Dn̄ica. III.in aduentu dn̄i

iſtos cōuertere. ſꝫ ipē ſtatī cōuertet eos ⁊hoc patet ex xp̄i rn̄ſione. Qm̄ vt d̓t lucasxp̄s corā diſcipulis ioh̓is p̄dicauit populo ⁊ laudauit ⁊ cōmendauit multū pauꝑtatem voluntariā di. Beati pauperes ſpiritū qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. mathei. v.Deinde poſt ſermone ſanauit multos infirmos cecos ⁊ claudos ſurdos leproſos⁊ ſuſcitauit mortuos. qͦ facto dixit ambaſiatoribus iohānis. Euntes renūciate iohanni que audiſtis ⁊ vidiſtis ceci videntclaudi ambulant leproſi mundant̉ ſurdiaudiunt mortui reſurgūt pauꝑes euuangelizant̉ beatꝰ ē qͥ nō fuerit ſcādalizatꝰ inme. Qui recepto a xp̄o cōgerio redierūtad iohāne cū illa rn̄ſione. cui dixerūt ꝙxp̄s nō rn̄dit ad eos vel ad eoꝝ q̄ſtione.īmo dixit iohānes rn̄dit vobis clare faciendo corā vobis ſigna ⁊ miracula q̄ debebat facere meſſias. de qͥbus yſa. Tunc ſcꝫtꝑe regis meſſie aperient oculi cecorum.i. ceci videbūt ⁊ aures ſurdoꝝ patebūt.i. ſurdi audient. Tunc ſaliet ſicut ceruusclaudus ⁊ aperta erit lingua mutoꝝ. yſa.xxxv. Et dixerūt diſcipuli qͥd eſt cū dicitpauperes euuangelizant̉. qͥbus rn̄dit iohannes Ecce de hoc qͥd̓ dicit yſaias in ꝑſona regis meſſie. Spūs dn̄i ſuꝑ me eoꝙ vnxerit me dn̄s ad ānunciandū pauperibus miſit me ⁊cͣ. yſa. lxi. Ecce hic rō qͣreioh̓es miſit diſcipulos ad iheſū ſcꝫ ex charitate ⁊ nō ex ſui dubitacione. vt patet inxp̄i cōmendacione. Qm̄ poſtqͣꝫ diſcipulireceſſerūt a xp̄o. qꝛ ipſi corā populo dixerunt xp̄o ex ꝑte iohānis. Tu es qͥ venturus ⁊cͣ. populus potuit dubitare ⁊ dicereinfra ſe. Et nunꝙͣ iohānes dixerat d̓ iſtoꝙ erat meſſias ⁊ modo dubitat ⁊cͣ. Id̓opoſtqͣꝫ xp̄us ſatiffecit diſcipulis iohānisverbis voluit etiā ſatiſfacere populo dicens. Quid exiſtis in deſertū videre ⁊cͣ.ſcꝫ tunc qn̄ iohānes p̄dicabat Arundinem vento agitatā. non credatis ꝙ iohānes dubitet de me. Et forte xp̄s dixit po

pulo rōnē qͣre iohānes miſerat ad eumſuos diſcipulos: hoc modo chriſtꝰ eiecitdiſcipulos Iohannis de errore ⁊ populum de falſa opinione ⁊ ꝓuidit omnibus.¶ Moraliter beatus Iohānes bene curabat de illuminacione ⁊ ſaluacione oīmſꝫ p̄cipue domeſticoꝝ ⁊ diſcipuloꝝ ſuoꝝdando nobis exemplū quod non ſolumdebemus curare de ꝓpria ſaluacione. ſedetiā omniū alioꝝ ⁊ maxime ſuoꝝ domeſticorum. verbi grā Si vir ſit bonus ⁊ deuotus ⁊ vxor ſit vana ⁊cͣ. non debet dicere vir quid ad me de vxore mea. ſꝫ debetlaborare vt ipſam cōuertat ⁊ econuerſo.Ideo dicit apoſtolus. Sanctificatꝰ eſt virinfidelis ꝑ mulierē fidelem ⁊ ſanctificata eſt mulier infidelis per virum fidel empͥma ad coꝝ. vij. vt ſepe contingit. Itemfiſios ⁊ filias non ſoluꝫ debetis curare vtſint bene induti ⁊ paſti ſꝫ vt ſint bene nutriti vt ſaluentur. Ideo quādo ſunt paruiſunt nutriendi taliter. Id̓o bona muliertenet̉ eos docere. pater noſter. ⁊cͣ. Quiaſicut bonus ortulanus adaptat arboresteneras ⁊cͣ. ſecus de iam magnis que nōpoſſunt niſi per ignē adaptari Ita vos dematrimonio eſtis ortulani qui plantatisarbores in orto vel iardino xp̄ianitatis.ideo ⁊cͣ. ꝓpter hoc dicit ſcriptura ſanctaPatres nolite ad iracundia ſpe dei ꝓuocare filios veſtros ſꝫ educate illos in diſciplina ⁊ correctione. ad ephe. vi. Itemſi habetis famulos vel ancillas tenem iniſaluacionē eoꝝ ꝓcurare ſcꝫ vt confiteant̉⁊cͣ. ⁊ faciant penitenciā ⁊ audiant miſſā⁊ cōmunicent ⁊ nō dicere ſufficit ꝙ ſeruiant michi. immo dicit ſcriptura ſancta.Si quis ſuorum ⁊ maxime domeſticorūcuram non habet fidem negauit ⁊ eſt infideli deterior. prima ad Thimotheū qͥnto. ¶ Quantū ad ſecundū dicit beatusambroſius ꝙ iohannes miſit diſcipulosſuos ad chriſtum per fidelitatem cordidialem. Sdens beatus Iohannes ꝙ