Dn̄icaIn LXX.

affectione cordis ⁊ ſeruare ſpūs et cumo⁊ cmagna caritate ita ꝙ totus videt ignitus.de hijs duobꝰ quis hꝫ maius meritū gratie hic ⁊ in alio mundo maiꝰ premiū gl̓ie:Dico ꝙ iſte ſcd̓s. qꝛ meritū eſſentiale ſeuprincipale nō ꝯputat̉ ẜm multiplicacōeꝫſiue multitudine opeꝝ vel duracōeꝫ temporis. ſꝫ maiorem vel minore caritatem.Augꝰ. Nō numeroſitas opeꝝ nō diuturnitas tempoꝝ. ſꝫ maior caritas meliorqꝫvoluntas auget premiū. Ex hoc patet qͣmodo ſunt multi nouiſſimi pͥmi et priminouiſſimi ẜm affectōꝫ cordialem ⁊ multiincipiūt ẜuire cum magno feruore vt beatus Anthoniꝰ. qͥ iſto reſpectu dicūt̉ primi. qui paulatim dimittūr vt religioſi innouiciatu ⁊ preſbiteri ⁊ layci iuuenes. ſꝫqn̄ ſunt antiqui ⁊ ſenes nullā hn̄t deuotionem. O in vexitate dieꝝ maloꝝ Dani.xiij. Sunt aliqui qui tepide ⁊ frigide incipiunt ſeruire deo. ſꝫ paulatim aſcendūt ⁊augmentat in ſeruicio dei ⁊ in feruore ſpiritus. hij ergo qui ſūt nouiſſimi ẜm affeccōeꝫ cordiale efficiunt pͥmi ꝑ ſpūalē diligentiā ⁊ feruore. Et illi qui erāt primiefficiunt̉ nouiſſimi ꝑ negligentiā ⁊ in deuocōeꝫ. Ideo apl̓s ad. Phili. j. Oro vtcaritas veſtra magis ac magis habundetin ſcīa ⁊ in om̄i ſenſu. Ideo dicaꝫ vobismiraculū de ſophia Cui tradebant clauēeccl̓e cōſtantinopo. ⁊ bobꝰ deficientibꝰ dedit herbam cum magna affectōne cordis⁊ feruore ſpūs Ideo cōpleta eccl̓ia fuitinuenta ſcripta in limīari detē eccleſie delr̄is aureis ſophia me fecit. ecce quō totūopꝰ fuit ſibi attributū ⁊ nō illis qͥ deder̄ttot milia florꝭ ſꝫ ſine magno feruore Pꝫergo quō intelligit. Erut nouiſſimi pͥmi⁊t pͥmi nouiſſimi ¶ Sermo quintusIngulos denarios accipientes murmurabāt.Math̓. xx. Sermo noſter erit de difficultate ⁊ ſubtilitate ꝟꝟbi ꝓpoſiti Materia cōtemplacōnis ⁊ deuoconis ꝓ perſonis de-

uotis ⁊ bone inſtructōis ꝓ omnibꝰ. Sꝫpͥmo ſalutet virgo maria ⁊cͣ. Singl̓os d̓narios ⁊cͣ. ꝓ declaracōne difficultatis theologice tacte in verbo ꝓpoſito oportet dicere ꝑabolam euuangelij breuit̉. qꝛ intellectus lr̄alis ſiue hyſtorialis eſt fūdamētum intellcūs ſpūalis Dicat̉ hyſtoria adlr̄am de illis qͥ murmurabāt dicit thema.Singl̓os denarios accipientes murmurabāt. Mō veniamꝰ ad difficultate theologie hec ſimilitudo xp̄i oſtendit quō xp̄sdat ſalariū gl̓e bonis ꝑſonis ⁊ deuotis qͥlaborāt diligent̉ in vinea eccleſie militātis ꝑ bonā vitā. Mō eſt difficultas in hͦqd̓ dicit ſingulos ⁊cͣ. In quo apparet ꝙnō dat niſi vnū denariū cuilibet ⁊ nunqͥdꝓ tanto ⁊ tā longo ẜuicio non dat plus.Scd̓a difficultas qꝛ videt̉ ꝙ omnes ſintequales ī premio gl̓e. Tercia difficultaseſt in hoc qd̓ dicit murmurabant ſcꝫ vnꝰde alioʸ ⁊ nunqͥd in paradiſo eſt murmurvel inuidia: Has tres difficultates volonunc declarare. Quantum ad primū cuꝫdicit. Singl̓os denarios accipiētes. Sdiedum ꝙ iſte denarius quē deus dat bōisoperarijs in fine diei mundi ſcꝫ vite temporis eſt paradiſus ſiue gl̓a eterna. Huncdenariū dat deus bonis operarijs religioſis qui diligenter laborauerūt in vinea religiōis eccleſie preſbiteris qui fideliter laborauer̄t in vinea eccleſie ⁊ bonis laycisqui fideliter laborauerūt in vinea xp̄ianitatis ꝑ bonam vitā Gloria ꝑadiſi d̓r denarius. Propter qͣtuor q̄ ſunt in denarioque illam gloriam ſignificant /Primū eſt ſcriptura Scd̓m eſt figura¶ Tercium eſt circulata Quartū ēſonꝰQuātū ad pͥmū ſcript̉a q̄ eſt in denarioſignificat gl̓aꝫ anime beate que ſtatim qn̄intrat paradiſū hꝫ noticiam ⁊ ſcientiamclaram de omnibus ſcripturis mūdi etiāſi in hoc mūdo fuerit ruſticus ſiue paſtorrudis ⁊ ſicut ſcriptura eſt in vtraqꝫ partedenarij ſic ſtatim anima beata habet vtrāqꝫ ſcientiam ſcilicet de deo ⁊ de creaturis