtam oportꝫſe reſtringere. qui paradiſum vult intrarelata porta eſt voluntas ꝓpria arta viaducit ad vitā eſt afflictio pn̄ialis via ſpacioſa inferni cōuerſacio mundanalis benecōme dere. bene bibere. luxuriari delectari.vindicare ſe de iniurijs ⁊cͣ. pauci ſūt electi. Hec ꝯparatio maxime apparebit in die

iudicij qn̄ electi videbunt̉ ad dexterā xp̄iiudicis pauci. De hoc ꝓpheta yſa. ponit duas ſimilitudines d. Quomō ſi pauce oliue que remanſerunt excuciātur racemi fuerit finita vindemia hij leuabunt vocem ſuam atqꝫ laudabunt nomen dominiIſa. xxiiij. Ecce quō intelligit̉ multi ſuntvocati pauci vero electi. Dico ſcd̓o ver thematꝭ habet difficultatem per argumentacōem naturalem dicit thema multi ſunt ⁊cͣ. eſt ratio naturalis difficultas declarat per regulā ph̓ie d. Quelibꝫres operat̉ naturaliter ſuā virtutem etꝑfcōm. Et licet regula ſit clara tn̄ ad magis declarandū do duas ſimilitudines prima in ſole qui habet plus de claritate id̓oplus illuminat. ſcd̓a in igne qui habet virtutem calefactiuā illuminatiua. qꝛ quāto maior eſt ignis tanto magis calefacit illuminat cum deus ſit infinite potētie ꝟtutis miſericors. dauid apud dominum miſcd̓ia copioſa apud eum redēptio pͣs. cxxix. Itē miſereator miſericors dn̄s patiens multum miſericors.ps. cxliiij. Cum ergo quelibet res operet̉naturaliter ẜm ſuā virtute ⁊cͣ Cuꝫ ergodeus ſit infinite miſcd̓ie debet ſaluare aīasinfinitas Quō ergo ſūt multi vocati pauci vero electi deberet eſſe iufiniti. Prorn̄ſione notandū deus eſt infinite miſericordie pietatis bonitatis vt omnesſaluarent̉ fecit quicqͥd debuit facere potuit etiam infinite. Quare ergo omēsſaluant̉ꝰ qꝛ om̄s volunt ſaluari ymmopauci ſūt qui volunt recipere ſuam ſaluacōnem. Nota ſimilitudinem de rege quihabundantiſſime ſoluit precium redēpcōnis captiuis qui erant in barbaria parauit naues galeas vt poſſint ad patriāſuā redire. Qui tn̄ nolebant in de exire ſicin ꝓpoſito dn̄s ih̓s xp̄s habundantiſſimeſoluit precium redēpcōnis oībꝰ hominibus. etiam ſi eſſent infiniti homines parauit naues ſcilicꝫ innocentie baptiſmalispn̄ie ſacramentalis. obediētie generalis.