Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duica īfra octauas epiphanie

ad cōmutabile bonū ſicut pena dampnirn̄det culpe qͣꝫtū ad auerſione ab incommutabili bono. hec ille in forma. pͥma eſtnunqͣꝫ videre deū. ſcd̓a eſt torq̄ri pati acreaturis. ꝟbi grā. de pctō ſuperbie vbi ēauerſio cōuerſio. qꝛ deus p̄cepit nobis on̄dit in ſe hūilitate ſuꝑbꝰ auertit ſenolēs deo obedire ꝯuertit ſe ad ſuꝑhiāpompā ⁊cͣ. Id̓o ſuperbꝰ in īferno nunqͣꝫvidebit deū nec habebit honores paradiſi ſꝫ erit in īferno in cacab̓ de plūbo liquefacto. quia ſuꝑbus eſt oībus oneroſus. ideo ⁊cͣ. Itē deus p̄cepit ne homo faciat auariciā. luce. xij. Uidete cauēte abōni auaricia ⁊cͣ. O dicit auarus non curode p̄cepto dei ⁊cͣ. ego eſſem diuesin īferno habebit penā dāpni nichil poterit habere de hijs deſiderat. vt patetde diuite epulone ⁊cͣ. penā ſenſus quiaerit in auro argento liq̄ facto Id̓o quiaꝓpter auꝝ argentū fecit ꝯͣ deū. Ide depeccato luxurie deꝰ p̄cipit ne illd̓ fiat niſiinter viꝝ vxorē. ſꝫ luxurioſus curatde p̄cepto dei. id̓o puniet̉ pena dāpni qꝛ habebit delectacōne paradiſi ⁊cͣ. pe ſenſus in verū ad inſtar cyrugrilli ⁊cͣ.quia hic voluit ita calefieri per luxuriamIde̓ de peccato īuidie deus p̄cipit vt diligamus inuice ⁊cͣ. ſꝫ inuidus non curat immo inuidet ꝓximo. id̓o puniet̉ pena dāpni qꝛ ſenciet delectacōnes nec amoreparadiſi Et pena ſenſus īferuenti pice qꝛhabuit cor nigꝝ per īuidiā. Idē de pctōgule dicēs. Attendite ne grauent cordaveſtra ī crapula ⁊cͣ. luce. xxi. ſꝫ guloſuscurat. ideo puniet̉ pena danini. quia nonguſtabit de eſcis paradiſi. Et pena ſēſusin calce vbi ſemꝑ eſuriet ficiet Idē depeccato ire de vindicatiuis iracudis qꝛnolunt remittere īiurias ⁊cͣ. punient̉ pena dāpni quia nunqͣꝫ habebunt pacē paradiſi. Et pena ſenſus quia ſemꝑ erūt inguerra in īferno Ide de accidioſis nunqͣꝫ habebūt quiete glorie. de Ioh̓. xiiij.Ammodo iam d̓t ſpūs vt reqͥeſcant ⁊c̄.

Et habebūt penā ſenſus qꝛ ſemꝑ laborabunt inter ſerpentes ꝑmittent ipſos qͥeſcere. Ecce quō menſura peccatierit plagaꝝ modus. Ideo yſaie. xxvij.In meſura ꝯͣ mēſurā abiecta fuerit iudicabit Noͣ ī m̄ſura .ſ. culpe abiectafuerit .ſ. aīā a corꝑe de mūdo iudicabit. De iſta poteſt dici thema. Deus diuiſit menſura ſcꝫ pene. Quarto datdeꝰ ad menſurā gloriā celeſte qꝛ oēsbeati ſunt in paradiſo habent equalemgtoriā. ſꝫ quidā maiorē quidā minoremẜm menſurā bonoꝝ opeꝝ fecerunt inhoc mundo. Auctoritas. Menſurā bonam confertā coagitatā ſuꝑ effluētem dabunt in ſinū veſtꝝ. Eadē quippemēſura menſi fueritꝭ remētiet̉ vob̓ luvi. De ſcūs tho. tractat ī qͣrto diſ. xlix.q.. ar. iiij. q. ij. vtꝝ beatitudo ab omnibꝰeqͥ liter ꝑticipabit̉. Et rn̄det equaliter beatitudo ꝑticipat̉ ab omnibꝰ beatꝭex ꝑte ſubiecti ſiue oꝑantꝭ qꝛ vnus beatꝰerit magis ꝑfectꝰ lumine glorie ẜm gra caritatꝭ ſue. ſic erit potecior ad illāviſione d̓ine eſſencie qͣꝫ alius ſic oꝑacioin vno beato erit ꝑfectior delectacio maior Et ꝯfirmat illud qd̓ dr̄. ad coꝝ.xv. Stella differt a claritate ſic erit reſutrectio mortuoꝝ. vnus reſurgenciū maiorē gloriā habebit qͣꝫ alius. Itē ad idēpͥmiū debet rn̄dere merito. Sed quidaꝫſunt excellencioris meriti alijs. beatitudo ſiue gloriā celeſtis ſit ꝟtutis premiū vnus p̄t habere maiorē gloriā beatitudine habebit ſi fuerit ꝑfectus maiori lumine glorie qͣꝫ alius. Idē d̓t eademdiſtinctione. q. ij. eſt de viſione diuineeſſencie ar. iiij. Et.. ꝑte. q. xij. ar. vi. Sꝫex ꝑte obiecti erit eqͣlis gloria beatitudo in ōnibꝰ beatꝭ Ꝙꝛ obiectū oꝑacionisin beatitudo ꝯſiſtit eſt oīno vnū idē.ſ. d̓ina eēncia ex cuiꝰ viſionē oēs er̄t btīEt ex hac parte non erit aliquis gradusin beatitudine. qꝛ deus omnibꝰ beatis ſe.vt obiectum beatificans on̄det. E ſic pꝫ