In vigilia epiphanie domini. Sermo

Tercio amici cordialiter amatiQuarto pauꝑes ab oībꝰ bonis ſeꝑatiEt non inuenio plutes. ergo heredes ſumus ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ꝙ in hͦ mūdo conſequūtur hereditatē filij vel filie legittimegenerati. h̓ eſt claꝝ ⁊ ẜm rōne naturalē ⁊iura imperialia ⁊ pōtificalia ⁊ etiā theologicalia. Legit̉ ad galathas. iiij. de quodāpuero de quo erat magna queſtio ſi debebat habere hereditate pr̄is vel nō Quidādicebāt ꝙ ſic. quidā ꝙ non. Queſtio venit ad apoſtolum paulū legiſtā ⁊ canoniſtam ⁊ cōpromiſerūt in eū. Qui nō curauit de aliqͦ alio niſi ſcire ſi ille puer erat legittimꝰ. Quo ſcito ſtatī dedit ſententiaꝫdi. Itaqꝫ iā nō eſt ſeruus ſꝫ filius qꝛ ſi filius ⁊ heres per deū. Ad gal̓. iiij. Modovideamꝰ qͥ ſunt filij legittimi dn̄i nr̄i ih̓uxp̄i. Dico ꝙ ſolū pueri nouit̉ baptizati.qꝛ licet nos fuimꝰ eius filij tn̄ ex peccatisnr̄is facti ſumꝰ eius inimici. filij legittimiſunt qn̄ ſunt geniti de viro ⁊ vxorē legittima. Hoc mō xp̄s ſponſꝰ de eccleſia vxore ſua ⁊ ſponſa legittima generat filios ⁊filias in baptiſmo. Ioh̓. jͣ. Dedit eis poteſtatē filios dei fieri hijs qͥ credūt ī noīeeius qͥ nō ex ſanguinibꝰ .i. ſeminibꝰ maris⁊ mulicris neqꝫ ex volūtate carnis .i. mulieris neqꝫ ex voluntate viri ſꝫ ex deo natiſunt. Ecce qͥ ſunt filij dei legittimi Ergocertū eſt ꝙ erūt heredes vite eterne ſi decedant an̄qͣꝫ peccent mortalit̓. filij legittimi abſqꝫ q̄ſtione ⁊ ꝯͣdictōne intrāt domūpr̄is. q. d. illd̓ apl̓i. ſpūſſcūs teſtīoniū reddet ſpūi nr̄o ꝙ ſumꝰ filij dei. ſi āt filij ⁊ horedes. heredes aūt dei coheredes qͥdē xp̄iAd ro. viij ꝓ dictoꝝ pleniori intelligeciavide q. lxix. t̓cie ꝑtis ſcē thome doctorisſcī in qͣ ponit varios baptiſmi effectꝰ ſcꝫſpūale regn̓acionē vt pꝫ ar. viij. ī corpore articuli Incorporacionē etiā ꝓ effectubaptiſmi ſcūs tho. aſſignat illuminacionēſil̓r ⁊ fecundacionē vt pꝫ ibi ſuꝑ arti. v.de qͥbus etiā effectibꝰ notabil̓r in. iiij. di.

.iiij. q. ij. det̓minat. Quare iſti pueri dicunt filij xp̄i legittimi. Nunqͥd habet filios illegittimos ſeu baſtardos. Dicoſic ideus habet vnā ancillā ſeu captiuamſcꝫ carnē ſiue naturā ex qͣ generat filiosſpurios ſeu baſtardos ſcꝫ omnes infideles qui veniunt per generationē ſeu naturalem ſiue carnalē. Ideo iſti non conſequūtur hereditate vite eterne. Auctoritas. Abrahā duos filios habuit. vnū deancilla ⁊ aliū de libera. Qui autē de anulla ẜm carnem natꝰ eſt. ſꝫ qui de libera ꝑ reꝓmiſſionē eſt. hec per allegoria dicta ſūtad gall̓. iiij. Et loquit̉ de xp̄o cum dicithec per allegoriaꝫ dicta ſunt. An̄s noſteriheſus xp̄s habet duos filios vnū de libera. ſcꝫ eccleſia ſponſa ⁊ vxore ſua exqͣ genuit populum xp̄ianū. Alium de ancillaſiue de captiua natura vel carne ſcꝫ populum infidelem. Sed quid dicit ſcripturaEice ancillam ⁊ filium eius non enī eritheres filius ancille. Ad galathas qͣrto.Racio quia nō eſt filius legittimꝰ Quiaquod natū eſt ex carne .i. generacione carnali. caro eſt Ideo nō poteſt celū intrareſꝫ qd̓ natū eſt ex ſpiritu .i. per generacionēſpirit ualē ſpūs eſt. Iō amen amen dicevobis niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpirituſancto nō poteſt intrare in regnū dei. Iohannis. iij. Sed deus tenet modū bonipatris bonꝰ pat̉ filijs bonis ⁊ legittimisdat hereditatē. malis aūt filijs ⁊ inobedientibus nichil dat īmo ipſos flagellat. filijs autē illegittimis ⁊ baſtardis nō dathereditatē. ſꝫ dimittit eis certū quid provita. Recte ita facit xp̄us qͥ filijs legittimis bonis ⁊ obedientibꝰ dat hereditateꝫparadiſi. Malis autē filijs ⁊ inohedientibus ſicut ſunt infideles dat penā inferni vbi flagellant̉. Baſtardis autē ſcꝫ pueris illegittims ſine baptiſmo ſolum cūoriginali pctō decedētibꝰ dat vitā in limbo. Ideo de filijs bonis ⁊ legittimis d̓tꝓpheta dauid. Cum dederit dilectis ſuis