Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iiiionīca. iiii aduētusSermo

in bono inſipiētes ī malo ad Ro. vlt.Alij aūt ſunt nimis aſtuti intricati intm̄ de bono faciūt viciū malū ex doloſitate. Uerbi gr̄a De miſſis ſcī amatoris licet de ſe ſint bone tn̄ multi aſtutifaciūt ibi multas doloſitates fraudesPrima qꝛ miſſe ſcī amatoris ſintniſi. xxx. dicūt ſunt xxxiij. Secūda dicūt cantent ſine interuallo tn̄ clerici ſint ita bene pati. qͦlibet diecelebrēt teneāt talē vitā. dicet miſſam male ꝑatꝰ ſiue cōſcīa pctī mortalis incurrit cōmittit mortale peccatūTercia qꝛ dimittūt miſſā de tꝑe eccleſiā ordinatā. Quarta de certis candelis certis pecunijs. Quinta qꝛ gentes credūt illa aīa dicūt̉ miſſe exhoc exeat de purgatorio qd̓ ſꝑ fit aīeenī impari reatu pene. ſūt plerūqꝫ obligate qͣre nōnūqͣꝫ in eqͣlibꝰ earū liberatione indiget ſuffragijs. qꝛ ſic̄ infirmitates corꝑis ſūt eēdem ⁊cͣ. Nota demedico de cepe cruda ⁊cͣ. āmoueat̉iſta doloſitas qꝛ miſſe de ſe bone ſūt ſedq̄ratꝭ bonū ſacerdotē ne ſit cōcubinariꝰvſurariꝰ ⁊cͣ al̓s dicit Grego. Cuꝫ isdiſplicet ad intercedendū mittit irati animꝰ ad deteriora ꝓuocat̉. Ecce qͣrexp̄s voluit poni ī medio duoꝝ aīalium.Aucͣtas audit increꝑatōnes vite ī medio ſapiētū cōmorabit Prouer. xv.in extremis qꝛ auiſat. Secūdo fuit xp̄s īmedio doctoꝝ ī diſputatione qn̄ fuit. xijannoꝝ Luc. ij. Inuenerūt ī tēplo ſedente ī medio doctoꝝ audiētē illos īterrogātē. In iſto ſcd̓o medio xp̄s oſtēdit ſcd̓am virtutē moralē ē iuſticia Iuſticia vero ē reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſtẜm Augꝰ. Iuſtū ē oꝑarius vl̓ ẜuusdet bonū opꝰ vl̓ ſeruiciū dn̄o dn̄sdet ſibi ſuū ſoſariū. Itē iuſtū ē vir diligat vxorē ſuā ecōuerſo. Itē filiushonoret ꝑentes diſcipuli credantſuis magiſtris ſanus ẜuiat infirmo ⁊cͣhec virtꝰ iuſticie ē magis maxīe neceſ-

ſaria dn̄is tꝑalibꝰ rectoribꝰ comitatūQuibꝰ dicit ſcriptura ſancta. Diligiteiuſticiā iudicatis terrā Sapien̄. j. Extrema virtutū ſeu virtutis ſūt remiſſibilitas crudelitas. Nimia remiſſibilitaseſt qn̄ modica rōne vel occaſione dimittit iuſticia Nimia crudelitas qn̄ iudex nihil reſpicit dicendo moriat̉. Sedꝟtꝰ ē qn̄ ẜm legē vel diuinalē vel imperialē vel ẜm canones pontificales vl̓nes naturales miniſtrat iuſticiā vnicuiqꝫ. Et illā on̄dit xp̄s qn̄ inuenerūt eumſedētē ī medio doctoꝝ illoꝝ erāt iudices terre ſtabāt ī extremis. Quia ꝑentibꝰ amicis erāt nimis remiſſi. Extraneis āt viduis pupillis erāt crudeles. dixit eis xp̄s qn̄ incepit p̄dicareUe vobis ſcribe phariſei ypocrite̓ quidecimatis menta anetū cyminū relinquitis grauiora ſunt legis iudiciummiſcd̓iā fidē hec oportuit facere illa omittere duces ceci excolātes culicecamelū gluciētes Mat. xxiij. Nōͣ ſcriba ē nomē eqͥuocū. qꝛ vl̓ dr̄ a noticia ſcribaꝝ vel officio ſcribendi ſic fumit̉ hicNota decimatis mentā qꝛ ſi pauꝑ habet in ortu decē folia de mēta decīa erattempli. Idē de ancto cymino ſaluiaSed in iudicio erāt remiſſi qꝛ faciebāt iuſticiā de diuitibus nec puniebantproditores qui deſtruebant corrumpebant ciuitatē. Item faciebant exactōnes ꝯͣ pauꝑes dimittebāt miſcd̓iā dicebāt daret templo illud qd̓ debebātdare pr̄i vel mr̄i pauꝑibꝰ erāt excuſatietiam ſi morerentur fame. Item ponderabant deucomel qd̓ eſt q̄dā ſpedes quecōmeditur dimittebant fidem de xp̄oIdeo chriſtus dicit̉. Ceci duces cecorum quia populus non debebat eis aſſentire contra iſta extrema chriſtus voluit ſtare in medio doctoꝝ. ꝓpter hoc dicit deꝰ iudicibꝰ. Audite illos qd̓ iuſtūeſt iudicate ſiue ciuis ſit ille ſiue egrinus non erit diſtantia ꝑſonarum. Ita