Sermo.II.

dicit dauid frater nō redimet qꝛ nulluspurus homo poterat redimere dicit ſcūsTho. iij. ꝑte. q. jͣ. ij. ẜm ꝙ nulla pura creatura potuit ſatiſfacere ꝓ natura humanaq. xlix. v. pͥmū. Itē. iij. ſcripto. diſ. jͣ. q. jͣ. ij.nonū. Sed ſatiſfactio ꝓ tota natura humana debuit fieri per morte xp̄i quia debuit eſſe vniuerſalis. ⁊ exemplar cuiuſlibet alterius vt dicit ſanctus Thomas. iij.diſ. ij. capit. iij. ⁊ in de veritate. q. xxix. vij.ſextū Unde dauid ſubdit redimet homoſcꝫ deus: ⁊ non dabit deo placationē aīeſue Et ſequit pena laborabit in eternum⁊ viuit adhuc in fine quiā eternalit̓ eritin pena. ergo auiſem̄ ne peccemꝰ mortalit̓.¶ Terciū qd̓ hodie fuit factū in perſonainfantis iheſu xp̄i fuit donacio noīs virtuoſi cū dr̄ ſaluatoris. Sicut nos modoimponimꝰ nomē in baptiſmo. hoc nomēiheſus eſt virtuoſū qꝛ omnes ꝟtutes qͣsdeus poſuit in herbis lapidibꝰ verbis planetis ſtellis conſtellacionibꝰ om̄s ſunt ⁊continent in hoc benedicto noīe iheſus qd̓fuit hodie datū xp̄o. Luce. ij. Poſtqͣꝫ cōſumati ſunt dies octo vt circumcidereturpuer vocatū eſt nomē eius iheſus. Circahoc nota ꝙ hoc nomē īheſus conueniēterxp̄o impoſitū eſt in ſua circūciſionē. vt d̓tſanctus Thomas. iij. ꝑte. q. xxxvij. arti. ij.Quia noīa debent ꝓprietatibus rerum reſpondere. Et hoc patet in noībus geneꝝ⁊ ſpecieꝝ quia vt dicit̉ quarto methaphiſice tacio quā ſignat nomen eſt diffinidioque deſignat ꝓpriā rei naturā. Nominaautē ſingulariū hominū ſemꝑ imponunt̉ab aliqua ꝓprietate eius cui nomē imponitur vel a tempore vel a cognacione veletiā ab euentū vel ex aliqua qͣlitate horūomniū exēpla doctor ſcūs ibi ſuꝑ in corpore articuli ponit Sed noīa q̄ imponuntur aliquibꝰ diuinitꝰ ſemper ſignificāt aliquod gratuitū donuꝫ ei diuinitꝰ datū ſicut gen.xxvij. dictū eſt abrahe. Appellaberis abrahā. quia patrē multarum gen-

cium conſtitui te. Et mathei. xvi. dictumeſt petro. Tu es petrus ⁊ ſuꝑ hanc petrāedificabo eccleſia meā. Quia igitur xp̄ohoc munus gracie collatū erat vt per ipſūomnes ſaluarentur. Ideo cōueniēter vocatum eſt nomen eius iheſus id eſt ſaluator. angelo hoc nomē p̄nunciante non ſolum matri ſed etiā ioſeph qui erat futurꝰnutricius. Ide ſanctus. Thomas ibi ſupͣIn ſolucione ad ſcd̓m dicit ꝙ hoc nomēiheſus eſt nomē ⁊ ꝓprium xp̄o inquantūſignificat ſpirituale ⁊ vniuerſalem ſalutē.Non autē vt particulare ⁊ temporalem.Sic enī hijs qui fuerunt ante xp̄m potuitconuenire hoc nomen iheſus ⁊ pluribꝰ ante xp̄m fuit in veteri teſtamēto impoſitū.vt patet etiā ex genelogia xp̄i Luce. iij.Item hoc nomē iheſus ſignificat naturaꝫhumanā. Sed xp̄s naturam diuinam ⁊humanā vt dicit ſanctus Thomas terciaparte queſtione decimaſexta quinta. Etin tercio ſcripto diſtinctione decima ⁊ vndecima contra gentiles quarto capitulotriceſimoquarto. Hic nota pulchra ſpeculationē videtur michi ꝙ ſpirituſſanctꝰtenuerit erga xp̄m modum quem tenentdoctores vel ſcriptores erga libꝝ. Et libro compoſito imponunt ſibi nomen veltitulum de litera rubea iuxta materiaꝫ dequa tractat liber vt de anima vel de celo ⁊mundo ⁊ ſic de alijs. Sic etiā ſanctuſpiritus compoſuit ⁊ ſcripſit librum ſcꝫ corpꝰxp̄i ipſum formando ⁊ organizādo ⁊ animam cum potencijs creando in quo ſcripſit omnes ꝟtutes theologicales morales⁊cͣ. Ideo dicebat deus pater ſpirituiſcōSume tibi librū grandem ⁊ ſcribe in eoſtilo hominis. Iſaie octauo. Magnus liber fuit chriſtus quia exiſtes in terra tangebat celum ⁊ non habebat titulū. ſed hodie cuꝫ vermilione de illo cornu ſpirituſſanctus ipſum intitulauit nomine iheſusNec habet aliud ꝓprium nomen niſi iſtdIdeo quando hoc nomē iheſus nominat̉

.j.