Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.I.

difficultatē diuerſimode. Primꝰ Chriſoſtomꝰ. Scd̓o Ambroſius. Tercio gregorius. Tamē oēs concordant in hocbeatus Iohānes q̄rit. Tu es ⁊cͣ. vteſſet dubius de xp̄o. īmo ſicut ante capcion erat certus xp̄s erat ſaluator. Ita poſt capcione. Ergo qͣre miſit xp̄o ambaſiatā dicens. Tu es vēturus es. ⁊cͣ.Criſoſtomꝰ d̓t hoc fecit per charitatēfraternale. Ambroſius d̓t hoc fecitfidelitatē cordialē. Gregorius d̓t hocfecit dignitatē ꝑſonalē Beatꝰ Ioh̓esmiſit xp̄o dicēs. Tu es venturus es analiū expectamus. Quantū ad pͥmū dicit.Criſoſtomꝰ. hoc fecit Iohānes ex charitate fraternali. iſta expoſicio ē magisꝯmunis Beatꝰ Iohānes habebat qͣꝫplures diſcipulos credebant xp̄m eſſeveꝝ meſſiam īmo reputabāt Iohānemmeliore ſanctiore xp̄o. quia cōparabant vitā Iohannis vite xp̄i dicendomagiſter nr̄ iohānes fuit in deſerto. xxv.ānis in magna pn̄ia. comedit pane necbibit vinū. ſed eius cibus erat locuſtemel ſilueſtre. bibit aquaꝫ dormiuit ſuperterrā indutꝰ fuit pellibus cameloꝝ eratvalde macer ſolitariꝰ. Ideo credebātipſū eſſe ſaluatorē mundi. Ex alia partevidebant vitā xp̄i cōmune qꝛ comedebat bibebat de hijs ſibi dabant̉. Induebatur pāno ſolū vna tunica ſꝫ qͣtuor morabat̉ inter gentes. Ecce dubitacionis eoꝝ. ſꝫ errabant ex ignorancia. Qm̄ſanctitas vite cōſiſtit in aſperitatꝭ ſolūlicet ſit bona qꝛ ſi ſic nullꝰ ē ſanctior dyabolo. qꝛ nullus facit tanta ieiunia qꝛ ipēnunqͣꝫ comedit nec bibit nec dormit necinduit diſciplinat̉ cottidie ⁊cͣ. Aſperitasvite bona eſt ad refrenandū malas inclinaciones qͣs xp̄us habebat. Sed vitaxp̄i fuit exēplaris qꝛ taliter in mundoviuere voluit vt daret oībus ſpem ſaluacionis. Primo. xxx. ānis voluit eſſe indomo nutricio ſuo ioſeph laborandovt daret exemplū ſpem ſaluacionis la-

boratoribꝰ miniſtralibꝰ ſi volunt bene fideliter operari tenere bonam vitam poſſunt ſaluari. Secundo quando fuit triginta annoꝝ intrauit deſertumvbi tenuit vitam ſolitariam magis durā aſpera qͣꝫ iohannes vbi ſtetit qͣdraginta diebus nichil ꝯmedit nec bibit dormiuit ſuꝑ terrā nudā dando exemplū heremitis ſpē ſaluacionis ſi volunt ẜuiredeo bn̄. ⁊cͣ. Tercio poſt hoc tenuit vitāpauperis mendicantis eundo predicā do.⁊cͣ. Circūſpectis omībꝰ Marci. xi. gloſa ſialiquis ip̄m inuitaret ad prandiū amoredei. al̓s ibat ad domū marthe ſeu magdalene vel ꝯmedebat de cibis crudis ⁊cͣ.do ſpē exemplum mendicantibꝰ ⁊cͣQuarto pauit ml̓titudinē magnā hoīm mulieꝝ in deſerto Ioh̓is. vj. dando exemplū dn̄is prelatis diuitibꝰ vt faciātmagnas elemoſinas ſi volunt ſaluari.Quinto qn̄qꝫ fugiebat gentes dando exemplum debilibꝰ ne ſtent int̓ peccatores cadant in peccatis Sed fugiant ꝯſorcium ⁊cͣ. Sexto qn̄qꝫ ſtabat cum peccatoribꝰ publicanis. Luce. iij. inter infirmos īperfectos ad corrigendū om̄sdo exemplum perſonis bonis perfectis.⁊cͣ. Sed beatus iohannes tenuit vitamvniformem qꝛ non pertinebat ad eum vteſſꝫ ita exemplaris ſicut xp̄s ꝓpter qd̓ eiꝰdiſcipuli decipiebant̉ ꝯparando vitam iohannis vite xp̄i. Uidens ergo ioh̓es diſcipuli ſui erat ſic increduli ymmo etiaminuidebant xp̄o zelantes magiſtro ſuo.Cui dicebant Rabbi qui erat tecū trāſiordanē cui teſtimoniū ꝑhibuiſti ecce hicbaptizat oēs veniūt ad. Rn̄dit Iohānes In gaudiū meū īpletū ⁊cͣ. ioh̓.iij. beatꝰ ioh̓es ſciēs ī breni erat moriturꝰ nolens ſuos diſcipl̓os relinq̄re ī tali ſtatu īcredulitatꝭ. ex caritate fraternali miſit illos ad ih̓m vt ab ipſo certificarent̉ de veritate. q. d. verecūdeminiīmo ex ꝑte mea int̓rogate ipſū qͣſi velletdicere ioh̓es. Ego poſſem vel poſſū

e .iiij.