Sermo.V.
dentem ad deū. qꝛ eſt inqͥrentibꝰ ſe remunerator ad Heb̓ xj. De iſto lumine intellectus naturalis dic̄ thema. Ambulabūtgentes ⁊cͣ. Dico ſcd̓o ꝙ ſcd̓m lumē nob̓neceſſarium. eſt lumen de doctrina ſpūaliRatio qꝛ pͥmum lumen ſcꝫ intellcus naturalis ſolū nobis declarat ꝙ debemꝰ credere vnū deū ⁊ quid fiendū ⁊ quid ſperādum. ſꝫ nō declarat nobis nec oſtendit ꝙille deus vnus ſit ineſſentia ⁊ trinus in ꝑſonis. qꝛ intellcūs nat̉alis non ſufficit adhoc declarandū vt pulchre oſtendit ſctūstho. jͣ. ꝑ. q. xxxij. ar. pͥmo huiꝰ rōnem ſuperius in qͣdaꝫ ſermone reperies. Ideo fuitnob̓ neceſſariū lumē doctrine ſpūalis abore dei incarnati d. Tres ſūt qui teſtimoniū dāt ī celo pr̄ verbū ⁊ ſpūſſctūs ⁊ hijtres vnū ſūt. jͣ. Iob̓. v. Item lumen ītellectus naturalis non ſufficit nobis ad declarandum qualiter de illis tribꝰ perſonisdiuinis nec pr̄ nec ſpūſſanctus ſꝫ filiꝰ fuitincarnatus ⁊cͣ. Qui cū in forma dei eſſetnō rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalemd̓o. ſed ſemetip̄m exinaniuit formam ẜuiaccipiens in ſil̓itudinē hoīm fctūs ⁊ habitu īuentꝰ vt hō ad Phil̓. ij. Item nō ſufficit ītellectꝰ nat̉alis ad declarandū quōvirgo cōcepit ⁊ peperit ⁊ quō poſt ꝑtumvirgo ꝑmanſit. Sꝫ hoc nobis oſtenditurlumīe doctrine ſpūalis d. Ecce virgo cōcipiet ⁊ pariet filiū nō pr̄em nec ſpiritumſanctū ⁊ vocabitur nomen eiꝰ emanuel.Iſaie. vij. Item ꝙ xp̄s ſit paſſus ī crucenō inqͣntū deꝰ ſꝫ inqͣntū homo nō ſufficitintellectus nat̉alis ad declarandū. Ideofuit neceſſariū lumen doctrine ſpiritualisqd̓ on̄dit quō xp̄s voluit ſuſpendi in cruce ne aliqͥs ſibi credēs ⁊ obediens ſuſpendatur in furca inferni. ⁊ ip̄e diues voluitſoluere p̄cium redēpcōnis ꝓ nobis pauperibꝰ ad Phili. ij. humiliauit ſemetip̄mfctūs obediens vſqꝫ ad mortē mortē aūtcrucis. Itē non ſufficit intelleūs natalisdeclarare quō xp̄s ē in ſacͣo altaris verusdeus ⁊ verus hō ꝑfctūs ymmo fuit neceſ
ſariū lumē doct̉ne ſpūalis ab ore dei īcarnati d. Caro mea vere eſt cibꝰ ⁊ ſanguismeꝰ ꝟe eſt potus. Ioh̓. vj. Nota ꝟe eſtpotus nō ſil̓itudīarie. Si dicat ⁊ ſi ſacerdos ſit malꝰ ribaldus ⁊cͣ. nūqͥd ꝟe ꝯficitrn̄ deo ꝙ ſic. Ita ꝟe ſic̄ ſacerdos bonus ⁊ſcūs qꝛ nō fit ꝟtute ſacerdotꝭ. qꝛ ſolū ē inſtrumētū ſꝫ fit ꝟtute ꝟboꝝ xp̄i. Sꝫ ē ibital̓ dr̄a qꝛ miſſa bōi ⁊ deuoti ſacerdotꝭ ē īſaluacōm ſui ⁊ alioꝝ. Miſſa āt mali ſac̓dotis ē in dānacōꝫ ſui ⁊ alioꝝ vel illoꝝqͥ ip̄aꝫ audiūt ⁊cͣ. Greḡ. Quis fideliumdubiū hr̄e poſſit ī ipſa ymmolacōis horaad ſacerdotis voce celos aꝑiri ⁊ in ipſoih̓u xp̄i miſterio angeloꝝ choros adeſſe qͥrecōmendāt xp̄o bonū ſacerdotē. Maluꝟo deteſtabut petētes a xp̄o licētiaꝫ ip̄ꝫoccidi. Quibꝰ rn̄dit xp̄s. nolo morte peccatoris ⁊cͣ. Eze. xviij. Itē nō ſufficit lumen intellcūs natalis on̄dere oīa q̄ debemꝰ facere vt ꝙ debeāus baptiſari ⁊ ꝙ ibimū dem̄ a pctīs a culpa ⁊ a pena. Iō fuitnccͣm lumē doct̉ne ſpūal̓. d. niſi qͣs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpūſcō ⁊cͣ. io. iij. Nō ſufficit intellcūs natalis ꝙ ſi pꝰ baptiſmumpectamꝰ ꝙ ꝑ pn̄iaꝫ iteꝝ ſctīficem ſꝫ nccͣmē lumē doctue xp̄i d. Quoꝝ remiſeritis.⁊cͣ. Io. ij. Itē nō ſufficit lumē intellcūsnaturalis ad ſciendū qͥd ſꝑandū ē in aliomūdo qͣꝫtū ad gl̓aꝫ aīe l̓ qͥd horrēdū ⁊ timendū qͣntū ad dānacōnem ⁊ de reſurrectōe qͣntū ad corpꝰ. Iō nccͣm ē lumēdoct̉ne ſpūal̓. d. veīt hora in qͣ oēs qui inmonumētꝭ ſūt audiēt vocē filij dei ⁊ ꝓcedēt qͥ bōa fecer̄t in reſurrectōem vite. quiꝟo mala eger̄t in reſurrectōꝫ iudicij. Iov. liꝫ em̄ intellcūs nat̉al̓ ſufficiat ꝙ habēamꝰ a d̓o ret̉bucōeꝫ nō tn̄ dectarat qͣle ⁊nō ſufficit ad ꝯgnoſcēdū tm̄ bonū ⁊ ſuꝑnat̉ale De iſto luīe doct̉ne ſpūal̓. auctoritas Yſa. ij. domꝰ iacob .i. xp̄iani veīte ⁊ambulemꝰ in luīe dei nr̄i Nota nō dic̄ inluīe intellcūs nr̄i Iō dixit xp̄s aliquibꝰ qͥerāt ꝯtēti de pͥmo lumīe ſcꝫ intellcūs adhͦ modicū lumē eſt in vobis Ioh̓is. xij.