Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In vigilia epiphanie domini. Sermo

ſompnū ecce hereditas dn̄i filij merces.fructꝰ vētrꝭ. pͣsͣ. cxxvi. Ecce notat īmediacionē hereditas dn̄i ē merces filij legittimi. qꝛ ē fic̄s vētrꝭ eccīe ſupple ſpōſe xp̄iEcce pͥma cōdicio. Dico ſcd̓o inmūdo cōſequūt̉ hereditate parētes ex ſāguine coniūcti ſic̄ ſūt germani ꝑentes nepotes hmōi pꝫ ad practica Et ita volunt iura d̓ina qͣꝫ hūana. numeri. xxvij. mortuꝰ fuerit abſqꝫ filio ad filiāeius tnͣſibit hereditas Si filiā habuerit hēbit ſucceſſores frēs ſuos ⁊cͣ.videndū ē ſunt ꝑentes xp̄i ſāguinepinqui. Dico ſcī martires fide xp̄ivel iuſticia vel veritate vel ꝟtute qͥcunqꝫmortui ſunt. qꝛ tūc martiriū qd̓ recipiębant in memoriā paſſiōis xp̄i miſcebantLegit apoc̄. vij. deꝰ on̄dit beato iohānigloriā ſua in qua vidit xp̄m ſedentē ſuꝑthronū multi ſcī ſtabat corā eo ī albis palmis ī manibꝰ ſuis ī ſignū victorie. fuit dictū iohāni. hij ſunt amicti ſtolalbis ſunt vnde veniūt. Dixit ioh̓esDn̄e tu ſcis. Neſciuit rn̄dere. Cui dixitxp̄s. hij ſūt vener̄t ex magna tribulacōe lauerūt ſtolas ſuas .i. ꝟtutes ī ſāguineagni. Et nūqͥdin ſāguine ꝓprio. Dico qꝛ ſāguis ꝓpriꝰ nullā hꝫ ꝟtute nec efficaciā niſi miſceat̉ ſāguinē agni fidē memoriā paſſionis xp̄i Nota vener̄tex magna tribulacōe. Quatuor tribuladoues ſūt in mūdo qͣrta eſt maiorfacit martirē. Prima ē maloꝝ ꝟboꝝ qn̄bonis deuotis ꝑſonis dr vos eſtis ypocrita fictꝰ falſus hmōi. Magͣ tribulacōeſt hmōi licꝫ reſpectu aliaꝝ ſit modica qꝛꝟba ſunt niſi vētꝰ ſtatī trāſeunt ēmagnū meritū qn̄ ſuſtinent paciēter. deqͥbus d̓t dauid. v̓ba iniqͦꝝ .i. malaꝝ perſonaꝝ p̄ualuer̄t ſuꝑ nos Sꝫ qͥd̓ meremex on̄dit̉ ibi. Et īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpiciaberis. pͣsͣ. lxiiij. Scd̓a tribulacio ē qn̄ ſolū ꝟbo ſꝫ etiā fcō furant̉ bona officiū ⁊cͣ. etiā ꝑua ē qꝛ bona huiꝰ mūdi ſūtetiā amittenda. ⁊cͣ. ſꝫ meritū eſt magnū.

Nota exēplū de heremita cui qͥdā bonꝰ cottidie portabat panē̓ amore dei Etquidā iuuenis heremita furebat̉ medietatem. Qd̓ ſciēs ſcūs heremita paciēter ſuſtinuit licꝫ ex defectu panis efficeret macer īpotens. Et qn̄ debuit mori cōgregati ſunt ad oēs heremite Qui videsillū furabat ſibi pane̓ vocauit oſculabat ſibi manꝰ di. O benedicte manꝰ tantū meritū mihi acqͥſiuerūt. de alijmirātes ſciebāt illū eſſe indeuotū ſatis ⁊cͣ. Id̓o apl̓s rapinā bonoꝝ nr̄oꝝ gaudio ſuſcepiſtis cognoſcentes voshabere meliorē manente ſubām ſcꝫ incelo ad heb̓. x. Tercia tribulacio ē vulneꝝ iſta ē modica reſpectu meriti magni p̄mij intm̄ d̓t apl̓s. Si qͥd patiminiꝓpter iuſticiā beati.. pe. iij. de ſcūs tho.pͥma ſcd̓e. q. cxiiij. ar. iij. Quarta tribulacio ē mors hec ē maior qꝛ omniū terribiliū eſt mors vt d̓t ph̓s. de iſta d̓t xp̄s / tlHij ſunt vener̄t ex magna tribulacōne lauerunt ſtolas ſuas in ſanguine agni.Quia pͥma tͣbulacio nec ſcd̓a nec tercialicꝫ ſint magni meriti ſi pacient̉ ſuſcipiūttn̄ faciunt hoīem martirē ſꝫ qͣrta facithoīem martire qn̄ moriunt̉ ſtatī cōſequūtur hereditate vite eterne. Auctoritas eſt verbū xp̄i ad patre di. Qm̄ tudeꝰ meus exaudiſti or̄onē dediſti hereditate timētibꝰ nomē tuū. psͣ. vi. Nota exaudiſti or̄onē meā ſcꝫ illa qua xp̄s fecitin nocte ſue paſſionis qn̄ orauit di. pat̓oīa poſſibilia ſunt tibi trāſfer calice̓ a meMarci. xiiij. Quā or̄onē expones hilarius dt̄. dicit veniat calix paſſionis ſꝫ orat vt tranſeat ab eo ad martiresQm̄ ex iſta orōne xp̄i. deus dedit fortitudinē ꝟtutē hominibꝰ mulieribꝰ eciāpuer is puellis ſuſtine do martiriū proxp̄o Itē dedit hereditate timentibus ſcꝫtimore filiali quia plus voluerunt moriqͣꝫ aliquid ſufferre cōtra deū. Iuxta conſilium. iiij. d. Noli timere eos occidūtcorpus. animā aūt poſſunt occidere ſꝫ

iij