do. ī pꝰ octa. ep̄i.Sermoiii

In iſta ydria mūdat̉ ⁊ purificat̉ aīa maxime qn̄ ē ibi aqͣ lacrimaꝝ. de hoc in planctu regis Ezechie. Ecce in pace amaritudo mea amariſſima Iſa. xxxviij. Dic̄quō pctōr ſꝑ ē in guerris cū deo. Sꝫ cōtricio pctōꝝ facit pace̓ inter deū ⁊ pctōrem. Iō dicit Ecce in pace amaritudomea amariſſima pax enī cauſat ex amaritudine .i. cōtritionē. Uel qꝛ ex pace ſupple mūdana amaritudo cauſatur hec enīpax amara ē amarior amariſſīa. ex amaritudine .i. cōtritione. Amara qꝛ ꝑdiditgr̄aꝫ dei. amarior qꝛ ꝑdidit hereditateꝫpradiſi. amariſſia qꝛ ē ſnīatus ad dānationē infernalē. ¶ Secūda ydria ē cōfeſſio ſacramentalis. Nota ꝙ cōfeſſor debet ſedere tāqͣꝫ iudex ⁊ pctōr ad eius pedes dꝫ cōfiteri oīa pct̄a ſua accuſādo ſe.⁊cͣ ⁊ in fine cōfeſſionis qn̄ cōfeſſor abſoluit aīa purificatur ab omībꝰ culpismortalibꝰ. De hoc figura. iiij. Reg. v.vbi habet ꝙ qͥdā nobilis homo qͥ erat leproſus venit ad helizeū vt purificareturab eo a maculis lepre. Cui dixit ꝓph̓a.Uade lauare ſepcies in iordane ⁊ recipiet ſanitatē caro tua atqꝫ mundaberisEt ſic fuit ſtm̄. hic fuit figurata cōfeſſio.vn̄ flumē iordanis idē ē ꝙ flumē iudicijEcce hic confeſſio. in qua cōfeſſor eſt iudex iō debet ſedere. pctōr ē reus qͥ debetlauari ibi ſeptiēs .i. confiteri de ſeptē peccatis mortalibꝰ ad q̄ oīa alia pctā reducunt. pͥmo cōfiteri de pctō ſuꝑbie. nō ſolum in genere. qꝛ nō ſufficit ſed in ſpecie.Idem de alijs peccatis ⁊ ſic aīa purificaturo magna gr̄a eſt iſta ꝙ ex confeſſiōepctōr abſoluat̉. Oppoſitū fit in iudiciohūano in quo facta confeſſione criminū:pectator ſentantiat ⁊ cōdemnat ⁊cͣ. Iōē maxima culpa illoꝝ qͥ nolunt cōfiteriīmo ſtabūt ꝑ tres vel qͣtuor ānos ⁊cͣ. Sicōfiteamur pctā nr̄a fidelis ⁊ iuſtꝰ ē deꝰvt remittat nobis pcta nr̄a .ſ. virtute cōfeſſionis ⁊ emūdet nos ab oī iniqͥtate. jͣ.Ioh̓. jͣ. ꝓpter hoc ē ordinatum ab eccl̓ia

vt qͥlibꝫ ad mīꝰ ſel̓ ī āno cōfiteat̉ .ſ. ī qͣdrageſīa ⁊ cōicet ī paſca al̓s dꝫ pͥuari eccleſiaſtica ſepultura. Iuxta decre. oīs vtriuſqꝫ ſexus extra de pe. ⁊ remiſ. ¶ Tercia ydria ē afflictio pnīalis. Rō ē qꝛ occaſione carnis nr̄e facimꝰ oīa pctā. quiaaīa ex ſua ꝓpria cōditōe ſꝑ vellet cōtēplari ut angeli ſed caro trahit ip̄am. mō adſuꝑbiā mō ad auariciā. mō ad luxuriā ⁊ſic de alijs. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū ⁊cͣ ad Gal̓. v. Iō caro ē corripiēda⁊ caſtiganda afflictōnibꝰ ⁊ ieiunijs ⁊cͣ.qm̄ meliꝰ ē ꝙ pr̄ corrigit filiū vel filiaꝫqͣꝫ ꝙ vadat ad furcā. Sic corpꝰ ē filiuscaro filia. meliꝰ ē ut corrigat̉ a te. qͣꝫ a ſagionibꝰ īferni .i. a demonibꝰ Aucͣtas Sinoſmetip̄os iudicaremꝰ nō vtiqꝫ a dn̄oiudicaremur. jͣ. ad Cor. xi. Sꝫ defectusē nr̄ qͥ ꝓ ſaītate corꝑis abſtinemꝰ libēt̉⁊ ꝓ ſaītate aīe nolumꝰ aliqͥd facere Homīes armoꝝ ꝓ nihilo ſuſtinēt tot labores. eſuriūt ſitiūt. portāt arma ferrea ⁊cͣſꝫ ꝓ aīa nihil. Iō faciet deꝰ iuſticiā ⁊ punitionē ī inferno Aucͣtas. Dico vobisꝙ niſi pnīam habueritis oēs ſil̓ ⁊cͣ Lucexiij. ¶ Quarta ydria ē orō ſpūalis. Quidā faciūt ſolū orōnē ſpūale qͥ ſoluꝫ oredicūt v̓ba ſꝫ cor cogitat aliud. ſiue de cōqͥna ſiue de foro ſiue de taberna. Sꝫ orōſpūalis ē corpꝰ loq̄ndo ⁊ eor cogitādo ꝯiugeSic ad hͦ innuēdū cōiūgunt̉ due manꝰq̄ ẜcant cōiūctōnes oris ⁊ cordis ⁊ tūcē orō ſpūal̓. ꝟbi gr̄a. qn̄ hō dic̄ pr̄ nr̄ vl̓aue maria cor dꝫ tūc cogitare cū qͦ loqͥt̉qꝛ cū papa l̓ cū rege cū magna reuerentia loqͥt̉ hō ⁊ n̄ ſe agitādo l̓ induēdo. Iōapl̓s Si orē līgua ſupple tm̄. mes meaſine fructu eſt. Quid ergo orabo ſpirituorabo ⁊ mente pſallam ſpiritu pſallam⁊ mente. j. ad Eorint. xiiij. Talis oratio ſpiritualis purificat animā ẜm qd̓ declarat xp̄s Luc. xviij. De illo publicanoqui aſcendit ad templum vt oraret di.deus ꝓpicius eſto mihi peccatori. heſciebat aliam orationē. De quo dicit ibidē