Dominica ī. lxx.SermoI
pͥma ē melior. de qͣ Ieremias bonū eſtviro cū portauit iugū .ſ. obīe ad p̄ceptūdei ab adoleſcentia ſua Trenoꝝ. iij. Rōqm̄ qui in adoleſcentia ſe dant pctīs. ⁊male vite ⁊ pꝰ ea cū magna difficultate pn̄t conuerti ⁊ redire ad deū. qꝛ conſuetudo ē altera natura. iō Iere. xiij. Simutare p̄t ethiops pellem ſuā aut pardus varietates ſuas ⁊ vos ⁊cͣ. Et concordat ꝟſus ph̓ie d. Qui non aſſueſcitvirtutibꝰ dū iuueneſcit. a vicijs deſinereneſcit qn̄ ſeneſcit. Iō dic̄ ſcriptura ſāctaAdoleſces iuxta viā ſuā ec cū ſenueritnō recedet ab ea Prouer. xxij. Moraliter dic quō ē magnū pctm̄ pr̄is ⁊ mr̄isſi filij ſunt mali nutriti qm̄ virga teneraleuit p̄t dirigi ⁊cͣ. Iuxta ſil̓itudinē boniortulani qͥ nutrit ⁊ ordinat arbores bn̄.al̓s ſi ſint curui ⁊ mali ordinati eſt culpaſua. Iō vos de mr̄imonio eſtis ortulaniqͥ platatis arbores ī orto eccl̓ie ido ⁊cͣDic quō filij ſūt nutriendi ne iurēt perdeū nec ꝑ ſanctos ſꝫ ut affirment ꝑ aduerbia. ⁊ qn̄ erūt magni tūc non erūt iuratores nec blaſphemi ⁊cͣ. Nota hoc viciū ⁊ dic exēplū ſcī Ludouid regis francie ⁊cͣ. Digni ſūt morte n̄ ſolū qͥ faciūtea ſꝫ qͥ cōſentiūt ad Ro. pͥmo glo. Auḡ.Cōſentiūt facientibꝰ qͥ deberet corrigere ⁊ nō faciūt. pͥmū ꝑtinet ad parentesſcd̓m ad ſeip̄m. terciū ad dn̄os ⁊ rectores cōitatū. ſiNota tres cōditiones gentiū q̄ non deberēt murmurare ſꝫ ſꝑ deberēt eē paratiad mortē. ſcꝫ clerici marinarij ⁊ homīesarmoꝝ. qͥ cōtidie ſūt in ꝑiculo mortis ⁊tn̄ iſti cōiter ſunt peiores. Id̓o dic̄ apl̓sparentibꝰ ad Ephe. vi. Fratres nolitead iracundiā ſupple dei ꝓuocare filios veſtros. Sed educate illos ī diſciplina etcorrectione dn̄i. Dico ſecūdo ꝙ in ſcōeuāgelio on̄dit̉ donatio glorie. qꝛ iō deus dat alicui ſuā gr̄am vt det ſibi finalit̓ſuam gloriā. quia gratia eſt diſpoſitio adgloriam habendam Dauid pͣs. qꝛ miſe
ricordiam ⁊ veritatem diligit deus gratiā ⁊ gl̓iam dabit dn̄s. Nota bn̄ iſtamdeclarationem reddendo ſingula ſingul̓quia ꝑmutata ꝓportionē vt dicunt logid bn̄ valet argumētū. qꝛ deꝰ diligit miſericordiā. iō dabit gr̄aꝫ qꝛ magna ē deimiſericordia quia peccatori penitenti datgr̄am. Et quia veritatem diligit deꝰ. iōgl̓iam dabit dn̄s qꝛ ip̄e ꝓmiſit dare gloriā penitentibꝰ. Modū donationis gratie Declarat euāgeliū hodiernū d. Cūſero aūt factū eſſet vſqꝫ ad pͥmos. vbifuit ordo p̄poſterus cū dic̄. Erūt nouiſſimi pͥmi ⁊ pͥmi nouiſſimi. Nota tres declarationes huiꝰ verbi. Erūt nouiſſimiPrima ẜm durationem tꝑalem.Scd̓a ẜm conditionē mundanalem.Tercia ẜm affectionem cordialem.¶ De prima ſciendū. ꝙ deus diuiſit tēpus. quia eſt tempus laborandi in iſtomundo in bonis operibus .ſ. pnīe mīe iuſticie ⁊cͣ. In alio mundo eſt tempꝰ quieſcendi illis qui hic laborauerunt Auctoritas. Omnia tempus habent ⁊ ſuis ſpacijs tranſeunt vniuerſa ſub celo. tēpus naſcendi ⁊ tempus moriendi. tempus plantandi. ⁊ tempus euellendi qd̓plantatum eſt. tempus flendi ⁊ tempꝰridendi. ⁊ tempus plangēdi ⁊cͣ Ecc̄siij. Iō xp̄s Beati qͥ nūc fletis .ſ. ꝑ pnīaꝫqꝛ ridebitꝭ ꝑ gl̓am Luce. vi. Modo ī hͦmūdo ſūt qͥda pͥmi .ſ. ad gr̄am dei habendā. Quidā ꝟo nouiſſimi qͦ tn̄ nouiſſimierūt pͥmi in gl̓ia. ſicut ptꝫ de b. Petro qͥpͥus in tꝑe fuit vocatus ad gr̄am dei ⁊ad apl̓atu qͣꝫ ſtephanus ⁊ tn̄ ſtephanꝰfuit primus in gloria. bene per. xxx. ānosanteqͣꝫ petrus. Ecce quomodo ẜm durationem tꝑalē ſunt primi nouiſſimi ⁊ nouiſſimi primi. Idē p̄t dici de ſancto andrea ⁊ de latrone. Moralit̓ habet̉ hicdoctrina d̓ filijs vr̄is ꝑuis pꝰ baptiſmūdecedētibꝰ qͥ fuerunt nouiſſimi ad gr̄aꝫqͣꝫ praentes. Iō illi non ſunt flendi. ſedadulti. ribaldi ⁊cͣ. Ideo apoſtolus