Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica iui adue do.Sermolii

ere de ſerico ⁊cͣ. ne eſſent ocioſe. Idco īquit dauid in ꝑſona xp̄i. Conueītet populus meus hic .ſ. in hoc mūdo quia quinon conuertētur hic ille nunqͣꝫ conuertetur in alio mundo. ymmo dicit ſauctusTho. ꝑſona morit in pctō luxurie ſꝑhꝫ deſideriū ad illd̓ pctm̄ ſꝫ qꝛ p̄t ip̄ꝫ opere ꝑficere augmētatur ſibi dolor.dicit ꝯuertet̉ ppl̓s meꝰ. Dn̄e quō. rn̄tdies pleni inueniūtur ī eis. p̄s. lxxij. Nota dies pleni īueniūt̉ ī eis .ſ. hoīs fctīs et ꝯte̓ahoneſtꝭ oꝑbꝰ. Iſto oīs vallis īplebit̉. Tercio oīs mōs collis hūiliabitur. In via regia ſolū valles īplent.ſꝫ eciā altitudīes hūiliabūt̉. Sic̄ ſpūalit̓in via regis xp̄i oīs mōs hūiliabit̉. dicit mōs. Nota duas ꝯdicōes ꝑſonaꝝ ſuꝑbarū. Quidā ſuꝑbiunt de hoīs ſpūalibus qꝛ mgr̄ in theolo. vel doctor famoſvel ex deuocōe tales ſūt mōtes alti. Alijſuꝑbiūt de hoīs tꝑalibꝰ de dignitatē p̄lacione officō genere diuicijs Hij ſūt colles oꝫ vt huilient̉. qꝛ xp̄s quieſcit ī montibꝰ nec ī collibꝰ ⁊cͣ. aucͣtas. Ecce iſte veīt ſaliēs in mōtibꝰ tnͣſiliēs colles. cāti. ij. Uerbū eſt ſpūs ſcī de filio dei Nota ſaliēs in mōtibꝰ. Ille ſaltattāgit ibi vbi recipit ſaltū inde ſaltādomutat ſe. Sic xp̄s tāgit montes qn̄ dateis grās ſpūales ſcīaꝫ vel deuocōeꝫ velvt faciāt pnīaꝫ. Sed qn̄ ex ſuꝑbitxp̄s ſaltat inde tranſit colles qꝛ illos n̄otagit dādo eis grās ſpūales poīt ſe inplano .i. in ꝑſona hūili ibi qͥeſcit̉. ꝓpt̓dicit ſcriptura ſcā. Quāto maior es hūilia te in oībꝰ corā deo inueīes grāꝫ. eccleſi. iij. Uultis agnoſcere ſtulticiā illoꝝ ſuꝑbiūt de hoīs ſpūalibꝰ vel tꝑalibusSi ei depluāto coruo ſibi apponeret qͥsplumas magnas pauoīs de qͥbꝰ ip̄ē gauderet ſuꝑbiret cuꝫ tn̄ deberet triſtari ſihret rōeꝫ qꝛ non ſūt ſue. Idē de illisſuꝑbiūt ⁊cͣ qͥd eſt eſſe ſcientē vel deuotūnihil aliud niſi qꝛ ꝑdidit plumas nigrasignorātie pctōꝝ deus poſuit ī eo plu-

mas angeloꝝ ſcīe ꝟtutuꝫ debilit̉ firmatas .ſ. feruore deuocoīs. Si ꝑditis deuocōeꝫ ꝑditis eciā pluās ꝟtutū. perſona deuota ſꝑ dꝫ ſtare magno tiorene amittat plumas ꝟtutū non ſunt ſueſed a deo ſibi impoſite. Talis cogitacō expellit ſuꝑbiā vanā gloriā. dicit qͣꝫto maior es ſcꝫ in hoīs tꝑalibꝰ hūilia te. xūalo⁊cͣ. Pꝫ eciā ſtulticia illoꝝ ſuꝑbiūt debonis tꝑalibꝰ. Si aūt rex accōmodaretalicui vroꝝ. xx. milia flore. tali ꝯdicōe ſub pena capitis reddat ſibi. qn̄ exigetab eo alijs. x. milibus de lucro. Si illegauderet ſuꝑbiret de illis pecunijsqͥt eſſet bene fatuus ſtultus. teneatipſas tanto onere ꝑiculo. Ita inpoſito de bonis temporalibus vobis a rege chriſto mutuatis quia totum eſt mutuum cui habetis reſtituere quandocūqꝫipſe voluerit cum magno lucro ſcilicet operum miſericordie pietatis alias dicꝫquare non poſuiſti pecuniā meam adſam nummulariorum. Mat. xxv.ſa nummulariorum ſunt manus paupeꝝPromitto vobis ſi iſta cogitaretis nl̓lus diues ſuperbiret de diuicijs nec eciaꝫdomini temporales nec prelati ſuperbirent. Sicut nec baſtaxus ſuperbit de onere auri vel argenti ſeu margaritarum qd̓portat ymmo humiliatur. Et quit ſuntdomini temporales vel prelati niſi baſtaxi onerati auro ⁊cͣ. Ideo humiliate adinſtar baſtaxi dicendo. domine magnumonus porto ſupra me. Ego humiliaminiin conſpectu dei et exaltabit vos. Iacobiquarto. Nota in conſpectu dei. habetꝭ) curdare racionem et computum de omnibus bonis. Quarta erunt praua īdirecta. In ingreſſu regꝭ praua .i. viatorta dirigitur fit recta. Sic ſpiritualiter:debet ficri modo in introitu regis chriſtiPraua ſeu torta ſunt corda ꝟba opera auaroꝝ qui incedunt tortuoſe ad inſtar ſapiētis ſerpētis vulpis. ꝟbi gr̄a.Uſurariꝰ īcipit viā rcāꝫ qn̄ aliqͣ coītas