In vigilia epiphanie domini. Sermo
pocius timēte eū qͥ poteſt animā ⁊ corpꝰp̄dere in iehennā. Math̓. x. ¶ Dico tercio ꝙ in hͦ mūdo cōſequūtur hereditateꝫamici cordialit̓ amati Sunt multi qͥ nonhabent filios nec ꝑentes ſꝫ habēt bonosamicos quibꝰ dimittūt hereditatē qn̄domoriunt̉. modo videamꝰ qui ſunt amicicari ⁊ cordiales xp̄i. Illi de quibus dicirīpēmet. vos amici mei eſtis ſi feceritꝭ quepcipio vobis Ioh̓. xv. Ergo obediēcia facit hoīem eſſe amicū dei per oppoſitū inobediencia ⁊ pctm̄ facit eſſe inimicū ſuum.Obedientes vero tāqͣꝫ amici cariſſimi xp̄iꝯſequūtur hereditate vite eterne Quosipēmet xp̄s īuitat di. Trāſitē ad me oēsq̄ cōcupiſcitis me. ecͣci. xxiiij. Nota cū d̓itranſite inqͣ innuit̉. ꝙ ip̄e in vna parte eſt⁊ nos in alia Fluuiꝰ terribilis ē mors qͣꝫoportet trāſire ⁊ hꝫ duas ripas vna ē vita eterna in qͣ eſt xp̄s Alia ē. vita tꝑalisin qͣ nos ſumꝰ ⁊ xp̄s vocat nos di. Tranſite ad me: dn̄e ⁊ per quē ponte̓ tranſibimus. nō poſſumꝰ tranſire ꝑ aliū pontemvite eterne niſi per ponte obediēde et p̄cepta dei. Math̓. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mandata. h̓ pons hꝫ .x. arcus¶ Primꝰ ē confidencia dei. vt in oībusneceſſitatibꝰ nr̄is recurremꝰ ad deū ⁊ nōad demonēs ſꝫ ad deū. ¶ Scd̓s ē reuerencia vocalis. ꝙ qn̄ hō loqͥtur de deo loquatur cū reuerecia ſicut hō loqͥtur cumꝑſonis honorabilibꝰ reuerencial̓r ¶ Tercius eſt reuerēcia realis de modico ſeruicio qd̓ vult de nobis vt ſeruemꝰ feſta diligent̉ al̓s ⁊cͣ. ¶ Quartꝰ eſt obſeruanciapentalis. honorare patrē ⁊ matrē cordeore ⁊ opere iuuādo ſeruiēdo eis de oībꝰ¶ Quintꝰ ē cōcordia fraternalis nō recipere vindictā ſꝫ remittere īiurias ꝓpt̓ deū⁊ facere pace. ¶ Sextus ē mūdicia perſonalis cauēdo a luto luxurie ⁊ īmundicie. ¶ Septimus amicicia ꝓximalis necfurari nec ꝓximū in aliqͦ dapnificari.Octauus prudēcia vocalis neminē diffamando nec verbis īiurioſis ſeu duris
dicendo. ¶ Nonus mūdicia cordialisnō cōcupiſcere agrū vineā ortum ⁊ hmōinec bona ꝓximi. ¶ Decimꝰ mudicia mētalis nō cōcupiſcere vxorē ꝓximi. Ecceqͣre dicit xp̄us tranſite ad me ⁊cͣ. Notacōcupiſcitis me .i. diligitis qꝛ obediēcia n̄poteſt bene ſeruari ſine dilectione. ⁊ a generacionibꝰ meis .i. ꝟ̓tutibus qͣs deus generat in aīa deuota. Implemini. ſpiritusenī meus ſuper mel dulcis. h̓ tangit gloriam aīe. Et hereditas mea ſuper mel ⁊fauū. hic tangit gloriā corporis. Sicutenī in fauo mellis mel ē incorporatū cere ſic in iudicio gloria aīe redundabit incorpus ¶ Dixi qͣrto ꝙ in hͦ mundo conſequūtur hereditatē pauperes ab oībusbonis ſeparati. vt ſunt pauperes ꝟginesreligioſi ⁊ hmōi. pauperes ſunt peccatores penitentes qui fecerūt plura peccatain qͦꝝ ꝑſona dicit dauid. Cito anticipētnos mīe tue qꝛ pauperes facti ſumus nimis. Argumētū. diceret h̓ aliqͥs qͣre penitentes dicunt̉ pauperes qꝛ qn̄ erant inpeccatis tunc erat pauperes. Sꝫ penitētes qͥ habēt theſauꝝ grē .ſ. ſeptē dona ſpirituſſancti ⁊ alias ꝟtutes quō ſunt pauperes Dico ꝙ penitētes ſūt pauꝑes ꝟbigrā ſi aliquis veſtꝝ hꝫ. x. milia florenoꝝdiues ē. ſꝫ ſi obligaret̉ in. C. milibꝰ diceretur diues lꝫ habeat. x. milia. Terte nonīmo diceret̉ pauꝑ ꝓpter tā magnā obligacionē. īmo diceret̉ talis nihil hꝫ. pauꝑeſt Idē ē de penitēte. penites qͥ hꝫ grāmdei ⁊ ſeptē dona ſpūſſcī ꝟtutes theologicales ⁊ morales diues ē. Sꝫ ꝓpt̓ obligacione pauꝑ eſt. Et pͥmo deo pr̄i obligat̉ex pctīs q̄ fecit ex fragilitate qꝛ deo patriattribuit̉ potēcia. Et qͥ peccant ꝑ fragilitatem peccāt ꝯͣ deū pr̄em. gͦ obligat̉ ſibiqꝛ ipſū offendit. Soluit̉ aūt iſta obligacio ꝑ aſperā durā ⁊ magnā pn̄iaꝫ Scd̓openitēs obligatur filio dei cui attribuiturſapīa ex pctīs q̄ cōmiſit ꝑ ignoranciā velſtulticiā ignorans qd̓ tenebat̉ ſcire Soluitur aūt iſta obligacio audiēdo ſapīam