Dn̄ica. III.in aduentu. dn̄i

limbo. Id̓o ꝑ diſcipulos volens ſe certificare d. Tu es qͥ venturus es ⁊cͣ. S. n̄nō de preterito ſꝫ de futuro querit. Et adhoc tēdit xp̄i rn̄ſio. Qꝛ ⁊ ſi mira faciat tn̄tbiecta perpeti nō dedignat̉ ꝓpter hoc dic̄xp̄s diſcipulis ioh̓is dicite ioh̓i Btūs inquit qͥ nō fuerit ſcandaliſatus in me. Ꝙꝛego volo perſonaliter illuc deſcēdere. mōcogitate quale gaudiuꝫ fuit ſanctis pr̄ibꝰqn̄ ioh̓es eis nudauit aduentum xp̄i ꝑſonalem. Ex iſta rōne xp̄s vocauit ioh̓emꝓph̓am dicens ppl̓o. Quid exiſtis videre ⁊cͣ. ſcꝫ qn̄ veīebatis ad ẜmones ioh̓is.ꝓph̓amēetiā dico vobis ꝙ plus qͣꝫ ꝓphetaꝫ. ꝓphta erat qn̄ viuus ꝓph̓abat viuisſed plus qͣꝫ ꝓpheta qn̄ mortuus ꝓph̓auitmortuis. qꝛ hoc ſolū ꝯuenit angelis. Id̓oetiā ex hoc ioh̓es dictꝰ eſt angelus dicēsdeus pr̄ filio ſuo de ioh̓e. Ecce ego mittoangelū meū ante facie tuā. Malach̓. iij.Mitto nō ſolū in hoc mundo ſed etiaꝫ inalio ſcꝫ in limbo Moral̓r inſtruimur hicoh̓es aūt fuit ꝓph̓a in hoc mundo ſꝫ nōfuit ꝯtentus ſꝫ etiam voluit eſſe ꝓpheta inalio mūdo. Hic habemꝰ exemplū ꝙ ſi inhoc mūdo habemus dignitates p̄laconesexcellentias officia et diuicias ꝙ nō ſimꝰꝯtenti ſꝫ faciamꝰ ꝙ in alio mundo habeamus honores et dignitates in ꝑadiſo al̓smodicum valeret. ⁊ ſtultū eſſet in hͦ mūdo velle honorari ⁊ nō in alio. Mō audite hyſtoriā inter ml̓tos ſtultos quō vnꝰfuit ſapiens. Noueritis ꝙ in quadā pr̄iaerat talis ꝯſuetudo. ꝙ quolibet anno faciebant vnū ducem qui qͣꝫ diu erat in dignitate habūdabat ⁊ dabat ſe delicijs ⁊c̄ Ettranſacto anno eiciebat̉ nudus in exiliumad qͣndam inſulā vbi moriebat fame Ꝙdixit vnus ego ſcio qͥd faciā. vn̄ cū eſſet īdignitate ⁊ honore prouidit vt poſt hr̄etvnde viueret. Quis iſtoꝝ fuit ſtultꝰ velſapiēs. Iſte vl̓ illi qui dixerūt ex qͦ tā paꝝdurat ſatiſfaciam delectacōnibꝰ meis perom̄eꝫ modū ⁊cͣ. vel ille qͥ dic̄ Ex quo itapaꝝ durat ꝓuid̓bo michi ī futuꝝ ⁊cͣ. Ita

de nobis dignitates bn̄ficia officia ⁊ huiuſmodi paꝝ durāt. Ideo ꝓuide ⁊ mittein aliū mūdum bona opera ⁊ hic caſtigate ſcꝫ humiliādo deponendo pōpas ſuperbiā exceſſus veſtiū caudaꝝ manicaꝝ ⁊cͣ.⁊ mitte elemoſinā dando pauperibꝰ captiuis puellis eccleſijs ⁊cͣ. Et qn̄ illi ī hocmūdo ſe dāt delicijs moriunt̉ in alio mūdo fame. vos aūt habundabitis ⁊ ſe debitis in menſa xp̄i. Ecce exēplū qd̓ h̓ habemus a beato ioh̓e de qͦ dic̄ xp̄s. Inter natos mulieꝝ nō ſurrexit maior ioh̓e baptiſta. Math̓i. xj. Tn̄ non ꝯtentus ſꝫ voluitetiā eſſe in alio mundo magnus. Ideo curemꝰ de alia vita luxta illd̓ apl̓i ad. Coloiij. Que ſurſū ſūt q̄rite nō q̄ ſuꝑ terrā¶ Sermo ſecundusEpit iheſus diIn p̄ſenti ſermone volo declarare vittulere ad turbas de ioh̓e Math̓.tes neceſſarias ad ꝑſeuerandum in bonavita ⁊ ſancta illos qui inceperūt. Sed pͥmo ſalutetur virgo maria ⁊cͣ. Ceꝑit iheſus ⁊cͣ ꝓ huius verbi declaracone ⁊ materie predican de introductionē. Sciendūꝙ quedam dixit xp̄us iohāni. Quedamvero dixit criſtus de iohanne. Iohāni dixitxp̄s ꝑnundios opera miraculoſa. De quibus dixit ſanctū euuāgeliū. Renunciateiohanni que vidiſtis ⁊c̄. vſqꝫ ad me. Deiohanne aūt dixit xp̄s populo virtutes ⁊res mirabiles ⁊ precioſas de quibꝰ dicitthema. Cepit iheſus dicere ad turbas deioh̓e. Quid exiſtis indeſertum videre ⁊c̄Quatuor ꝟtutes multū precioſas dixitxp̄s ad turbam de iohanne valde neceſſarias illi qͥ vult perſeuerare in bona ⁊ ſctāvita. ⁊ ſunt iſte que ſequuntur.Prima eſt virtuoſa firmitas.Secūda rigoroſa aſperitas.Tercia eſt operoſa fidelitas.Quarta eſt gratioſa puritas.De hijs dicit thema propoſitum. Cepitheſus dicere ad turbas de iohanne ſcilicꝫ