In vigilia epiphanie domini. Sermo
Ipſe enim nouit abſcondita cordis. pͣs.xliij. Deo gracias.¶ In vigilia epiphanie dn̄i. SermoEredes ſumꝰẜm ſpem vite eterne. Ad thimotheū tercio Et in epl̓a Inp̄ſenti ẜmone volo vobis declarare quotmodis p̄t hō habere hereditate paradiſiSꝫ vt materia ſit deo acceptabilis ⁊ gracioſa. nobis vtilis ⁊ ꝓficua ſalutet̉ virgoglorioſa. heredes ſumus ⁊cͣ. In ſn̄ia effectus huius verbi eſt ꝙ habeamꝰ ſpem firmā ꝙ erimus heredes vire eterne. Inuenitur clare in ſacra ſcriptura ꝙ ad iſtā ſpēhabendi hereditatē vite eterne q̄ eſt maior ſpes quā homo poteſt habere gradatīdeus duxit hominē verbi grā. poſt peccatūade homines habuerūt ſpem vite inferninō dico ſpem mortis inferni quia tunc ininferno erat vita ⁊ mors Quia boni ⁊ ſcīin limbo ſanctoꝝ patrū exiſtentes habebant ſpem vite inferni ⁊ nō habebāt penāſenſus ſꝫ erant in tenebris quia nō habebant p̄ſenciā dei. Et ille locus erat vitainferniade iſto loco dixit Iacob patriarcha. Deſcendā ad filiū meum lugens ininfernuꝫ. geneſis tercio. Ergo Iacob iamintelligebat ꝙ filius erat in inferno Ecceſpem antiquorum tempore legis veteris. Ideo dicebat ſanctus Iob. In profundiſſimū infernum deſcendant omniamea. Iob decimoſeptimo. Non loquebatur de inferno dāpnatoꝝ ſed de limbopatrum ſanctoꝝ qui dicitur ꝓfundiſſimꝰreſpectu celi ⁊ elemētoꝝ Deinde deꝰ mutauit ſpem hominū quādo dedit legē ſcpͥture quia tunc dedit eis ſpem vite terreneꝓ hereditate. Quia lex moyſi non ꝓmittebat ꝑſonis ſanctis ⁊ deuotis niſi bonaterrena ⁊ tēporalia huius mundi Leuiticiviceſimoſexto Si in p̄ceptis meis ambulaueritis dabo vobis ⁊cͣ. Ideo dicebatyſaias populo iſrahel in ꝑſona dei. Si vo
lueritis ⁊ audieritis me bona terre comedetis Iſaie pͥmo. De hoc ſanctꝰ thomaspͥma ſecūde queſtione nonageſimanonaarticulo ſexto plene determinat ⁊ rōnemdicti aſſignat Deinde venit filiꝰ dei in carne humana ⁊ dedit legē gracie ⁊ eleuauitſpem hominū in altu ſcꝫ hereditatis viteeterne. Quia modo boni qui tenent ſanctam vitam ⁊ iuſta iam non ſpectant vitāinfernalem nec temporalem ſed ſpectantvitam eternā. Qui crediderit in filiū deihabet vitā eternā. Iohānis. iij. ꝓpter hocdicit thema ppoſitū heredes ſumꝰ ẜm ſpēſcilicet legis gracie vite eterne. patet thema ꝓdictorū intelligencia. Nota ꝙ lexdiuina diſtinguit̉ in veterē ⁊ nouam. nonſicut in ſpēs ōnino diuerſas. ſed ſicut imperfectū ⁊ perfectū in eadē ſpecie vt dicitſanctus Thomas pͥma ſecūde queſtionenonageſimapͥma articulo qͥnto queſtiōe eldecimaſeptima pͥma. Lex vetus erat bona quia reꝑmebat cōcupiſcentias ⁊ conſonabat racioni ſed erat imperfecta vt dicitſanctus Thomas pͥma ſecūde queſtionenonageſimaoctaua pͥmo nec ꝯferebat graciam quia hoc chriſto reſeruabatur. ⁊ fuita deo. Et aſſimilat̉ puero vt imperfecta.Sed lex noua viro aſſimilat̉ vt perfecta.vt dicit ſanctus Thomas pͥma ſecundequeſtione nonageſimapͥma qͥnta ⁊ q̄ſtione nonageſimanona ſexta. Et lex nouapͥncipaliter ꝓmittit ſpirualia. ⁊ ordinatactus etiam interiores. ⁊ eſt lex amoris.Ideo eſt perfectior lege veteri que habetoppoſita. vt dicit ſanctus Thomas pͥmaſecūde queſtione nonageſima pͥma qͥntaqueſtione nonageſimanona ſexta queſtion decimaſeptima pͥma ſecundū. queſtion decimaoctaua pͥma. Inuenio ꝙ quatuor condiciones perſonaꝝ poſſunt habere ſpem certam hereditatꝭ vitę eterne ẜmꝙ in hͦ mundo aliqui ꝯſequūt hereditatē.Primo filij ⁊ filie legittime generatiSecundo parentes ſanguine ꝓpinqui
ij.