Domica ī lx.Sermol

pͥma ad Theſſa. iiij. Nolumꝰ vos ignorare de dormiētibꝰ ⁊ ignoſcēntibus qͥeſcentibus vt nō contriſtemini ⁊cͣ. Secunda declaracō eſt ẜm conditionē mūdanalem Conditio huiꝰ mūdi eſt ꝙ illi qͥ ſūt diuites honorati ⁊ in ꝓſperitate cōſtituti elongant̉ a deo qd̓ ninis diligūt diuitias. honores ⁊c̄ Iō qͣſi plangendo dicit deus Dilectus meus. id eſtxp̄ianus incraſſatus impingnatus dilatatus dereliquit deū factorem ſuū ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo Deutro. xxxiij.Sed aduerſitas facit oppoſitū qꝛ facitconuerti gentes ad deū qn̄ tribulati ⁊ afflicti ſunt. Aucͣtas Grego. Mala quenos hic premunt ad deū ire compellunt̉.Modo iuxta conditionē huiꝰ mundi ꝑſone diuites magis honorant ⁊ ſunt primi in oī loco tam in eccl̓ia qͣꝫ in platea.tam in menſa qͣꝫ ī via. pauꝑes vero ſūtnouiſſimi qꝛ modica mentio fit de ipſis.Sed in alio mūdo ſit totū oppoſitū. qꝛpauꝑes qui ſunt nouiſſimi in iſto mundo in alio mūdo er̄t pͥmi ſcꝫ in paradiſoDiuites vero qui in hoc mundo ſunt primi in alio erut nouiſſimi .ſ. in in ferno ſic̄pater de diuite epulonē ⁊ de pauꝑe lazaro Lu. xvi. ¶ Tercio declarat verbūp̄dictū ẜꝫ affectionē cordiale. Nā doctrina eſt theologie ꝙ meritū eſſentiale⁊ gloria eſſentialis magis reſpondet habitui caritatꝭ adintra qͣꝫ operibus adextra ꝟbi gr̄a. Sit vnꝰ qͥ fecit multa bonaoꝑa ⁊ alius qui non fecit tot bona opera ⁊ alius qui non fecit tot bona operaſꝫhabet maiorem caritatem qͣꝫ alter ⁊ eſtmagis feruens ī corde. talis habebit maiorem gloriam celeſtem vel eſſentialēqͣꝫ alter qui facit multa bona opera. vnde maiorē gloriaꝫ eſſentiale hꝫ licet b.Martinꝰ de martio deſiderato qͣꝫ vnꝰmartir de martirio conſumato. licet illehabeat aureolam ⁊ nō beatus Martinꝰ Aug. Nō nūeroſitas oꝑū. nō diuturnitas tempoꝝ ſed maior caritas meliorqꝫ voluntas auget meritū. h̓ mo

do ſunt multi nouiſſimi pͥmi ⁊ econuerſo. Quoniā ſūt multi religioſi qui ī nouiciatu ſeruant regulam ⁊cͣ. ⁊ quandoſunt ꝓfeſſi totū dimittunt. Idem de ſacerdotibus nouis qui ſunt deuoti ⁊cͣ ſedpaulatim efficiuntur indeuoti ⁊ mali ⁊ſic efficiuntur nouiſſimi. Sunt alij qui īcipiunt ſimpliciter bonā vitā ⁊ deuotaꝫ⁊ cōtinue augmentant. ⁊ ſic iſti qͥ erantnouiſſimi augmentādo erunt primi. iōapl̓us ad Philip. pͥmo. Oro vt charitas vr̄a magis ac magis habūdet ī ſciētia ⁊cͣ. Dico tercio ꝙ in ſancto euangelio oſtendit̉ diſtinctio vite cuꝫ dicit̉ ml̓ti ſunt vocati pauci vero electi Sed eſtauctoritas in oppoſitū de beato Iohanne euāgeſiſta cui deus reuelauit gloriāqͥ dicit. Uidi turbā magnā quā dinumerare nemo poterat ⁊cͣ. Apoc. ſeptīoCum ergo dicit xp̄s. Multi ſūt ⁊cͣ cūſint innumerabiles ẜm Ioh̓em. Hoccōcordat̉ ſic ꝑ diſtinctione. Qm̄ de electis poſſumus loqui dupliciter ſcꝫ abſolute vel cōꝑatiue Si volumus loqͥ abſolute ſic ſunt multi ſic̄ dicit IohannesSi aūt volumꝰ loqui de electis cōꝑando ip̄os ad damnatos ſic pauci ſūt electi reſpectu danatoꝝ. ſicut de manu plena arena in qua ſunt multa grana abſolute. ⁊ pauca cōꝑatine reſpectu illoꝝ q̄ſunt in littore. Sic genꝰ humanū ꝓptermultitudinem cōꝑatur arene Gen. xxij.De qua deus accepit manū plenā quiaiuſtoꝝ aīe in manu dei ſunt Sap̄. tertioqui abſolute ſūt innumerabiles ut dicitIoh̓es. ſed reſpectu damnatoꝝ qͣſi nihil ſunt. Nota ꝙ antiquitus multi damnabant̉ ⁊ ſolū iudei ſaluabant̉ ⁊ nō omnes Sicut modo ſaluant̉ ſolū xp̄iani ⁊nō oēs. hoc maxime apparebit in die iudicij qn̄ omēs erimus ī illa magna platea Electi ad dextrā. dampnati ad ſiniſtram. De hoc ꝓph̓a Iſa. ponit duas cōꝑationes di. Quomodo ſi pauce oliueque remanſerunt ⁊cͣ Iſa. xxiiij. Queritur vnde eſt ꝙ plures damnent̉ qͣꝫ ſal