Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Domica iui aduē.Sermoli

gis ad xp̄ianū. aucͣtas xp̄i. Si qͥs diligitme .ſ. naturali amore qꝛ tūc loq̄baturxp̄s de amore ceritatꝭ. diliget̉ a prē meoet ego diligā maīfeſtabo ei meip̄mIoh̓. ix. Io de via bone vite ꝟtuoſe.Dicit yſa. Hec via dnī. ābulate in ea neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſiniſtrā declinabitꝭDe iſta viā dic̄ thea ꝓpoſitū. dirigitę viam dn̄ī .ſ. bonā vitā ꝟtuoſaꝫ. Nota qͣtuor ꝟtutibꝰ dirigit viā dnī .ſ. bona vita qͣruꝫ tres ſūt theologicales. qͣrta eſt moral̓. Prīa eſt fides cordialisSecunda ſpes celeſtialisTercia caritas integralis.Quarta obedientia generalis.Per iſtas qͣtuor ꝟtutes dirigit via dnī dicit thema. Dirigite viā dnī. Dico pͥmo prīa virtus directiua vie dnīeſt fides cordialis .ſ. hr̄e in corde fidemverā .ſ. illā quā xp̄s dixit r̄uelauit p̄dicauit non regere ſe in hijs que fidei ſūt rōes naturales nec argum̄ta. Nota ad ſil̓itudinē de ortulano ſulcādo ortu cordaꝫ teuſaꝫ ab vno capite ad aliud. Sic recte facit xp̄s in orto hꝰ mūdi īquo qͥlibet nr̄m tenet facere ſulcū ſiue canale rectū de bona ſcā ꝟtuoſa vita.caules ſeīande ſūt ꝟtutes oꝑa bonameritoriā. ſcꝫ fides catholica erit nobisdirecta via. Ita vt ſtulti errēt eaꝫ.Iſa. xxv. Stulticia ſumit̉ ignorātiaſicut. luc̄. xxiiij. O ſtulti tardi corde adcredendū. In hac errauit Arrianꝰ ſinecorda voluit facere ſulcū qn̄ dixit mūdūfuiſſe ab eterno ſine principio ſine fine.Plus ſcit vna vetula de hijs fid̓iſūt qͣꝫ ſciuerīt om̄s antiqͥ. ꝓpter cordāſidei. Scd̓a declaracō eſt de ſcriptoribus regulāt lineā rectaꝫ ⁊cͣ ſic ſcribūt recte Sic cogitate vita nr̄a eſt vtliber in quo ſcribēda ſunt oīa bona facimꝰ ne erremꝰ xp̄s regulauit. xij. lineis.i. xij. articul̓ fidei ꝯtinetur in credo ī deum. iuxta illas lineas regulemꝰ nosal̓s nunqͣꝫ aīa nr̄ā eſt rcā. aucͣtas. Ecce incredulꝰ ē erit rcā aīa eius ī ſemet

ip̄o. Abacuc. v. Iuſtus āt in ſua fide viuet. ibidē. Iuſtus .i. rcus r̄gulat ſuā vi iuxta regulā a deo ſibi data. pꝫtus fidei ē directīa vite nr̄e Scd̓a virtus directīa vite nr̄e eſt ſpes celeſtial̓ qn̄ non ſperat nec ꝯfidit in diuicijs huiusmūdi facilit̓ pn̄t amitti ꝑdi nec ī doīnio nec ī ꝑſona nec ī genere nec in ſcīa necin fortitudīe vel pulch̓tudine qꝛ oīa iſtaſunt vana tnͣſitoria. ſꝫ totā ſpeꝫ poīt indn̄o non p̄t deficere et ī gaudijs theſauris honoribꝰ diuicijs delicijs ꝑadiſital̓ diriget viā ſuā. Nota ad miracu de religioſo cogitāte ꝟbuꝫ theātis. dirigite viā ⁊cͣ. Quō mētal̓r fuit ſibi viſū erat in qͦdā terribili deſerto vbi a lōgevidit ciuitatē terribilē. videbat̉ ſibia deſerto vbi ipē erat vſqꝫ ad ciuitatē eētfluuiꝰ ignis terribil̓ ꝓfūdiſſimꝰ. vbividit pontē ſtrictiſſimū ī cꝰ tnͣſitū oēsaſpiciebāt ad dextrā vel ſiniſtrā in flumēignis cadebāt ſolū illi trāſiebāt recteaſpiciebāt ad terminū. audiuit voce dicentē ſibi hūc pontē te oꝫ tn̓ſire. ptꝫquō via nr̄a ē dirigēda. deſertus ille ſigtiſtū mūduꝫ. qꝛ ſic̄ locꝰ deẜtus ē locꝰferaꝝ hoīꝫ ſic iſte mūdꝰ. Deꝰ a pͥncipio fecit tres hītacōes .ſ. celū angel̓.ꝑadiſū terreſtrē hoībꝰ. iſtū mūdūbeſtijs. Sꝫ ꝓpt̓ pctm̄ ade fuimꝰ eiecti deloco nr̄o vt exules ſumꝰ ī deſerto huiꝰmūdi in loco beſtiaꝝ. De dicit dauid.In t̓ra deẜta ī via ī aqͦſa. p̄s. Ciuitasmirabil̓ eſt ꝑadiſus in nullus ē defectꝰnec miſeria. nullꝰ īfirmat nec ſeneſcit necmorit. De iſta ciuitate dic̄ dauid Glorioſa dcā ſūt de te ciuitas dei. Flume igīsꝓfūdiſſimū t̓ribile ē infernꝰ de dicit̉daniel. Fluuiꝰ ignis rapidꝰ qͣꝫ egrediebatur a facie dei. dan̄. vij. A facie dei. i. a ſapiētia dei qꝛ dn̄s ſapīēs ſil̓ ordīat palaouꝫ ſe carcerē crimīoẜ. pōs lōgꝰſtrictꝰ ē vita boa ꝟtuoſa. lōga qꝛ totdietas hꝫ qͦt diebꝰ viuit. ſtrictꝰ mat..vij. Anguſta ē porta arta via ducit

g iij