Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Do. ī. pꝰ octa. ephiSermoiii

mentiri maxīe in dānuꝫ ꝓximi in iudicōnec extra. dic̄. falſū teſtiōniuꝫ dices. ymo oꝫ reſtituere famā. Quartū ordinat cor. d. ꝯcupiſces re ꝓximi tui.i. ad thi. vi. Radix oīm maloꝝ eſt cupiditas. Seneca. Si iſta duo ꝓnoīa meuet tuū ⁊cͣ. Ecce ordīacio totius bonevite erga deū ꝓximū ſeip̄m. AucͣtasSi audierīt obſeruauerīt ꝯplebūt dies ſuos in bonis annos ſuos in gloria.Iob. xxxvi. Ergo manifeſtauit gl̓aꝫ ſuāꝑſonis plenē obediētibꝰ. Dico tercio deus ⁊cͣ. pctōribꝰ digne penitētibꝰ qd̓bene expedit nobis qui tociēs peccamusfaciendo conͣ dei precepta. dixit xp̄sin pͥmo ſermōe que fecit. penitēciaꝫ agiteMath̓. iiij. Ecce primū thea xp̄i. Exinde .ſ. pꝰ ieiuniū cepit p̄dicare dicere. penitēciaꝫ agite. Math̓. iiij Digna pnīain qͣtuor cōſiſtit que poſſunt iterari .ſ. tociens quodēs Primū eſt cordis ꝯtricō reſpectu dei reſpectu mūdi. vel fame honoris ſiue ꝑiculi. Recogitabo tibi omēsannos meos ī ama. a. m. yſa. xxxviij. Secūdū ē emēdādi ꝓpoſitū qꝛ nullꝰ redirꝫlibenter ad emendum cibum pocionatuꝫſi euaderet ſemel. Sic oīa pct̄a mortaliaſunt pociones anime Ideo ioh̓. viij. Uade iam noli amplius peccare Terciumeſt oris cōfeſſio. q. ad vomitū ſe ꝓuocādo vt eiciatur extra cibus pocionatus deſtomacho anime cōfitēdo peccata ſua ⁊cͣ.ꝓuer. xxviij Qui abſcondit peccata ſua nodiriged Quartū penitede iniuncte obſeruacō al̓s nihil valet ꝯfeſſio. ſcriptura ſcā. Qui humiliatus fuerit ⁊cͣ. .ſ. ad faciendū pnīam erit in gl̓a. Iob. xxij. Corhumiliatur cōtricōeꝫ os confeſſionēburſa reſtitucōem corpus pnīale afflictōeꝫ. Talibꝰ deꝰ maīfeſtat gl̓aꝫ ſuamDeo grās. De eadē doī. Sermo. iij.Prīe ſex poſite ẜm purificacōeꝫ. Ioh̓. ij.Hoc theā dat mihi motiuū

et rōeꝫ declarandi que ſūt illa deus ordinauit ad purificandū animas noſtras.vt poſſint intrare paradiſū. Sed prīo ſalutet ꝟgo maria ⁊cͣ. Idrie ſex poſite ⁊cͣ.ẜm .i. ꝓpter purificacōeꝫ Iuxta intellectūſpirituale que volo ꝑtractare ſciendūin incarnacōe dni noſtri Ih̓u xp̄i fuit fac̄tum mrīoniū inter filiū dei nrāꝫ huānitate. Quia ſicut vir vxor ſunt duoſꝫ vna caro. Math̓. xviij. Ita xp̄s deuset homo ſunt due ꝑſone ſed vna. Itaqꝫ iam non ſunt duo ſupple ſuppoſita ſedvnum tantū. Sponſalia fuerūt facta inaula vteri virginalis. dauid loquēsde xp̄i diuinitate dicit. Ipſe autem tanqͣꝫſponſus procedens de thalamo ſuo. p̄s.xviij. SSed nupcie fiunt non in hoc mundo qꝛ eſt locus aptus nec ſufficiestantis nupcijs ſꝫ fiunt in celo empirreo.Aucͣtas. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regifecit nupcias filio ſuo. Mat. xxij. Sicutenī in nupcijs architriclini nullꝰ intrabatniſi pͥus lauaret̉ ꝓpt̓ erāt ibi ſex ydrievt dicit theā ad lrāꝫ. Sic nec in nupcijsparadiſi p̄t aliqͥs intrare niſi pͥus mudetet purificetur in mūdo. Quia intrabit in eam ſp̄ gloriā aliqͥd coinqͦnatū autabhoīacōeꝫ faciēs. Apoc̄. xxi ꝓpter quodxp̄s ſponſus poſuit ī hoc mūdo ſex ydrias.i. ſex opera penitencialia ad lauandum etpurificandum animas noſtras.Prima ē contricō cordialis PrimaScd̓a confeſſio ſacramētalis. ydria ēTercia afflictio penitēcialis pͥmumQuarta oracio ſpiritualis.opꝰ peQuīta donacō miſericordialis nitedeSexta remiſſio iniurialis. eſttrico cordial̓ qn̄ perſona cogitat ſua pctāet vicia mala que fecit ꝯterit. d. O miſer qͥd erit de me qꝛ tot feci ⁊cͣ ꝟbi graciade quolibet ſtatu Prīo de religioſoſeruauit regulam nec conſtituciones necordinaciones ſui ordinis. ſed vixit ad libitum quando reducitur ad ſe et conteritur dicendo. O miſer qͥd erit de me ⁊cͣ.