Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.VII.

eſſe ſolū in celis in terris. dicit apl̓s longe eſt deus ab vnoquoqꝫ noſtrūin ipſo enī viuimus mouemur ſumus.actuū. xvij. Nota in ipſo enī viuimꝰ. Sicut piſces in aqͣ ſolū ad extra circuiteos immo intrat intus. Ita diuinitas innobis. ſcd̓o in ipſo mouem ſicut aues ī aere. tercio in ipſo ſumus ſicut ſtelle in celifirmamēto vbi habēt ſuū eſſe. Ita nos īdeo qꝛ infra deū ſtamꝰ mouem ſuſtinemur. Ecce qͣliter deus ē ꝓp̄e per effectiuāoperacionē. Ideo dicit dauid in pͣs. ꝓpees tu dn̄e oēs vie tue veritas. psͣ. xlviijSed eſt hic argumērū in oppoſitū qꝛ dicit ſcpͥtura longe ē deus ab impijs ꝓuer.xv. Quō ergo eſt ꝓpe. Rn̄deo dicodn̄s dic̄it̉ longe vel ꝓpe a creaturꝭ duplrvel per diſtanciā localē vel per differenciam formalē. Primo d̓r longe roma vel valencia localit̓ multū diſtat poſſumꝰ dicere iſto deꝰ ſit longe quia ꝓpinqͥor ē tibi qͣꝫ camiſia vel claritas aeri vel color pāno. Ihere. xiij. Celūet terram ego impleo ait dn̄s Scd̓odicunt̉ longe eſſe duo panni quoꝝ vnuseſt delicatꝰ ſubtilis bonꝰ. alter rudis etvilis groſſus. licet ſint ſimul tn̄ dicunteſſe longe per diſtanciā differenciā formalē. Iſto dicimꝰ deus eſt longeab impijs. Quia deus ē ſcūs iuſtus Etimpius eſt pctōr īiuſtus. deus ē humil̓impius ſuperbꝰ. deus ē liberalis miſericors. impius auarus. deus ē purus. ille ēluxurioſus vt porcos deus ē charitatiuusille eſt plenꝰ malicia. deus ſeruat pondus menſurā in ſuis factis Et īpius comedit bibit ſine mēſura. deus ē benignuspatiens et impius impenitens iniquus vindicatiuus. deus eſt diligens in ſuisoperibus. impius ocioſus negligens.Ecte quō deus dr̄ longe per diſtanciālocalē ſꝫ per differencia formalē quiain diſtāciā localē ꝓpe eſt. qꝛ deus in oībꝰrebus eſt qꝛ vbicunqꝫ aliquid oꝑatur ibeſt ſꝫ deꝰ vbiqꝫ operat ẜm illud yſa. xxvi.

omuia opera noſtra oꝑatus es in nobisdn̄e. ergo deus ē in omnibꝰ rebus. de hocvide ẜm ſcm̄ tho.. ꝑte. q. viij. ar. i. Itemdeus ē vbiqꝫ ibi ſuꝑ arti. ij. ẜm illud Ihere. xxiij. celū terra ego impleo. Ideo d̓tꝓpe es tu dn̄e. ſcꝫ per diſtanciā localē etomnes vie tue veritas in oppoſitū qꝛ illd̓qd̓ eſt ꝓpe alicui indiget vijs ad illudQuare ergo dicit oēs vie tue veritasReſponſio ad habendū deū ꝓpe eſſenciam p̄ſentiā potenciā eſt neceſſariavia aliqua. qꝛ ſemꝑ eſt pn̄s ſꝫ ad haben deū per gratiā ſunt nobis neceſſariemulte vie. Prima eſt cordis cōtricioqn̄ religioſus ꝯteritur dicendo O miſerEgo ſum religioſus ⁊cͣ. per iſtā viam deꝰvenit ad per graciā licet eſſet p̄ſensper eſſenciā p̄ſenciā potenciā. Scd̓avia eſt oris cōfeſſio. qͦniā ſi in cōtricionecapiendo cōtricione generalit̓ inqͣꝫtū extendit ſe ad attricione eſt diſplicenciade peccatis informis. habuiſti gratiāhabebis in cōfeſſionē. vel ecōuerſo niſi ſisterribilis obſtinatus in mēte Terciavia eſt deuota oracio. cogitādo videsdeū contra te iratum hoc modo fecit illepublicanus orando dicit. deus ꝓpiciꝰeſto michi peccatori. habuit dei graciāde dixit xp̄s. Deſcendit hic iuſtificatꝰin domū ſua. Luce. xviij. ¶Quarta viaeſt euangelicalis p̄dicacio ad quā multiveniunt peccatores ſꝫ totū eſt virtus deiquando deuote p̄dicatur. audit attente frangitur cor conterit̉ ⁊cͣ. ſic habetur gracia Quinta via eſt elemoſinaꝓpter deū recta intencione facta data. eſt tante ꝟtutis ſicut elemoſina tranſit de manu tua ī manū pauperis. ita grādei tranſit in te. Sexta via eſt iniuria remiſſio. qn̄ fit ꝓpter deum ne ipſe faciat vindictā de te. Septima via ē audire miſſam deuote. ideo recipit aqua benedicta in ingreſſu eccleſie. ſignat ſead claudendū intellectū cor negitet os ne homo loquatur de munda-

e .ij.