Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dominica iiii. aduēSermoIIII

vel ꝑticularis venit ad vt ſibi mutuettantū quo indiget. Reſpondet ſtatī placet mihi amore tui totū hoc ē rectū Sꝫqn̄ dicit. x. dabitꝭ mihi. xij. Ecce prauitas tortuoſitas ita ponet̉ in carta nedn̄s vel epūs poſſit ⁊cͣ. Itē vendendoplus ꝓpt̓ ſperā. totū hoc eſt prauū. vel emendo minꝰ ꝓpt̓ denarios qͦs cito datis re emēda vel mutuādo ſuꝑ poſſeſſiones interim reciꝑe fructꝰ. totū ē pra tortū. Sꝫ eſſet rectū bonū meritoriū ſi fieret ꝓpt̓ deū. dicit. Eruntpraua indirecta talibꝰ vſurarijs dicit deꝰGeneratio praua atqꝫ peruerſa heccinereddiā dn̄o ppl̓e. ſtulte inſipiens.Deūt̓. xxxij. heccine reddis dn̄o .ſ. de tibicōmiſſis ab eo ppl̓e ſtultē qꝛ poſſꝫ lucrari in hoc mūdo gr̄am gl̓iam ī aliodit ꝓpt̓ vſurā. Sꝫ erūt praua indirectafaciendo reſtitutōem. dicit ſcripturaDirige ſemitā pedibꝰ tuis om̄es vietue ſtabilient̉ Prouer. iiij. Quinta aſpera in vias planas ut fit in regis introitu. Ita etiā fiendū ē ſpūalit̉ in introituregis xp̄i. Aſꝑa ſūt corda. ora oꝑa inuidoꝝ. iracūdoꝝ vindicatiuoꝝ. Corda ſūt aſꝑa maliciā. ora detractōesqꝛ ſꝑ ꝑſona inuidioſa hꝫ līguā diffamatrice. Noueritis in pͥncipio dyabolusduxit maliciā in vxorē ſecū ſꝑ erit vnita ut vxor viro ſꝑ erit dānatꝰ. Ex genuit filiū filia. filiꝰ ē cor inuidi. filia vero līgua eiꝰ. Ideo ſūt fratres ſimul ſtāt. pͥmo genitꝰ ē cor inuidi. ſi aliqͥs dic̄ inuido cognoſcitꝭ talē bōaꝑſona videt̉ ſtatī dic̄ cognoſcetꝭ ſicut ego. ip̄e ē vnꝰ talis tal̓ ⁊cͣ. Inuidinullū bonū volūt audire nec loqͥ de illisqͥbꝰ inuidēt. Itē iracūdꝰ nihil ſcit dicete dulcit̉ ſꝫ aſꝑe vxori qͣꝫ filijs qͣꝫ ꝑentibꝰ qͣꝫ ec̄ familie domꝰ. Itē de vindicatiuo dicēte caput corpꝰ dei ⁊cͣ egovīdicabo me de tali. De his dic̄ dauidQuoꝝ os maledictōne amaritudineplenū ē veloces pedes eoꝝ ad effundē-

ſanguinē pͣs. xiij. ī introitu regis xp̄i fiāt aſꝑa ī vias planas pacificando nos remittēdo iniurias ſic̄ pueri inabſentia matris ſe ꝑcutiūt ſꝫ qn̄ ſentiuntmr̄em veniētē qͥeſcūt ſe pacificant. ſic nos ſumꝰ pueri ſine intellectuin aduentu mr̄is nr̄e regis nr̄i pacificemꝰ nos dimittēdo odia. rācores malas volūtates ſic erūt aſꝑa ī vias planas. Cuiꝰ magiſtro vl̓ dn̄o diſplicet my qn̄ inuenit diſcipulos vl̓ vaſallos diſcordes ⁊cͣ. dicit Iſa. p̄dicatoribꝰPreꝑate viā populo planū facite it̓ ⁊cͣIſa. lxij. Nota lapides duri ſunt malicia duricia cordis ꝟba mala iniurioſa diffamatoria De his dicit ꝓph̓a.Eligite lapides .i. expellite malicia duriciā ⁊cͣ eleuate ſignū ad ppl̓os qͣꝫtū adpublicationē pacis. qꝛ ſi mala volūtasfuit publica notoria. etiā pax cōcordia dꝫ eſſe publica. hoc ſignū paciseleuat̉ ad populos. Sꝫ ſi mala volūtasfuit occulta ſecreta tūc ſufficit remittere ſecrete. Et aſſignat rōne. Ecce ſaluator tuꝰ venit. Sermo quartusEdius veſtrūſtetit quē vos neſcitis Ioh̓pͥmo Uerbū ꝓpoſitū dat mihi motiuū p̄dicandi de virtutibꝰ moralibus bono regimine morali vite noſtre qͣs oēs extrahemꝰ de vita glorioſadn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Sꝫ pͥmo ſalutēt̉ virgomaria ⁊cͣ. Primo declarabo qͥd ē virtus inter multas diffinitōes virtutismagis mihi placet diffinitio ph̓i d. Uirtus ē habitus electiuus .i. inclinatiuus adfaciēdū oīa bōa oꝑa delectabil̓r ī mediocōſiſtēs ꝓut ſapiēs ordīauit. Habitꝰ electiuꝰ ē q̄dā qͣlitas in aīa generata ſiuecauſata ex multis bonis oꝑbꝰ inclināsaīaꝫ vt aſſil̓et̉ illi illam qualitatem generauit ſeu cauſauit ī ea. verbi gr̄a qͣꝫdiualiqͥs nr̄m hꝫ tediū ieiunādi abſtinēdi