Sermo.II.

has qͣtuor virtutes Dico primo ꝙ pͥmavirtus ml̓tū necceſſaria ꝑſone volenti ꝑſeuerare in bona vita incepta eſt virtuoſa firmitas hec eſt neceſſaria taꝫ religioſisqͣꝫ eccleſiaſticis tā heremitis qͣꝫ etiā illisde mr̄imonio tenere fortiter in bona vitaincepta ⁊ nō deſiſtere nec carnis inclinacōne nec dyaboli tēptacōne. nec mūdi occaſione Anteqͣꝫ hō eligat ſtatū debꝫ homobn̄ reſpicere ⁊ deliberare q̄ vita quis modꝰ viuendi. qͥs ſtatꝰ ſit melior et magisꝓ nr̄a cōplexione ꝟeligio em̄ eligibilis eſtſi tn̄ ſeruet. ſic etiā de alijs qͣ electa oportet ꝯtinuare ⁊ ꝑſeuerare firmiter. auctoritas. Eſto firmus in via dn̄i et ī virtuteſenſꝰ tui et ſcīa. Eccle. v. ¶ Nota ꝙ viadn̄i eſt bonus ſtatus qͣꝫ elegiſti ꝑ qͣꝫ d̓svenit ad te ⁊ tu vadis ad eum ꝑ gr̄am invirtute ſenſus tui ſcꝫ ꝙ tibi ⁊ tue ꝯplexiom ſit ꝓporcionatus. Et ſcīa vt ſi neſciseligere quis ſtatus ſit melior pete ꝯſiliuꝫa ſcientibꝰ ⁊cͣ. ⁊ ꝯtinuate. Nō ſicut pueriqͥ quolibet die vellēt mutare mgr̄m. Dehac virtute xp̄us laudauit ⁊ ꝯmendauitioh̓em. d. Quid exiſtis indeſertū videre.arundinē vento agitata quaſi dicat. nō talis ioh̓s. ſꝫ fortiſſimus vt rupis ⁊ īmutabilis a ſctā vita quā elegit in ſua puericia.Moralitero qͦt arundines variabiles ⁊mutabiles ſunt hodie in mūdo q̄ modicovento temptacionis mutant̉. Uerbi gr̄aqͦt ſūt qni in aliquo bono ſermone recipiunt bonū ꝓpoſitum emendādi ſe dicendo.O miſer tam male feci vſqꝫ modo decetero volo corrigere vitā meā ⁊cͣ. tūc eſtcāna recta. Sꝫ cadunt vento temptacionis qn̄ demon vel amici dicunt ⁊ qͥd creditis facere mō qn̄ eſtis iuuenis ⁊cͣ. om̄sfacient truffā de vobis. Ex iſto vento qͣꝫplures mutant ꝓpoſitum ⁊ cadunt. qꝛ ſūtdebiles Itē multi vſurarij qui ꝓponūt reſtituere vſuras furta rapinas ⁊cͣ. et proponunt viuere decetero de ſuis laboribus⁊cͣ. Sed cadunt vento temptacōnis. qn̄

d̓r eis qͥd vultis facere miſer hō. Si clerici etiam ⁊ talis bonus homo facit idem⁊ eccleſia permittit ⁊cͣ. Et ſic mutāt ſuūbonum ꝓpoſitum ⁊ cadunt. Idem de luxurioſis. Qn̄ religioſus clericus vel laycꝰeſt inuolutus luto luxurie qͥ qn̄qꝫ habentremorſum ꝯſcientie ⁊ ꝓponuūt viuere caſte ⁊ dimittere malam ſocietatem tūc canna eſt recta. Sꝫ cadit vento temptacōisdyabolice qn̄ ml̓ier dicet ſibi flēdo corāeo dicēdo. o qͥd faciā Mō vultis me dimittere ego fui vobiſcū ſꝑ dum erā iuuenis ⁊ quid faciā modo ⁊c̄. Idem de vindicatiuis. quando aliquis imuriatus ꝓponit remittere ꝓpter deum facere pace cuꝫiimcis iuxta voluntatem dei tunc cannarecta eſt. Sed cadit vento temptacionisquando dicūt amici qͥd facietis modo. dicunt omnes ꝙ eſtis iudeus ⁊ nichil valetis. ⁊ ſic mutat ꝓpoſitū ⁊ cadit Itē qͦt ſūtqui inceperūt bonā vitā ſꝫ modico ventoderiſionis ſtatim deſiſtūt Ideo dicit ſcriptura ſancta. Non ventiles te in omnē vētum ⁊ non eas in omnem viam Eccle. vMagnus defectus eſt illoꝝ qͥ ex locudonibus gentium ſtatim dimittunt bonumppoſitum ⁊ bonam vitam inceptam quiaſemper fuit ꝙ mali loquntur ꝯtra bonos.Nunqͣꝫ fuit vita ita ſancta ſic̄ criſti. tamēmali obloquebant̉ de ipſo. tamen nec ꝓpter hͦ criſtus ꝓpoſitū mutauit. Scitis qͦliter eſt de obloquentibus ⁊ deſiſtentibusa bono incepto; ſicut de paruo puero quia matre mittit̉ alicubi qui ex latratu caniculi timet nec audet tranſire. ymmo reuertitur cum tamen caniculus non poteſt ſibi nocere ī aliquo. Talis eſt ſtulticia illorum qui ex locucionibus gentium non audent bonam vitam continuando tranſire.Pater noſter criſtus ⁊ mater noſtra ecdeſia ſancta mittit nos vt vadamꝰ ad ciuitate ꝑadiſi. Et qn̄ hō incipit bonā vitātenet homo viaꝫ paradiſi. Et caniculi ſcꝫmali id eſt male perſone latrant dicendo