Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In vigilia epiphanie domini. Sermo

pocius timēte poteſt animā corpꝰp̄dere in iehennā. Math̓. x. Dico tercio in mūdo cōſequūtur hereditateꝫamici cordialit̓ amati Sunt multi nonhabent filios nec ꝑentes ſꝫ habēt bonosamicos quibꝰ dimittūt hereditatē qn̄domoriunt̉. modo videamꝰ qui ſunt amicicari cordiales xp̄i. Illi de quibus dicirīpēmet. vos amici mei eſtis ſi feceritꝭ quepcipio vobis Ioh̓. xv. Ergo obediēcia facit hoīem eſſe amicū dei per oppoſitū inobediencia pctm̄ facit eſſe inimicū ſuum.Obedientes vero tāqͣꝫ amici cariſſimi xp̄iꝯſequūtur hereditate vite eterne Quosipēmet xp̄s īuitat di. Trāſitē ad me oēs cōcupiſcitis me. ecͣci. xxiiij. Nota d̓itranſite inqͣ innuit̉. ip̄e in vna parte eſt nos in alia Fluuiꝰ terribilis ē mors qͣꝫoportet trāſire hꝫ duas ripas vna ē vita eterna in eſt xp̄s Alia ē. vita tꝑalisin nos ſumꝰ xp̄s vocat nos di. Tranſite ad me: dn̄e per quē ponte̓ tranſibimus. poſſumꝰ tranſire aliū pontemvite eterne niſi per ponte obediēde etcepta dei. Math̓. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mandata. pons hꝫ .x. arcus Primꝰ ē confidencia dei. vt in oībusneceſſitatibꝰ nr̄is recurremꝰ ad deūad demonēs ſꝫ ad deū. Scd̓s ē reuerencia vocalis. qn̄ loqͥtur de deo loquatur reuerecia ſicut loqͥtur cumꝑſonis honorabilibꝰ reuerencial̓r Tercius eſt reuerēcia realis de modico ſeruicio qd̓ vult de nobis vt ſeruemꝰ feſta diligent̉ al̓s ⁊cͣ. Quartꝰ eſt obſeruanciapentalis. honorare patrē matrē cordeore opere iuuādo ſeruiēdo eis de oībꝰ Quintꝰ ē cōcordia fraternalis recipere vindictā ſꝫ remittere īiurias ꝓpt̓ deū facere pace. Sextus ē mūdicia perſonalis cauēdo a luto luxurie īmundicie. Septimus amicicia ꝓximalis necfurari nec ꝓximū in aliqͦ dapnificari.Octauus prudēcia vocalis neminē diffamando nec verbis īiurioſis ſeu duris

dicendo. Nonus mūdicia cordialis cōcupiſcere agrū vineā ortum hmōinec bona ꝓximi. Decimꝰ mudiciatalis cōcupiſcere vxorē ꝓximi. Ecceqͣre dicit xp̄us tranſite ad me ⁊cͣ. Notacōcupiſcitis me .i. diligitis qꝛ obediēciapoteſt bene ſeruari ſine dilectione. a generacionibꝰ meis .i. ꝟ̓tutibus qͣs deus generat in aīa deuota. Implemini. ſpiritusenī meus ſuper mel dulcis. tangit gloriam aīe. Et hereditas mea ſuper melfauū. hic tangit gloriā corporis. Sicutenī in fauo mellis mel ē incorporatū cere ſic in iudicio gloria aīe redundabit incorpus Dixi qͣrto in mundo conſequūtur hereditatē pauperes ab oībusbonis ſeparati. vt ſunt pauperes ꝟginesreligioſi hmōi. pauperes ſunt peccatores penitentes qui fecerūt plura peccatain qͦꝝ ꝑſona dicit dauid. Cito anticipētnos mīe tue qꝛ pauperes facti ſumus nimis. Argumētū. diceret aliqͥs qͣre penitentes dicunt̉ pauperes qꝛ qn̄ erant inpeccatis tunc erat pauperes. Sꝫ penitētes habēt theſauꝝ grē .ſ. ſeptē dona ſpirituſſancti alias ꝟtutes quō ſunt pauperes Dico penitētes ſūt pauꝑes ꝟbigrā ſi aliquis veſtꝝ hꝫ. x. milia florenoꝝdiues ē. ſꝫ ſi obligaret̉ in. C. milibꝰ diceretur diues lꝫ habeat. x. milia. Terte nonīmo diceret̉ pauꝑ ꝓpter magnā obligacionē. īmo diceret̉ talis nihil hꝫ. pauꝑeſt Idē ē de penitēte. penites hꝫ grāmdei ſeptē dona ſpūſſcī ꝟtutes theologicales morales diues ē. Sꝫ ꝓpt̓ obligacione pauꝑ eſt. Et pͥmo deo pr̄i obligat̉ex pctīs fecit ex fragilitate qꝛ deo patriattribuit̉ potēcia. Et peccant fragilitatem peccāt ꝯͣ deū pr̄em. obligat̉ ſibiqꝛ ipſū offendit. Soluit̉ aūt iſta obligacio aſperā durā magnā pn̄iaꝫ Scd̓openitēs obligatur filio dei cui attribuiturſapīa ex pctīs cōmiſit ignoranciā velſtulticiā ignorans qd̓ tenebat̉ ſcire Soluitur aūt iſta obligacio audiēdo ſapīam