Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.V.

dentem ad deū. qꝛ eſt inqͥrentibꝰ ſe remunerator ad Heb̓ xj. De iſto lumine intellectus naturalis dic̄ thema. Ambulabūtgentes ⁊cͣ. Dico ſcd̓o ſcd̓m lumē nob̓neceſſarium. eſt lumen de doctrina ſpūaliRatio qꝛ pͥmum lumen ſcꝫ intellcus naturalis ſolū nobis declarat debemꝰ credere vnū deū quid fiendū quid ſperādum. ſꝫ declarat nobis nec oſtenditille deus vnus ſit ineſſentia trinus inſonis. qꝛ intellcūs nat̉alis non ſufficit adhoc declarandū vt pulchre oſtendit ſctūstho... q. xxxij. ar. pͥmo huiꝰ rōnem ſuperius in qͣdaꝫ ſermone reperies. Ideo fuitnob̓ neceſſariū lumē doctrine ſpūalis abore dei incarnati d. Tres ſūt qui teſtimoniū dāt ī celo pr̄ verbū ſpūſſctūs hijtres vnū ſūt.. Iob̓. v. Item lumen ītellectus naturalis non ſufficit nobis ad declarandum qualiter de illis tribꝰ perſonisdiuinis nec pr̄ nec ſpūſſanctus ſꝫ filiꝰ fuitincarnatus ⁊cͣ. Qui in forma dei eſſet rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalemd̓o. ſed ſemetip̄m exinaniuit formam ẜuiaccipiens in ſil̓itudinē hoīm fctūs habitu īuentꝰ vt ad Phil̓. ij. Item ſufficit ītellectꝰ nat̉alis ad declarandū quōvirgo cōcepit peperit quō poſt ꝑtumvirgo ꝑmanſit. Sꝫ hoc nobis oſtenditurlumīe doctrine ſpūalis d. Ecce virgocipiet pariet filiū pr̄em nec ſpiritumſanctū vocabitur nomen eiꝰ emanuel.Iſaie. vij. Item xp̄s ſit paſſus ī cruce inqͣntū deꝰ ſꝫ inqͣntū homo ſufficitintellectus nat̉alis ad declarandū. Ideofuit neceſſariū lumen doctrine ſpiritualisqd̓ on̄dit quō xp̄s voluit ſuſpendi in cruce ne aliqͥs ſibi credēs obediens ſuſpendatur in furca inferni. ip̄e diues voluitſoluere p̄cium redēpcōnis nobis pauperibꝰ ad Phili. ij. humiliauit ſemetip̄mfctūs obediens vſqꝫ ad mortē mortē aūtcrucis. Itē non ſufficit intelleūs natalisdeclarare quō xp̄s ē in ſacͣo altaris verusdeus verus ꝑfctūs ymmo fuit neceſ

ſariū lumē doct̉ne ſpūalis ab ore dei īcarnati d. Caro mea vere eſt cibꝰ ſanguismeꝰ ꝟe eſt potus. Ioh̓. vj. Nota ꝟe eſtpotus ſil̓itudīarie. Si dicat ſi ſacerdos ſit malꝰ ribaldus ⁊cͣ. nūqͥd ꝟe ꝯficitrn̄ deo ſic. Ita ꝟe ſic̄ ſacerdos bonusſcūs qꝛ fit ꝟtute ſacerdotꝭ. qꝛ ſolū ē inſtrumētū ſꝫ fit ꝟtute ꝟboꝝ xp̄i. Sꝫ ē ibital̓ dr̄a qꝛ miſſa bōi deuoti ſacerdotꝭ ē īſaluacōm ſui alioꝝ. Miſſa āt mali ſac̓dotis ē in dānacōꝫ ſui alioꝝ vel illoꝝ ip̄aꝫ audiūt ⁊cͣ. Greḡ. Quis fideliumdubiū hr̄e poſſit ī ipſa ymmolacōis horaad ſacerdotis voce celos aꝑiri in ipſoih̓u xp̄i miſterio angeloꝝ choros adeſſerecōmendāt xp̄o bonū ſacerdotē. Maluꝟo deteſtabut petētes a xp̄o licētiaꝫ ip̄ꝫoccidi. Quibꝰ rn̄dit xp̄s. nolo morte peccatoris ⁊cͣ. Eze. xviij. Itē ſufficit lumen intellcūs natalis on̄dere oīa debemꝰ facere vt debeāus baptiſari ibi dem̄ a pctīs a culpa a pena. fuitnccͣm lumē doct̉ne ſpūal̓. d. niſi qͣs renatꝰ fuerit ex aqͣ ſpūſcō ⁊cͣ. io. iij. ſufficit intellcūs natalis ſi pꝰ baptiſmumpectamꝰ pn̄iaꝫ iteꝝ ſctīficem ſꝫ nccͣmē lumē doctue xp̄i d. Quoꝝ remiſeritis.⁊cͣ. Io. ij. Itē ſufficit lumē intellcūsnaturalis ad ſciendū qͥd ſꝑandū ē in aliomūdo qͣꝫtū ad gl̓aꝫ aīe qͥd horrēdū timendū qͣntū ad dānacōnem de reſurrectōe qͣntū ad corpꝰ. nccͣm ē lumēdoct̉ne ſpūal̓. d. veīt hora in oēs qui inmonumētꝭ ſūt audiēt vocē filij dei ꝓcedēt bōa fecer̄t in reſurrectōem vite. quiꝟo mala eger̄t in reſurrectōꝫ iudicij. Iov. liꝫ em̄ intellcūs nat̉al̓ ſufficiat habēamꝰ a d̓o ret̉bucōeꝫ tn̄ dectarat qͣle ſufficit ad ꝯgnoſcēdū tm̄ bonū ſuꝑnat̉ale De iſto luīe doct̉ne ſpūal̓. auctoritas Yſa. ij. domꝰ iacob .i. xp̄iani veīteambulemꝰ in luīe dei nr̄i Nota dic̄ inluīe intellcūs nr̄i dixit xp̄s aliquibꝰerāt ꝯtēti de pͥmo lumīe ſcꝫ intellcūs ad modicū lumē eſt in vobis Ioh̓is. xij.