In epiphaniadomini
Nota timebunt qui ab occidēte ſupple veniunt nomē dn̄i nō dicit nomen creatorūvel redēptoris ſeu ſaluatoris ſꝫ dicit nomen dn̄i. Qm̄ iſta noīa faciūt qͣꝫpluresſtare in pctīs cogitātes ꝙ xp̄s eſt creator⁊ nō in vanū creauit nos. Sic̄ argetariꝰnō in vanū facit cupa argenteā vt ipſamꝓiciat ⁊cͣ. Idē de noīe redēptoris qui redemit nos ⁊cͣ. Et de noīe ſaluatoris. qꝛcū ſit ſaluator ſaluabit vos. Ide de noīegub̓ natorꝭ iō gub̓nat uos Sed timebūtnomē dn̄i qd̓ ē nomen iuſticie Iō Iere. x.Nō ſimilis tui in dijs dn̄e magnus es tu⁊ magnum eſt nomē tuum quis nō timebit te. O rex gentiū? Hoc nomen dūs tāgit cor qn̄ homo cogitat ꝙ deus eſt dn̄s⁊ ego ſum ſeruus Ideo ſi nō facio ſibi bonū ẜuicium ipſe danabit me. Iſto modovenit timor dn̄i. ſꝫ timor ſolus modicumvalet. Ideo oportet ꝙ ſit ibi amor ¶Scd̓o dicit qͣſi fluuius violentus qͣꝫ ſp̄sdn̄i cogit. Si dicatur qn̄ ſenex timebit nomen dn̄i. Rn̄ deo cū venerit qͣſi fluuiꝰ violentus ſcꝫ cōtritio. Qn̄ ſenex viderit ſeꝓpinquum morti ⁊ cogitat penas inferni⁊ qͥd erit de ip̄o tūc ſic oliua ꝯterit interduas molas. Sic ſenex mola ſuperior eſtrigor diuīe iuſticie Mola inferior eſt pena inferni ſunc venit fluuius violentꝰ ſcꝫꝯtritio cū lacrimis de qͦ multū gaudet d̓s⁊ ſctī. Dauid flumīs impetus letificat cuitatē dei pͣs. ij. Luce. xv. Gaudiū eſt angelis dei ſuper vno peccatore penitentiaꝫagente Et ezechi. ij. abij amarus in indignacione ſpiritus mei. manus em̄ dn̄i eratmecum confortans me Nota quō manꝰdomini habet quinqꝫ digitos. Polex eſtcordis contricio In dex oris cōfeſſio. medius debitorum reſtitutio. medicꝰ iniuriarū remiſſio. Auricularius eukariſtie cōmunio. Fiat manus tua vt ſaluet me dauid ¶ Dico tercio ꝙ quidā venit de tremontana aduerſitatis per dolorem ſic̄ ſūtilli qui in aduerſitate ꝯuertuntur ad deū⁊ venit ad ip̄m tracti ꝑ dolorem. Quia
ſicut tremontana eſt frigida ⁊ ſtringit homines. Ita aduerſitas vel tribulacio ſtrigit homine cum deo Iob. xxxvij. Ab aqͥlone venit aurum id eſt ex tribulacōne vonit homo ad deum. quia ſicut aurum purificatur in furnello. Ita peccator purificat̉in tribulacōne Sunt multi qͥ quando ſūtin ꝓſperitate non curant de deo ſicut mulieres pulchre ⁊ iuuenes ſꝫ curant de ornamentis tripudijs ⁊cͣ. Sed quando deusmittit eis tribulacōnes aduerſitates infirmitates diuiſiones cum viris ſuis tūc veniunt ad deum ieiunant deponunt vanitates ⁊cͣ. Item homines bricoſi ⁊ malēduni ſedicioſi ⁊ contentioſi nō curant de deo.Nota ſimilitudinem Luce xiiij. De illo qͥfecit cenam magnam et vocauit multosqͥ cena parata noluerunt venire ⁊c̄. Quimiſit ẜuum d. Cōpelle eos intrare ſcꝫaduerſitates dolores ⁊ tribulacones ⁊c̄.Idem eſt de hominibꝰ mūdanis qui ſe excuſant de cena glorie nec curant ire ꝑ bonam vitam ſeu viam quaꝫ nobis parauitxp̄s. De qua dicit Ioh̓ Apoc. xix. Beatiqui ad cenam agni vocati ſunt. A qͣ aliqͥſe excuſant d. villam emi. Ecce ſuperbiaꝫQuidam d. iuga boum emī. v. Ecce auariciam. Quidam d. vxore duxi. Ecce luxuriam. Sed cōpelluntur venire aduerſitatibus tribulacōnibus infirmitatibꝰ ⁊cͣ. etſic veniunt ab aquilone. Greḡ. mala quenos hic premunt ad deum tre compellūtſicut puer cōpellitur a patre vt vadat adſcolam percuciendo. De iſtis poteſt dici illud ab aquilonē venit ¶ Dico quarto ꝙquidam veniunt ad deum de meridie proſperitatis. Iſti veniunt tracti per rigoremMeridies que eſt rigida ⁊ fertilis ſignificat proſperitateꝫ que eſt habere habūdantiā bonorum temporalium honorumdignitatum diuiciarum ſanitatuꝫ ⁊cͣ. queretrahunt homines ne veniant ad deum.auctoritas. Incraſſatus impinguatus dilatatus dereliquit deum factoreꝫ ſuum ⁊receſſit a deo ſalutari ſuo Deutrono. xxxij.