Sermo.III.
ſuram .i. ẜm diſpoſicionē cuiuſlibet perſone. De iſta materia dicit xp̄us. Matheixxv. per modū parabole. Homo quidaꝫperegre ꝓficiſcens vocauit ẜuos ſuos ⁊c̄vſqꝫ ẜm ꝓpriam virtute exponunt doctores .i. ẜm ꝓpriam diſpoſicionē. In qͣ parabola xp̄s comp̄hendit omnes ſtatus qͥſunt tres cōmuniter ſcilicetReligioſoꝝ ¶ Religigioſi recipiuntClericorum a xp̄o qͥnqꝫ in qͥbꝰ conLaycorum ſiſtit diſpoſicio ipſorūꝓ habendo gratiā dei in hoc mundo ⁊ gloriam in alio Primū eſt paupertas apoſtolicalis. De qͣ xp̄us Mathei. x. Nolitepoſſidere aurum neqꝫ argentum ⁊cͣ. Ecce hic regula paupertatis apoſtolice. ¶Secundū eſt caſtitas angelicalis non curando de illa materia nec corde cogitando nec ore loquendo nec oculis inſpiciendo nec manibꝰ tangendo nec opere faciēdo ⁊cͣ. ¶ Terciū eſt obediencia generalisẜm regulā ⁊ non contra. Nota hic differenciam inter diſpenſacione ⁊ diſſipacionem ⁊cͣ. ¶ Quartū eſt afflictio penitencialis ſeu corporalis qꝛ al̓s nō poſſumusviuere caſte ⁊ honeſte ¶ Quintū eſt deuocio diuinalis in cerimonijs ſeruandū.In hijs qͥnqꝫ conſiſtit diſpoſicio ſeu mēſura gracie diuinalis. Status autē ſacerdotū recipit a xp̄o duo. pͥmū deuoteofficiare. ſcd̓m digne celebrare. De primo nota quō ſeptē hore canonice dn̄r inmemoriā paſſionis xp̄i quā rep̄ſentant.pͥmo matutine in memoriā capcōnis ⁊cͣ.Ꝙtum ad ſcd̓m digne celebrare eſt primo confiteri ſacramētaliter cum ꝓpoſitonon redeundi ad peccata ⁊cͣ. ¶ Statusautē ſecularis recipit a xp̄o vnū tantū .ſ.obedienciā ad decē p̄cepta legis. Dic hyſtoriā Mathei. xix. de layco a xp̄o q̄rentemagiſter bone qͥd boni faciā vt habeā vitam eternā. Cui rn̄dit xp̄s. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata dei taliter ꝙnullo lucro vel periculo vitando homo faciat cōtra mandatū dei vnicuiqꝫ ergo deꝰ
diuiſit graciā ẜm menſurā ⁊cͣ. ¶ Terciodat deus penā infernalem ad menſuramnon credatis ꝙ in inferno omnes dampnati habeant penā equalē. immo ẜm mēſuram culpaꝝ eſt menſura penaꝝ Deut̓.xxv. ꝓ menſura peccati ⁊ plagaꝝ modusQuod verbū vt d̓t ſantꝰ Thomas in. iiij.diſtin. xlvi. q̄ſtione pͥma articl̓o. iij. nō eſtintelligendū de quantitate duracionis pene ꝓ culpa inflicte. quia iuſto dei iudicioꝓ teporali īmo momētaneo mortali peccato pena infligit eterna. Cuius qͣdruplicem vbi ſupͣ ſanctus thomas reddit rōnēSed hoc verbū p̄miſſum de quantitatepene ẜm intencionē acerbitatis intelligēdum eſt ⁊ verificatur. Duplex enī quātitas pene exiſtit ſcꝫ ẜm intenſionē acerbitatis ⁊ ẜm duracione tēporis. Quantitas pene reſpondet quātitati culpe ẜm intenſionē acerbitatꝭ vt ẜm ꝙ grauius peccauit ẜm hoc ei gͣuior pena infligit̉. Un̄apoc̄. xviij. qͣꝫtū glorificauit ſe ⁊ ī delicijsfuit tantū date illi tormētū ⁊ luctū Nōaūt rn̄det duracio pene duracioni culpe.vt d̓t Augꝰ. xxi. de ciuitate dei. hec ſanctꝰthomas ibi ſupͣ. Itē idē ſanctꝰ Thomasd̓t ibi ſuꝑ in ſolucione ad ſcd̓m argumentū quo arguit duoꝝ peccatoꝝ mortaliūvnū eſt gͣuius ⁊ maius altero. ergo vnuꝫdebet maiori pena qͣꝫ alterum puniri ⁊cͣ.Soluit ꝙ qͣꝫtitati peccati rn̄det quātitaspene ẜm intenſionē. Et ideo peccatoruꝫmortaliū ineqͣliū erunt pene ineqͣles intenſione eqͣles aūt duracione. Idē d̓t. iij.libro contra gentiles ca. ciiij. vel ẜm aliāqͣtacionē. cxlij. Dic quō ẜm Augꝭ. in qͦlibet pctō ſunt duo ſcꝫ auerſio ab incōmutabili bono ⁊ cōuerſio ad bonū commutabile ſcꝫ ad tꝑalia ⁊ terrena. Ideo ſuntin inferno due pene correſpondentes ſcꝫpena dāpni ⁊ pena ſenſus. vt d̓t ſcūs tho.qͣrto ꝯͣ genti. ca. xc. vbi ſic d̓t peccato qd̓ indeū cōmittit̉ non ſolū pena dāpni ſꝫ etiāpena ſenſus debet pena enī ſenſus rn̄detculpe qͣꝫtū ad conuerſionē inordinatam
l .iiij.