do. ī. pꝰ octauas ep̄i3Sermoli

¶ Tercō oſtendit̉ in ſcō euāgelio de ſanctis apl̓is credētia ꝟtualis De hoc dicittheā. Crediderūt in eū diſcipuli eius qn̄viſo miracl̓o adorauerūt eū tqͣꝫ veꝝ ſaluatorē. Iō dicit hoc fecit Ih̓s iniciū ſignoꝝ in chana galilee ⁊ manifeſtauit gl̓aꝫſua ⁊ crediderūt in euꝫ diſcipuli. MNotaxp̄s cepit facere miracula in nupcijs nonpus ne humanitas eius fantaſtica videretur vt dicit ſanctꝰ Tho. iij. ꝑ. q. xxxvi..iiij. iij. Criſoſtomus enim dicit ſuꝑ Iohanneꝫ ꝙ xp̄s non fecit miracula anteqͣꝫaquam conuertit in vinum ẜm ꝙ diciturIoh̓is. ij. et habet in preſenti euangelioHoc fecit inicium ſignorum iheſus. Sienim ẜm primam etatem miracula feciſſet non indiguiſſent iſrahelite alio manifeſtante eum cum tamen Iohannes baptiſta dicat Ioh̓is .i. vt manifeſtetur ilrliꝓpterea veni in aqua baptiſans. Subditſanctus Thomas. vbi ſupra decenter autem non incepit facere ſigna in prīa etate.Extimaſſent enim fantaſma eſſe incarnationem ⁊ ante oportunum tempus cruci eum tradidiſſent liuore liquefacti. Necobſtat ꝙ ī libro de infancia ſaluatoris legitur ꝙ xp̄s in ſua puericia multa miracula fecerit. Quia vt dicit ſcūs ibi ſupra liber de infancia ſaluatoris eſt apocrifus.Nota quō deus antiquitus nullis ſernitoribus ſuis manifeſtauit gloriam ſuamſed omnes quantūcunqꝫ ſancti ibant adinfernum. Sed modo hanc frigiditatemconuertit in vinum in cruce. que aperuitianuam paradiſi merito ſue paſſionis. Ideo modo boni ſeruitores ſtatim quando moriuntur habent gloriam.¶ Sermo ſcd̓s de eadē dn̄ īca.Aīfeſtauit gloriā ſuā. Ioh̓. ij. Thema datmihi motiuum declarandi qͦtſunt conditiones perſonarum bonarum ī

hoc mundo quibus deus manifeſtat gloriam ſuam in alio mūdo. Sed primo ſalutetur virgo Maria ⁊cͣ. Manifeſtauitgloriā ſuam. Doctrina eſt coīs ⁊ certa īſancta theologia ꝙ a principio mundi vſqꝫ ad aduentum xp̄i deus nunqͣꝫ vlli hoīmanifeſtauit gloriam ſuaꝫ ⁊ tn̄ tranſiuerunt de mūdo vltra. v. milia anni in quotempore fuerunt multi ſancti ⁊ amiti deiquibꝰ dabat̉ ⁊ maīfeſtabat ml̓ta alia bona. Sicut ſuam potenciam dando legeꝫin multis miraculis. Et ſuam ſapientiaꝫdando ſuam miſericordiā ⁊ clementiaꝫdando eis plures gracias. ſed nunqͣꝫ eismanifeſtauit ſuā gloriam. Aucͣtas. Legitur Exod̓. xxxiij. de moyſe qui loquebatcum deo tamen non videbat deum ymopecijt a deo per graciam ſpecialē vt oſtenderet ſibi ſuam gloriam dicens. Dn̄e ſi īueni graciā in conſpectu tuo oſtēde mihigloriā tuam. Reſpondit ſibi deus poſteriora mea videbis. ¶ Nota quod dictūeſt ꝙ nullus vidit ante xp̄i aduentuꝫ gloriam dei ſiue diuinam eſſentiā pie intelligendum eſt. ſcilicet ꝑmanenter et plenebeatifice Dicit enim ſanctus Tho. in pleriſqꝫ paſſibus ſcilicet in. iiij. di. xlix. ⁊ ī. q.de veritate. q. xiij. de raptu. ⁊ eciam ī ſcd̓aſcd̓e. ꝙ paulus ⁊ moyſes viderūt in raptu diuinā eſſenciā ſed tranſeunter. qꝛ eisfuit lumen glorie collatum non ꝑ modūhabitus ꝑmanentis. ſed ꝑ modum paſſionis tranſeuntis. Unde nec ſimpliciterfuerunt beati ſed potius rapti. Et hoc fuiteis ex ſpeciali priuilegio et gracia cōceſſū¶ Nota quomodo deus habet quedamprincipia ſcꝫ beatitudines paradiſi ⁊ quedam media ſcilicet gracias euangelicas.et quedam poſteriora ſignacula et gracias quas fecit tempore moyſi. Sed quādo moriebantur omnes deſcendebant adlimbum inferni. ſcꝫ Adam. Noe Abraham. Moyſes. nulli eorum deus deditgloriam ꝓ illo tempore. Nec eciaꝫ ſcīsannocentibus. nec Ioh̓i baptiſte. ymmo

m iij