Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

jSermo vnicusIn vigi. na chriſti

minus in partu manifeſtat ſuū partum.Sic fuit de vlrgine eꝰ vter intumuitpotuit ſuā impregnatione occultaīe. ꝓpt̓hoc dicit thema ꝓpoſitū. Inuenta ē in vtero hn̄s ptꝫ thema. Et ſum in materiadeuota virginis grauide. Inuenio virgo maria fuit inuenta grauida a ſponſoſuo ioſeph triplici rōne. Primo ꝑͤ experientiā ſenſualē. Scd̓o ſapiētiā diuinale. Tertio excellentiā ſpecialē. proqualibet iſtaꝝ dicit thema. Inuēta eſt īvtero hn̄s ¶Dico pͥmo virgo maria fuit inuēta grauida a ſponſo ſuo Ioſeph exꝑientiā ſenſuale. Ois cognitōhabet aliqd̓ ſentimētū. viſū cognoſcimꝰ colores. auditū ſonos. olefactū odores. guſtū ſapores. tactumduꝝ vel molle. calidū vel frigidū. Sidicitis alicui quō ſcitis hoc. Rn̄det qͥavidi vel audiui ⁊cͣ. ptꝫ ergo oīs nr̄acognitio eſt ſenſus. Ph̓us Senſꝰdecipit circa ꝓpriū obiectū maxīe viſusniſi ſit defectus ꝓpter hoc dn̄i iudices faciūt magnā dr̄am inter teſtes de viſude auditu de credentia. qꝛ teſtis de viſu ē maior. xp̄us rep̄hendebat iudeos nolebat credere d. Quod ſcimꝰ loquimur qd̓ vidimꝰ teſtamur teſtīoniū nr̄m accipitis Ioh̓. iij. Notaſcimus ſcꝫ ego ſancti ꝓphete loquimurhoc .ſ. viſū. Uirgo maria inuēta ēin vtero hn̄s a ſponſo ſuo Ioſep. Dicquomō poſtqͣꝫ maria concepit tota letafuit ad viſitandū elizabeth conſanguineam germanā ſuā grauidā de btō iohanne baptiſta ut angelꝰ ſibi dixerat quaſtetit tribꝰ mēſibꝰ vt dicit Lucas Spōſus āt ioſeph venit ad viſitandū ipſam vidit vterū eius ingroſſatū. Sic īuenit ip̄am grauidam. Cogitate qualit̓ ioſeph debuit admirari. qꝛ ip̄e tētigitīmo dicūt ſācti doctores poſtqͣꝫ fuerātdeſponſati v̓go maria induxit ſponſū ſuū etiā erat virgo. ut ſil̓ facerent votumvirginitatis. Iam ampliꝰ debebat admi

tari qn̄ ip̄am videbat grauidā. dicitpͥncipiū euāgelij hodierni. eēt deſpōſata mr̄ ihu maria ioſeph an̄qͣꝫ cōueniret .ſ. ad ſil̓ habitādū faciēdū nuptiasinuenta ē hn̄s in vtero de ſpū ſcō. Ioſep aūt eſſet iuſtus nollet traducere voluit occultē dimittere. Cogitate etiā qn̄ fuit inuēta grauida a parentibꝰ credētes ip̄a peccaſſet ſꝫ mirabant̉ qͥd hoc eſſet. ex vna ꝑte cogitabantſuā in agnā deuotione. ex alia videbantip̄am grauidā. Dicebat ſibi mr̄ filia qͥdeſt hoc. Rn̄debat ꝟgo maria hoc ē illd̓qd̓ placet deo p̄t facere de ſuis ceaturis illd̓ qd̓ ſibi placet. O filia qͥd dicentgetes filia mea ſit grauida antēqͣꝫ nuptie ſint facte. Cogitate dolorē ꝟginis audebat reuelare qꝛ ſecretū meuꝫmihi. Cogitate ꝑplexitatē in erat ioſeppqͥ erat ſenex pauꝑ ꝟgo erat inuenis pulcerrīa famoſa. dic̄ Bern̄. ioſeph ex vna ꝑte cōſiderabat ſanctitate virginis poterat eſſe peccaſſet. Et ex alia ꝑte videbat ip̄am grauidā. Et naturaliter mulier non poſſit conciꝑe ſine hoīe. Ideo ad inſtar oliue cor ſuū erat int̓ duas molas. Et qͥaerat prudens ſapiens cōſiderabat oīaſigna male mulieris ſūt indeuotio cordis. garrulatio oris. incōpoſitio corꝑisingurgitatio cōmedendi bibendi. odoſitas opis. vanitas ornatus. deſpectō viri. Qd̓ libet iſtoꝝ ſignoꝝ indicat mulierem eſſe malā. Sed ioſeph nullū ſignūiſtoꝝ inueniebat ī virginē maria. īmo to oppoſitū .ſ. oīa ſigna bone mulieris. Primū ſignū inhoneſte mulierꝭ ē indeuotio cordis ad deū miſſas ſermones quia non timet deū. deus cuſtodiatip̄am ab oportunitate. Quia niſi mulierretineat timore dei nullo alio timore retrahit a malo. Timor dei deuotio retinuit Suſannā ne peccaret qn̄ dixit anguſtie ſunt mihi vndiqꝫ. qͥd eligā ignoro. Sed melius eſt mihi incidere ī ma-