Dnica īfra octauas epiphanie

qͥ fecit aliquē libꝝ ⁊ poſt ī fine libri totūepylogat in vno capitulo. Ita fedit deꝰ qͥfecit vnū magnū libꝝ ſcꝫ iſtū mundū inquo qͥ vult ibi legere p̄t ibi legere dei potencia in creacione. dei ſapīam in ornacione. dei miſericordiā in ꝯſeruacione Fecitoēs creaturas ſpūales ⁊ ſpūales ⁊ vltīohoīem qͥ participat cū oībus creaturis tāſpūalibꝰ qͣꝫ corporalibꝰ cū lapidibꝰ ineſfecū plantis ineſſe ⁊ viuere. cū iumens ineſſe viuere ⁊ ſentire. cū angelis ineſſe viuere ⁊ ſentirre ⁊ intelligere. illud videt̉dicere ſcriptura ſacra gen̄. ij. Formauitdn̄s deus hoīem de limo terre qͣꝫtuꝫ adcorpus. Et factus ē hō in aīam viuentēEx hoc ſeqͥtur ꝯͣdictio in hoīe. quia hō eſtex duabus naturis ꝯͣrijs ſcꝫ corporali ⁊ſpūali. Corpꝰ naturalit̓ vult deſcenderead delectacōnes ⁊cͣ. Aīa autē vult aſcēdere ꝑ contēplacione ⁊cͣ. Ecce ꝯͣdictio.Auctoritas. Ad gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄ ⁊cͣ. Angelo ſibi nihilcōtradicit. nec iumentis ſꝫ hoī quia quando vult facere ailiqd̓ bonū. ſtatim ſequit̉cōcradictio hoc bellū portamꝰ nobiſcumEt qura ex hoc ſunt multi inordinati in hͦmundo. ꝓpter hoc d̓t nobis apl̓s in themate. Reformamini in nouitate ſenſus vr̄i.non d̓t carnis ſꝫ ſenſus .i. in aīa. Ego queſiui amore veſtri ꝑ quas ꝟtutes hō pōtreformari ⁊ inueni ꝙ per tres. pͥma ordinat hoīem erga deū. ſcd̓a erga ꝓximum.tercia erga corpus propriū.Prima eſt vera humilitasSecunda liberalis pietasTercia pura caſtitasEx hijs d̓t thema. Reformamini in nouitate ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ꝙ pͥma ꝟtus qͣhomo p̄t reformari ē vera humilitas queordinat hoīem erga deū. Non qꝛ qͣſi totus mundus ſecutꝰ eſt doctrinā illiꝰ mali magiſtri. ſcꝫ luciferi qͥ docuit ſuperbiamDic quō in ſerpente venit ad muliere adparte debiliorē ville ⁊ legit ſibi lectioneſuperbie qn̄ dixit ꝙ eſſet ſicut dij ſciētes

bonū ⁊ malū q̄ ſtatim ſuperbiuit. Sicutenī habemus carne noſtra ab eua ſic etiāinclinamur ad ſuꝑbiā. Sꝫ vide qͣlit̓ deꝰreformauit mundū cū tanta humilitate.⁊ ꝙ nō potuit eſſe melior docens ⁊ p̄dicans. qͣꝫ ꝙ nō ſequant̉ doctrinā illiꝰ falſimagiſtri luciferi ſed ꝙ addiſcant ab ipſodi. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humiliscorde ⁊ inuenietis requie animabꝰ veſtrꝭMatbei. xi. Scutifer vel miles nō velletire equitando ſi rex ſuꝰ iret peditando necſedere in ſcamno ſi rex ſederet in tra. Iōxp̄s qui eſt forma humilitatꝭ dedit nobisexemplū humilitatꝭ. De qͣ apl̓s ad philippe. ij. Qui cū in forma dei eſſet ſemetipſum exinaniuit forma ſerui accipiēs humiliauit ſemetipſuꝫ. Ergo reformaminiiuxta formā ⁊ exemplū a xp̄o nob̓ datuꝫ¶ Nota ad ꝓpoſitū exꝑimētū qd̓ dicūtnaturales de aquila. Qn ex antiquitateꝓpter nimia curuitate roſtri nō p̄t cibumcapere allidendo roſtꝝ ad petrā renouatur. De hoc d̓t dauid psͣ. cij. Qui repletin bonis deſideriū tuū renouabit̉ vt aquile iuuētus tua. Aquila antiqua ē ꝑſonaſuperba. curuitas roſtri eſt quedā cōſideracio ꝓprie excellencie vel generis. Quiamiles vel nobil̓ ⁊cͣ. quia mgr̄ vel doctorin ſcīa vel diuicie. qꝛ poſſent emere om̄esiſtos vel iuuētutꝭ vel fortitudinis ⁊ deſpicit alios ex tali cōſideracione venit ſuperbia. Ide de mulieribꝰ qn̄ mulier cogitatego ſum pulchrior de villa ſcio tripudiare cantare ⁊cͣ. venit ſuꝑbia in corde Idēetiam de excellencijs ſpūalibus de quibꝰdeberet deum laudare. curuāt roſtrum adꝓpriam excellenciā. ¶Nota ad hoc exemplum qd̓ habet luce. xviij. de phariſco qͥdicebat. deus gracias ago tibi quia nō ſūſicut ceteri hominū raptores iniuſti adulteri ieiuno bis in ſabbato. decimas do omnium que poſſideo. Ecce quomodo curuabat roſtrum ad ſeipſum. Ex qͦ ſequūtur duo mala. Primū ꝙ non poteſt ſumere cibum ſcꝫ ſpirituale quia ex illa ſu-