Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.III.

mus ſophiſta ī ſpē ſerpētꝭ faciē humanāhabētꝭ. vt d̓t mgr̄ hiſtoriaꝝ Statī factaq̄ſtione. eua habuit ſuperbiā Et qͣre noncomederemꝰ ex fructu. ſtatī cor eiꝰ elatum ē ex ſuꝑbia Ecce deuiacio quō īcepitin eua. Id̓o d̓t ſcpͥtura Iniciū oīs peccatieſt ſuꝑbia tenuerit illā implebit̉ maledictis ſubuertet eum in finem. Ecc̄i. x.Nota ſubuertet qꝛ ſuperbꝰ vult altus ſuꝑ alios ſꝫ in fine ibit caput ſubtꝰ ininfernū. Scd̓m pctm̄ fuit inobediēciaſicut fuit in adā qd̓ fuit grauius qꝛ magꝭdebuit ipſe cauere. Sed d̓t Auguſtinꝰ adā peccauit nolens cōtriſtare ſuas delicias. Primo vxorē erat pulcherrima adā multū diligebat. Ideo amoreipſius comedit qꝛ ſi adā comediſſꝫ ipſa ſola fuiſſet dāpnata filij nec fuiſſꝫpctm̄ originale. Sꝫ poſtqͣꝫ ipſa comeditde fructu attulit ade vt comederet. Odixit adam ne comedatis ne moriamini.Rn̄dit eua. ego comedi ſum mortua. Id̓o comedatꝭ Adā nolens contriſtari comedit. Ecce hic ſcd̓m pctm̄ſcꝫ inobediēcia. O qͦt adā ſunt hodie inmundo volentes cōplacere mulieribꝰin vanitatibꝰ ſuis faciunt vſuras rapinasmalas aduocatiōes falſas ſn̄ias furta retenciones hmōi Id̓o apl̓s. Si hoībusplacerē ſeruus xp̄i eſſem. ad galataspͥmo. Dauid. Deus diſſipauit oſſa eoꝝ hoībus placent cōfuſi ſunt qͦniā deusſpreuit eos. pͣs. Nota oſſa ſunt virtutes qꝛ ſicut oſſa ſuſtinent corpus. Itaꝟtutes ſuſtinēt animā. ſꝫ oſſa ꝟtutū illorum hoībus placent cōtra deū diſſipātur cōfundunt̉ in morte qn̄ remittunt̉ad infernū. Terciū pctm̄ fuit ſecutumqn̄ adā comedit Ecce pctm̄ gule. omnislabor hominis in ore eius ſꝫ anima eius implebit bonis eccͣi. vi. Nota vbinos habemꝰ hominis Iudei habent ade.Quia omnes labores ipſius ade filiorum ſuoꝝ in ore eius .i. ex peccato gule venerunt Et dum os impleret illo fructu

anima fuit euacuata ꝟtutibus meritis.Ideo dicit anima eius implebitur bonis īmo euacuabit̉. Ecce ſcd̓a via deuiacionis a paradiſi via. Tercio videndaeſt via per quā debemꝰ reuertere directe.quia d̓t thema per aliā viā reuerſi ſunt īregionem ſuā. Iuxta illud deutro. xvij.Dn̄s p̄cepit nob̓ vt nequaqͣꝫ per eandēviā reuertamini. Ite mandatū eſt michiſermone dn̄i p̄cipientis. reuerterisper viā quā veneris. iij. regꝭ. xiij. Oportetergo redire per alias vias tribꝰ modisdictꝭ ꝯͣrias qͣs xp̄s ordinauit on̄dit nob̓ Primo cōtra ſuperbiā oſtendit viamhumilitatis Secundo contra inobedientiam oſtendit viam obedientie Tercio contra gulam oſtendit viamtemperancie. Dico pͥmo xp̄us ordinauit on̄ditnobis ꝯͣ ſuperbia viā humilitatis quā primo on̄dit opere qn̄ deſcendēs de celo voluit humiliari nr̄as miſerias aſſumendoDeinde ipſā on̄dit verbo qn̄ dixit diſcitea me qꝛ mitis ſū hūilis corde math̓. xi.Ergo dimittat via ade eue ſuꝑbie ſequamur xp̄m per viam planam ſecuramhumilitatis. De qua yſaie. xxxv. Erit invia ſemita ſcā vocabitur trāſibit pollutus. hec erit nob̓ via directaIta vt ſtulti errant eam erit ibileo nec mala beſtia. Nota erit ibi ſcꝫ ī nouo teſtamēto via ſemita qꝛ vera humilitas cōſiſtit in duobꝰ .ſ. in fundamēto īornamēto Fundamētū hūilitatꝭ ē in corde ſuꝑbire de aliqͣ grā perfectione veldono ſꝫ magis humiliari ad inſtar baſtaxi quāto plus portat maiꝰ onus tāto plꝰinclinat̉ nec ſe app̄ciat de p̄cioſitate oneris qͣntūcunqꝫ ſit p̄ciōſū Idē ſi portatisonus deuocōis ſcitatis vel diuiciaꝝ vosportatis p̄cioſū ſcriniū mercatorꝭ xp̄i.caueatis ne ipſū ꝑdatis Qui hoc cogitaret de nullo ſuperbiret. conſideratio humiliabat beata ꝟginē mariā portabat

k.ij.