SermoOnica iui aduē do.IIII
non habēt virtutē abſtinentie ſed intm̄poterit hītuari ad virtutē abſtinentie ꝙſiue tedio īmo delectabiliter ieiinabit.Itē oēs inclinamur ad luxuriā. Iō cummagno labore abſtinent multi. Sed intm̄ homo poterit hītuari ad virtute caſtitatis occaſiones ⁊ oportunitates vitādo ꝙ cauſabit̉ in aīa vnꝰ habitus ꝙ ſinelabore abſtinebit ab illo actu. qꝛ habitꝰelectiuꝰ inclinat ad virtutem caſtitatis.Idem de alijs ꝟtutibꝰ. Nota in mediocōſiſtes ꝓut ſapiēs ordīauit. In medioſcꝫ int̓ nimis ⁊ paucū. qꝛ facere nimis ⁊exceſſum. viciū ē ⁊ nō virtꝰ. Idē faceremodicū ſꝫ facere ad ſufficientia eſt virtusꝓut ſapiens vir ordinauit. Nota ſil̓itudine btī Rrego. de illis qͥ temperāt quiternā ſiue lutinā qͥ p̄mūt claues trahendo nō nimis corda nec modicū ſꝫ qͣꝫtumſufficit. Sic̄ debet facere q̄libet ꝑſona diſcreta de oꝑbꝰ virtutū. Clauis qͣ debetſe tꝑare ē ſapientia cogitādo ſic. Uideamꝰ iſtud qd̓ ego volo facere ī tali vel tali gradu cui poterit durare. Ita ꝙ opuscōpetat terminis/ loco ꝑſone/ ⁊ ſic de alijs circūſtantijs reqͥſitis in bonis oꝑbꝰal̓s ſi indiſcrete fieret nō eſſet virtꝰ ſꝫ viciū. qꝛ tm̄ poſſet homo vigilare vel ieiunare ꝙ ꝑderet intellectū An ẜ. qͥcquidcū diſctētione feceris v̓tus ē. ꝟtꝰ auteꝫindiſcreta ꝓ vicio reputat̉. Cum xp̄s ſiteſſentialiter nō ſolū virtuoſus ſꝫ virtusAucͣtas. Nos p̄dicamꝰ xp̄m dei ꝟtutē⁊ ſapientia pͥma ad Corinth. pͥmo. ſibiergo cōpetit mediū ꝓpt̓ qd̓ dr̄ iudeis inextremis vicioꝝ cōuerſantibus. Medius vr̄m ſtetit .ſ. ille qͥ ē virtus que vosneſcitis. Nota ꝙ in hac vita xp̄s tenuitmediū qͣter ꝓpt̓ cōmendationem qͣtuorvirtutū cardinaliū q̄ dicūt cardinalesa cardine. qꝛ in his qͣtuor voluūt om̄es⁊ reducunt alie virtutes morales. Id̓oiſte qͣtuor dicunt pͥncipales. Iō qͥ habet iſtas qͣtuor ē vl̓r virtuoſus. Notaꝙ xp̄s tenuit qͣter mediū.1Primo in natiuitate.
Secundo in diſputatione.Tercio in p̄dicatione.Quarto in paſſione.Dico pͥmo ꝙ xp̄s tenuit mediū in natiuitate. qꝛ ꝟgo maria poſt ꝑtū ip̄m pannis inuoluit ⁊ poſuit in p̄ſepio in medioaīaliū. Iuxta ꝓph̓iam Abacuc. ẜm lxx.In medio duoꝝ aīaliū cognoſcētis Abacuc. tercio. Ecce pͥmū mediū qd̓ xp̄ustenuit ad cōmendandā pͥmā virtutemmorale q̄ ē prudentia q̄ auiſat hoīem circa ꝑicula huiꝰ mūdi tā aīe qͣꝫ corꝑis qͣꝫbonoꝝ. Auiſat etiā circa fraudes dyaboli ⁊ mundi. Ideo hec virtꝰ ē pͥmo neceſſaria. Iō Petrꝰ apl̓s. Eſtotē prudētes⁊ vigilatē. jͣ. Pe. iiij. Hec virtꝰ prudentie hꝫ duo extrema .ſ. nimis ⁊ modicuꝫNimis ē fatuitas. in alio extremo .ſ. modicū ſūt illi qͥ nihil ſciūt facere nec in verbis nec in factis ſine fraude ⁊ dolo qͥ ſūtita aſtuti ꝙ infra oīm inuenirent pilos.ꝟtus enī cōſiſtit in medio nō decipe aliquē nec ꝑmittere ſe decipi ab aliq. Iſtaeſt prudētia dn̄s ih̓s xp̄s voles on̄dereiſtā virtute voluit poni in medio duoꝝaīaliū .ſ. int̓ boue cornupetā qͥ diuidit vngulā ī qͦ deſignat duplicitas doloſitatis⁊ azinū groſſum in qͣ deſignat fatuitasxp̄s vero ꝯͣ doloſitate ⁊ fatuitate ſtetitin medio. Iō dicit nobis apl̓us. Sicutmō geniti infantes rōnales ꝯͣ fatuitateꝫſine dolo ꝯͣ nimiā ſubtilitatem. jͣ. Pe. ij.hic deficiūt multi ut fatui qui ſtatim credūt ꝙ eis d̓r. Dic hiſtoria de cōcubinacuiuſdā clerici q̄ cōpucta de pctō voluit recedere ab eo. Cui dixit clericus. Omiſera ⁊ qͥd vis facere. mō habes magnū honore qꝛ es ꝓpe deū ⁊ es murꝰ virginis marie ꝓpt̓ qd̓ ip̄a gaudens remanſit cū eo. Ecce fatuitas. Nota ꝙ grauepctm̄ ē facere luxuriā cū ſacerdote vl̓religioſo. Cū qͦlibet tali multo magis peccat mulier qͣꝫ cū layco. qꝛ fornicatio minus pctm̄ ē qͣꝫ ſacrilegiū qd̓ cōmittit cūclericis. Cōtra hoc extremū viciū dicitapl̓s. Fratres volo vos eſſe ſapientes