Duica īfra octauas epiphanie
ad cōmutabile bonū ſicut pena dampnirn̄det culpe qͣꝫtū ad auerſione ab incommutabili bono. hec ille in forma. pͥma eſtnunqͣꝫ videre deū. ſcd̓a eſt torq̄ri ⁊ pati acreaturis. ꝟbi grā. de pctō ſuperbie vbi ēauerſio ⁊ cōuerſio. qꝛ deus p̄cepit nobis⁊ on̄dit in ſe hūilitate ⁊ ſuꝑbꝰ auertit ſenolēs deo obedire ⁊ ꝯuertit ſe ad ſuꝑhiāpompā ⁊cͣ. Id̓o ſuperbꝰ in īferno nunqͣꝫvidebit deū nec habebit honores paradiſi ſꝫ erit in īferno in cacab̓ de plūbo liquefacto. Rō quia ſuꝑbus eſt oībus oneroſus. ideo ⁊cͣ. Itē deus p̄cepit ne homo faciat auariciā. luce. xij. Uidete ⁊ cauēte abōni auaricia ⁊cͣ. O dicit auarus non curode p̄cepto dei ⁊cͣ. ego nō eſſem diues Iōin īferno habebit penā dāpni ⁊ nichil poterit habere de hijs q̄ deſiderat. vt patetde diuite epulone ⁊cͣ. ⁊ penā ſenſus quiaerit in auro ⁊ argento liq̄ facto Id̓o quiaꝓpter auꝝ ⁊ argentū fecit ꝯͣ deū. Ide depeccato luxurie deꝰ p̄cipit ne illd̓ fiat niſiinter viꝝ ⁊ vxorē. ſꝫ luxurioſus nō curatde p̄cepto dei. id̓o puniet̉ pena dāpni qꝛnō habebit delectacōne paradiſi ⁊cͣ. ⁊ penā ſenſus in verū ad inſtar cyrugrilli ⁊cͣ.quia hic voluit ita calefieri per luxuriamIde̓ de peccato īuidie deus p̄cipit vt diligamus inuice ⁊cͣ. ſꝫ inuidus non curat immo inuidet ꝓximo. id̓o puniet̉ pena dāpni qꝛ nō ſenciet delectacōnes nec amoreparadiſi Et pena ſenſus īferuenti pice qꝛhabuit cor nigꝝ per īuidiā. Idē de pctōgule dicēs. Attendite ne grauent cordaveſtra ī crapula ⁊cͣ. luce. xxi. ſꝫ guloſus nōcurat. ideo puniet̉ pena danini. quia nonguſtabit de eſcis paradiſi. Et pena ſēſusin calce vbi ſemꝑ eſuriet ⁊ ficiet Idē depeccato ire de vindicatiuis ⁊ iracudis qꝛnolunt remittere īiurias ⁊cͣ. punient̉ pena dāpni quia nunqͣꝫ habebunt pacē paradiſi. Et pena ſenſus quia ſemꝑ erūt inguerra in īferno Ide de accidioſis qͥ nunqͣꝫ habebūt quiete glorie. de qͣ Ioh̓. xiiij.Ammodo iam d̓t ſpūs vt reqͥeſcant ⁊c̄.
Et habebūt penā ſenſus qꝛ ſemꝑ laborabunt inter ſerpentes qͥ nō ꝑmittent ipſos qͥeſcere. Ecce quō ꝓ menſura peccatierit ⁊ plagaꝝ modus. Ideo yſaie. xxvij.In meſura ꝯͣ mēſurā cū abiecta fuerit iudicabit eā Noͣ ī m̄ſura .ſ. culpe cū abiectafuerit .ſ. aīā a corꝑe de hͦ mūdo iudicabiteū. De iſta poteſt dici thema. Deus diuiſit menſura ſcꝫ pene. ¶ Quarto datdeꝰ ad menſurā gloriā celeſte qꝛ nō oēsbeati qͥ ſunt in paradiſo habent equalemgtoriā. ſꝫ quidā maiorē quidā minoremẜm menſurā bonoꝝ opeꝝ q̄ fecerunt inhoc mundo. Auctoritas. Menſurā bonam ⁊ confertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑ effluētem dabunt in ſinū veſtꝝ. Eadē quippemēſura qͣ menſi fueritꝭ remētiet̉ vob̓ luvi. De hͦ ſcūs tho. tractat ī qͣrto diſ. xlix.q. jͣ. ar. iiij. q. ij. vtꝝ beatitudo ab omnibꝰeqͥ liter ꝑticipabit̉. Et rn̄det ꝙ nō equaliter beatitudo ꝑticipat̉ ab omnibꝰ beatꝭex ꝑte ſubiecti ſiue oꝑantꝭ qꝛ vnus beatꝰerit ⁊ magis ꝑfectꝰ lumine glorie ẜm gradū caritatꝭ ſue. ⁊ ſic erit potecior ad illāviſione d̓ine eſſencie qͣꝫ alius ⁊ ſic oꝑacioin vno beato erit ꝑfectior ⁊ delectacio maior Et hͦ ꝯfirmat ꝑ illud qd̓ dr̄ jͣ. ad coꝝ.xv. Stella differt a claritate ſic erit reſutrectio mortuoꝝ. gͦ vnus reſurgenciū maiorē gloriā habebit qͣꝫ alius. Itē ad idēpͥmiū debet rn̄dere merito. Sed quidaꝫſunt excellencioris meriti alijs. gͦ cū beatitudo ſiue gloriā celeſtis ſit ꝟtutis premiū vnus p̄t habere maiorē gloriā ⁊ beatitudine ⁊ habebit ſi fuerit ꝑfectus maiori lumine glorie qͣꝫ alius. Idē d̓t eademdiſtinctione. q. ij. q̄ eſt de viſione diuineeſſencie ar. iiij. Et. jͣ. ꝑte. q. xij. ar. vi. Sꝫex ꝑte obiecti erit eqͣlis gloria ⁊ beatitudo in ōnibꝰ beatꝭ Ꝙꝛ obiectū oꝑacionisin qͣ beatitudo ꝯſiſtit eſt oīno vnū ⁊ idē.ſ. d̓ina eēncia ex cuiꝰ viſionē oēs er̄t btīEt ex hac parte non erit aliquis gradusin beatitudine. qꝛ deus omnibꝰ beatis ſe.vt obiectum beatificans on̄det. E ſic pꝫ