dn̄ica iiii aduētusSermo i

nitēciaꝫ agite appinqͣbit eī regnū celorūꝰqꝫ bapt. ſauerat cos dabat eis pnīam.d. Ex qͦ recepiſtꝭ baptiſmū meū ī ſignūio ne pctā īpediāt vos ad ꝯgnoſcendū ⁊recipiendū regeꝫ meſſiaꝫ faciatis pnīamDic̄. b. Mat. iij. ꝙ ꝯfitebātur pctā ſuageneral̓r dicendo. ego fui ſuꝑbꝰ vanus.pōpoſus ⁊cͣ. Et. b. ioh̓. dabat ſibi pnīaꝫhuilis orōis. Luc. xi. Ioh̓es docebat ſuos diſcipulos orare. Alius ꝯfitebat general̓r dicendo. pr̄ ego fui auarus vſurarius ⁊cͣ. cui ioh̓. dabat pnīaꝫ reſtitucōisne puluis auaricie claudet ſibi oculos nexp̄m agnoſcerēt. Aliꝰ veīebat ⁊ dicebatPr̄ ego ſuꝫ luxurioſus ⁊cͣ. cui dabat penitenciā abſtinende ieiunioꝝ ⁊ afflictōꝫMat. ij. Diſcipuli ioh̓is ieiunabāt Idede alijs pctīs. Ecce quō iohēs p̄dicabatdoctrinā pnīaleꝫ. Iō dr̄ vox dnī in ꝟtute .ſ. pnīaꝫ indicēdo. Nota vox dnī in ꝟtute. nō dicit in ſacrō. Nota quō ſcī doc.in theolo. diſtinguūt de duplici pnīa .ſ. depnīa ſacͣmētali ⁊ de pnīa ꝟtuali. Pnīaſacrālis eſt qn̄ hō ꝯfitet pctā ſua ⁊ abſoluit̉ tal pnīa d̓r ſacͣmentuꝫ. Pnīa ſacr̄mhꝫ ꝑtes tres qͥ ſunt ꝯtricio cōfeſſio ⁊ ſatiſ factō. Pnīa autē ꝟtus nō hꝫ ꝑtes ſic̄nec alia ſacra vt dicit ſcūs tho. ꝑte. iij. q..xci. ⁊. iiij. di. xvi. q. i. arti. i. q. i. iiij. Et qn̄Ioh̓ p̄dicabat nondū erat ordīatū h̓ ſacramentū. nec ptās remittēdi pctā erathoībus ꝯceſſa. Iō ioh̓ non d̓r vox dn̄i inſacramēto. Alia ē pnīa ꝟtualis volūtaria ⁊ ꝟtuoſa q̄ non eſt ſacr̄m vt ieiunareperegrinari diſciplinare ſe ⁊ hmōi. Et deiſta dē vox dn̄ī in ꝟtute ⁊cͣ. qꝛ. b. ioh̓. iniūgebat pnīaꝫ nō ſacramentaleꝫ ſꝫ ꝟtualē. et ꝯcordat dauid. d. alibi. Ecce dabitvoci ſue .ſ. btō ioh̓i. vocē ꝟtutis nō dicitſacramēti. p̄s. lxvij. vide ad tale ſignū ꝓdictoꝝ euidēcia. ¶ Nota vt dicit̉ ſcūsTho. iij. q. lxxxv. i. iiij. di. xiiij. q. i. arti. .i. qꝛpnīa vt eſt dolor volūtatis cū electōe recta eſt virtus vel actꝰ virtutis. Non au

tem vt eſt paſſio. Et eſt penitencia virtꝰſpecialis virtus. quia habet materiam generalem ſub racione ſpeciali pro obiectoſcilicꝫ omnia peccata vt emendabilia peractum hominis vt dicit ſanctꝰ Thoniastercia parte queſtione octogeſimaqinta.articulo ſecundo. Et eſt virtus moralisnō theologica et eſt pars iuſtide. ¶ Tercia doctiīa erat magiſtralis quia ſicut bonus magiſter diuerſis pueris dat diuerſas lectiones ſic beatus Iohannes diuerſis conditionibus hominum dabat diuerſas docttinas. Dicit beatus Lucas tercōcapitulo. ꝙ veniebant ad eum diuerſe cōditiones gentium interrogantes ipſum.et dicentes magiſter quid fadiemus. verbi gracia. Primo venerunt diuites dicedo Magiſter quid debemus facere nos.Reſpondit. qui habet duas tunicas detvnam non habenti. et qui habet eſcas ſimiliter faciat. Luc̄. tercio. Due tuice ſūtvna neceſſitatis. Secunda ſuperfluitatisque corrumpitur ⁊ pauperes moriunturfrigorē. Quot ſunt mulieres pauperes.que propter defectum mantelli non poſſunt ire ad miſſas. ⁊ vos diuites tenētisveſtes ſuperfluas ⁊cͣ. Idem de eſcis ⁊cͣ.Deinde venerunt publicani dicentes eiquid faciemus magiſter. Dicit hic gloſaꝙ ſunntur hic publicanꝰ pro illo qui habet officium publicum quia vel eſt baiulus vel iuſticiarius vel iuratus et cetera.Quibus Iohannes reſpondit. nihil amplius qͣꝫ conſtitutum eſt vobis faciatis.Si erant rectores dicebat. Quid tenemini facere recordemini de iuramento.quod feciſtis quando recipiſtis officiumſcilicet ꝙ facietis inſticiam. et corrigetispopulum et peccata notoria. et reſpiciatis in omnibus vtilitatem communitatꝭ.Iō ita faciatis alias caueatis ⁊cͣ. ¶ Tercio venerunt ad eum milites et ſcutiferidicentes. quid fadiemus ⁊ nos. ⁊ ayt ill̓Nemini ꝯcūciatis nec calūniaꝫ faciatis.