Domica iiii adue.Sermo li

ricis laycꝭ ⁊ ml̓ieribꝰ. Nota ad hͦ plāctūꝓph̓e. Ad te dn̄e clamaui qꝛ ignis comedit ſpecōſa deſertꝭ ⁊ flāma ſuctēdit oīa ligna regionū. Ioel̓. i. ¶ Nota ꝙ deſertūſigͣt religione ꝓpter aſꝑitatē vite in qͣ religioſi deberet viuere. ſꝫ ignis īuidie totuꝫcomedit. Aigna regionū ſūt ſeculares qͦsiā flāma inuidie ſuccedit. ¶ Sexta doctrina erat rep̄henſiua rep̄hendēdo ⁊ arguendo regē herode ꝯcubmariū qui habebat vxorē ſꝫ qꝛ nō erat ita alba nec pulcͣ.nec ornata ⁊ ꝯpoſita vt ipē vellet tn̄ eratfilia regis qͣ deſpecta herodes duxit ꝯcubinā. h̓ vidēs Ioh̓. veīt ad ip̄m rep̄hendēdū. d. Herodes nō licꝫ tibi hr̄e vxoremfrīs tui. Mat. xiiij. ⁊ mar. viij. Ex hoc. b.Ioh̓ d̓r vox dnī ꝯcuciētis deſertū. Moralit̓ vtinā multe domꝰ hꝰ ciuitatis nōſint deſertū herod̓ ꝑ luxuriā deſpiciētesvxores ⁊ recipiētes ꝯcubinas. Sꝫ hͦ deſertū ꝯmouebit̉ non a iohē ſꝫ a xp̄o iuſtoiudice in die iudicij. Iō ſubdit̉ Et ꝯmouebit dn̄s deſertū cades .i. mutati .ſ. luxurioſi qͥ mutāt ſe cū alia muliere. ¶ Septima doctrina erat inſtructīa ſicut bonuspat̉ qn̄ neſcit vel non p̄t inſtruere filios.mittit eos ad mgr̄m vt inſtruātur ab eoSic fecit. b. ioh̓. de diſcipul̓ qͦs inſtruerenō poterat vt crederet ī veꝝ meſſiā ih̓mxp̄m. ꝓpt̓ hoc qn̄ fuit captus ⁊ ꝓpinquusmorti mittit ip̄os ad xp̄m tqͣꝫ ad mgr̄m.vt inſtruātur ab eo de veritatē. Mat. xi.Cū audiſſet ioh̓ ī vincul̓ oꝑa xp̄i mittēsduos de diſcipul̓ ſuis ⁊cͣ. Ex hͦ. b. ioh̓ d̓rvox dnī p̄parātis ceruos ¶ Nota ꝙ boni xp̄iani dicūtur cerui ꝓpt̓ magnū ſaltuꝫque faciūt de terra vſqꝫ ad celū. Iō dauid ī ꝑſona xp̄iani. di. Qui ꝑfecit pedesmeos tqͣꝫ ceruoꝝ ⁊ ſuꝑ excelſa ſtatuensme. p̄s. xvij. Pedes qͥbꝰ ſaltamꝰ ad paradiſuꝫ ſunt vera credēcia ⁊ obedīa. pesdexter ē vera credētia. Siniſter ꝟo obedientia. Sꝫ aliqͥ errāt ſaltando. qͥ creduntaſcendere ī celū ⁊ deſcendūt ad infernū.qꝛ hn̄t pedē dextrū fractū vel ſiniſtrū vel

vtrūqꝫ. vt iudei ⁊ agareni qͥ vtrūqꝫ pedēhn̄t fractū qꝛ nechn̄t fideꝫ nec bona vitā Pedeꝫ dextꝝ hn̄t fractū illi qͥ dubitāt in fide. iō non pn̄t ſaltare ī celuꝫ. Siniſtrū illi qͥ hn̄t verā credēciaꝫ ſꝫ nō hn̄tobedīaꝫ nec bona vitā. diſcipuli āt ioh̓isſolo pede dextro claudicabāt qꝛ nō credebāt ſꝫ nō ſiniſtro qꝛ bene viuebāt. Iō iohānes miſit eos ad xp̄m vt ip̄os curaretQuibꝰ curatis dixit xp̄s Claudi ābulāt⁊cͣ. ſeqͥtur poſtqͣꝫ dixit vox dni p̄parātisceruos ⁊ reuelabit ꝯdenſa .ſ. ih̓s xp̄s exeius miraculis q̄ fecit. q̄ viderūt diſcipuli ioh̓ ⁊ in tēplo eꝰ oēs dicēt gl̓aꝫ. ecce qͣre. b. io. dix. nūcijs. ego vox cla. ī deẜ ⁊cͣ.¶ Seimo ſecūdusIrigite viamdnī. Ioh̓. i. HPreparare ſeudirigere debemꝰ viā dn̄o iheſu xp̄o in breui vēturo ī ciuitatē hꝰ mūdine habeat deuiare ⁊ ire in circuitu. Dicithͦ greḡ ꝙ via dnī qua veīt ad nos ⁊ nosvadimus ad eū eſt bona ſcā ⁊ ꝟtuoſa vita. Ad hͦ declarandū hēo duas rōes. prima ē qꝛ coīter qn̄ qͥs ꝯtinuat aliquā viādr iſta viā ē talis. Et lꝫ hͦ ſit clarū tamēaucͣtas Oīs viā viri rcā ſibi vid̓r. ꝓuer.xxi. Scd̓a d̓r qꝛ eſt via q̄ ducit ad talēvillā d̓r via illiꝰ ville lꝫ illa villa nunqͣꝫtn̄ſeat ꝑ illā. aucͣtas. Iob loquēs de mala ꝑſona. d. Maledca ſit ꝑs eiꝰ in terranec ābulet ꝑ viā vineaꝝ. Iob. xxxiiij. nōꝙ vinee vadāt ſꝫ qꝛ ꝑ illā viā hō vaditad vineas. Et iſta ē intēcio. b. greḡ. Ꝙvia dnī .ſ. qͣ venit ad nos ꝑ grām. ⁊ nosvadimꝰ ad eū ꝑ gl̓am ē bona vita ſcā etꝟtuoſa intm̄ ꝙ ſi infidel̓ teneret bonā vitā moral̓r cauendo a ſuꝑbia auaricia luxuria ⁊cͣ. anteqͣꝫ moreret deus veniret adeū ꝑ grāꝫ ip̄m illuīando de veritate. hicptꝫ rn̄o ad qͥſtionē illoꝝ qͣre dānabiturinfidel̓ qꝛ non ꝯgnoſcit xp̄m ⁊t̄. qꝛ pctāeiꝰ impediūt ne ip̄m agnoſcat qꝛ ſi teneret bonā vitā deꝰ veīret ad eū qͣnto ma-