Domica iiii adue.Sermo.l

et ꝯtenti eſtotē ſtipēdijs vrīs Ecce regnla ⁊ doctrina militū. ¶ Nota neminē cōcūciētis Dic ꝯͣ illos qͥ ſtatī trahūt ⁊ hn̄tdagā ſiue gladiū in manu ad ꝑcutiēduꝫpauꝑes ⁊ miſeros qͥ non pn̄t ſe defendere Itē neqꝫ calūniaꝫ faciatis ſubditis veſtris ab eis exigēdo pecuīas ⁊ bona eoꝝdiuerſimode ⁊ decipiūt ꝯformes dicēdoꝙ ſint gracioſi in exigēdo cū tamē includant eos in caſtro vel ī eccīa qͦuſqꝫ dederit ⁊ tenetur reſtituere. Iteꝫ ꝯtenti eſtote ſtipēdijs vrīs de ſallario de redditibꝰqͦs recipitꝭ ꝓ defēſiōe ppl̓i Nolite facereſuꝑfluitates nec vanitate. ſꝫ ꝯputare qͥdhabetis ⁊ qͣꝫtuꝫ poteſtis expendere. ⁊ debonis vrīs detis ꝓ aīa vr̄a quartaꝫ veladminus qͥntā ꝑtem amore dei. Nunqͥttotū dabitis ad latrinas ⁊ iumētis ⁊ ſcūtiferis ribaldis ⁊cͣ. Ecce qͣre dicit. Uoxdnī in magnificēcia .ſ. tͣbuēdi ꝯſilia ⁊ modū viuēdi vnicuiqꝫ. magnificecia opꝰ eꝰ.ſ. btī Ioh̓. ⁊ iuſticia eꝰ manet in ſcl̓m ſeculi. pͣsͣ. c. x. ¶ Quarta doctrina erat īcrepatia r̄p̄hedēdo vicia ⁊ pcta dicēdo genimīa viꝑaꝝ quis demrābit vob̓ fugerea vētura ira. Facite gͦ fructꝰ dignos pnīeMath̓. iij. ¶ Nota genimīa viꝑaꝝ dic̄h̓ glo. ꝙ viꝑe trahūt venenuꝫ ab vteromr̄is ⁊ a natura hn̄t venenū. Tal̓ eſt ꝯdiuo iudeoꝝ. Iō ioh̓es vocauit eos genimīa viperarū qͥs demōſtrabit vob̓ fugere a vētura ira. q. d. nullꝰ Facite gͦ fructūdignū penitēcie .ſ. vt iuxta qͣlitatē ⁊ quātitate pctōꝝ faciatꝭ pnīaꝫ. ¶ Nota quōtūc iudei decipiebātur ſicut mō decipiūt̉multi xp̄iani. di. Numqͥt deus promiſitabrahe ⁊ ſemī eꝰ benedictōeꝫ. Gen̄. xxij.Sꝫ hͦ dicebat deus ꝓpt̓ meſſiā filiū abrahe ẜm carne. Iō dixit xp̄s iudeis. Si filij abrahe eſtꝭ facite oꝑa abrahe Io. viij.In hac ciuitate ⁊ errore ſūt multi xp̄iani male vite qͥ nullā pnīaꝫ faciūt de peccatis. Et qn̄ de hͦ rep̄henduntur rn̄dent.Qui credidetit ⁊ baptiſatus fuerit ⁊cͣ.Uultis cognoſcere iſtā ſtulticia. ¶ Nota

de dn̄o faciēte ꝯuiuiū nupciaꝝ qͥ ꝑ totāterrā fecit p̄coniſari. Quicūqꝫ mihi fidel̓fuerit ⁊ manus mūdas huērit mecū prādebit. Dic hiſtoriā de ruſtico ⁊cͣ. Ide dedn̄o ⁊ rege nrō ih̓u xp̄o ex cuiꝰ ꝑte ē p̄coniſatuꝫ. Qui crediderit ⁊cͣ. In morteautē hō vadit ad ꝯuiuiū ſi tunc hō creditet hꝫ manus mūdas bene ſtat. al̓s reſtatfurca inferni. qm̄ iſta ꝟba qͥ crediderit etbaptiſatꝰ fuerit nō ſunt p̄teriti tꝑis ſꝫ futuri ꝯiūctiui. Tu credidiſti ⁊ purificatusfuiſti in baptiſmo. ſꝫ extūc ſordidatus fuiſti ⁊c̄. ncc̄m̄ eſt gͦ ꝙ qn̄ hō vadit ad ꝯuiuiū credat ⁊ manus mūdas heat. Ideodicebat Iſa. Lauamī mūdi eſtote. yſa. i.Deponatis gͦ iſtā vanā ꝯfidenciā. Ex iſta doctrina increpatīa. b. Io. dr̄ vox dn̄icōfringētis cedros .i. ſuꝑbos. ¶ Quītapoctrīa erat correctiua corrigēdo ⁊ refrenādo inuidiā diſcipuloꝝ ſuoꝝ. diſcipuliautē ioh̓is zelātes ꝓ mgr̄o ſuo ioh̓e inuidebāt xp̄o qꝛ qn̄ xp̄us incepit p̄dicareet baptiſare trahebat ad ſe ppl̓m ⁊ dimittebāt iohāneꝫ. Nec mirū de hͦ inuidi diſcipuli ioh̓is dixerūt. Rabbi. qͥ erat tecuꝫtn̄s iordanē cui teſtīoniuꝫ ꝑhibuiſti eccehic baptiſat ⁊ oēs veniūt ad eū Ioh̓. iij.Ecce flama ignis inuidie quā ſohēs int̓cidit per doctrinam ſuam correctiuamdicens In hͦ gaudiū meū impletū. Illūoꝫ creſcere me autē minui. qͥ deſurſū veītſuꝑ omēs eſt. Io. iij. Ex hͦ. b. io. d̓r voxdn̄i int̓cidentꝭ flamā ignis. O ⁊ quō hecvox eſſꝫ int̓ nos nccͣia vt interciderꝫ flāma ignis ī uidie. q̄ nimis ardet ī mūdo n̄ſolū de īuidia bonoꝝ tꝑaliuꝫ ſꝫ eciā de qͣdam inūidia q̄ eſt pctm̄ ꝯͣ ſpm̄ ſcm̄ .ſ. īuidentia fr̄ne gre. ꝟbi grā. Si aliqͥs religioſus vult ẜuare regulaꝫ ⁊cͣ. ſtatī alij inuidentes murmurāt ⁊ ip̄m impugnāt vocātes ip̄m ypocritā ſingularem ⁊cͣ. ⁊ ſicflāma ignis īuidie accendit̉ Secꝰ ſi eſt ribaldus ymo ꝯmendat d. O quō eſt gͣtꝰtal̓ frat̓ ⁊cͣ. Ideꝫ ſi hꝫ aliqͣꝫ grāꝫ deuotions vl̓ p̄dicacōis vel hmōi. Ideꝫ de cle

g