Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iiiSermo.

dicendo ille eſt verus ſaluator mundi.hic cadent multi. Et luna .i. eccleſia nullum faciet miraculū. Si dicatur ab aliqͦilla miracula ſunt vera .ſ. ſuſcitare mortuos ſicut fecit dn̄s ih̓us xp̄s ⁊cͣ. Dicirpratice quō ficte ſuſcitabūt mortuos patre tuū matre ⁊cͣ. Et dicent ideꝫ vosfaciatis in noīe vr̄i iheſu xp̄i. xp̄iani poterūt facere de hijs falſis miraculis ſignis auiſauit nos xp̄s. d. Surgēt pſeudoxp̄i pſeudo ꝓph̓e .i. filij xp̄ianoꝝ quididerūt iam fidē ex donis antixp̄i. dabūt ſigna magna ꝓdigia vt in erroreminducant ſi fieri p̄t eciam electi. Eccedixi vobis Math̓. xxiiij. Queſtio ſidicat̉ quare xp̄s ꝑmittet iſta oꝑa dyaboli in deſtructōeꝫ xp̄ianitatis. Reſponſioiuxta regulā theolo. que qͥs peccatet torquetur. Sap̄. xi. Et qꝛ gentesdi operibꝰ dyaboli peccant ꝯͣ deū recurrēdo ad diuinos ſortilegos conͣ deū in ſuisneceſſitatibꝰ ſcꝫ rebus ꝑditis. filijshabendis. ſanitate obtinenda. Cuꝫ tn̄deberēt recurrere ad deū oīpotente. ideoꝑmittet deus vt tūc operibꝰ demonū decipiantur. Qui tunc noluerit decipi ponat totā ſuaꝫ ſpem ꝯfidenciā in nomine ih̓u ⁊cͣ. nolle miracula aliqua niſi fierent in noīe iheſu. ſic eritis fortes Dehoc dauid Btūs vir cuius eſt nomē dnīſpes eꝰ. reſpexit in vanitates inſanias falſas. pſal. xxxix. Nomē dnī eſt iheſus. Lu. ij. vocatū eſt nomē eꝰ ih̓s. Dicpratice quō debet poni ſuꝑ plagā deuote ſigno crucꝭ. Antixp̄s aſſumet oīa alianoīa xp̄i ſꝫ hoc nomen ih̓s ꝑſequet̉. vt dicūt pleriqꝫ ſancti. Ideo oppoſitū nomen iheſus dꝫ a xp̄ianis maxime honorari qn̄ nominat in eccleſia inclinando caput ⁊cͣ. Quia alias quodlibet nomē deieſt honorandū ſeptipl̓r ẜm ſcm̄ tho Iſa.lvi. ca. qꝛ ſcꝫ eſt magnū ad timendū. ſāc ad venerāduꝫ. dulce ad meditandumcopioſum ad miſerandum. efficax ad impetrandum. virtuoſum ad ſaluandum.

et occultū ad ſciendū. Iſa. xxx. dicitfilius dei eſt nomē patris tripliciter. ſcꝫ honorat̉. inuocatur. manifeſtat.. iij.ꝑte. q. xxxvij. arti. ij. dicit in oībus noībus que ponūtur Iſa. vij. viij.. ix. ſignificarur hoc nomē ih̓s qd̓ eſt ſignificatiuūſalutis. maxime honorandū. Tercia clauſula dicit. Erūt ſigna in ſtellis Inſacra ſcriptura ſtelle clare. lucentes dicūtur literati. ſicut magiſtri in theologiadoctores licenciati ⁊c̄. aucͣtas. Qui adiuſticiā erudiūt plurimos qͣſi ſtelle in perpetuas eternitates. Dan̄. xij. In hijs ſtellis .i. lrātis erūt ſigna tꝑe antixp̄i. Quiaſtelle cadent de celo vt dicit xp̄s Math̓.xxiiij. et hoc in tercō bello antixp̄i. ſcꝫ diſputacōis. Tunc ſtelle .i. lrāti cadent de celo. i. a veritate fidei catholice. Dic practicam diſputacōis nuncioꝝ antixp̄i literatis ſolū de textu biblie veteris teſtamēti. literati non poterunt reſpondereyymmo nec loqͥ Tunc ſtelle .i. magiſtri cadētde celo .i. de altitudine fidei. aucͣtas. Etfaciet rex ſcꝫ antixpriſtus ſui qd̓ placuerit. Et datuꝫ eſt ei os loquēs ingentia.id ē inſolubl̓ia quātuꝫ ad hoīes. Daniel̓.vij. xi. ca. Queſtio quare xp̄s ꝑmittet hoc illi qui habent defendere fidemcadent ⁊cͣ. Rn̄o hoc ꝑmittet xp̄s duplici racionē. Prima iuxta regulā theologie quē qͥs peccat ⁊cͣ. modo qͣſinullus mgr̄ curat de biblia ſꝫ de poetꝭ ⁊cͣ.Scd̓a racio doloroſa ex mala vita etpctīs lrātoꝝ qꝛ vt in pluribꝰ quāto ſūtmaioris ſcīe tāto ſunt peioris ꝯſcīe ſuntſuperbi elati ebrioſi ⁊cͣ. Qui poteſt ligare leenā bene poteſt ligare ouem. Sigͦdyabolus iam mentes tenet ligatas literatoꝝ ꝓpter eoꝝ prauā vitā. qͥd mirūſi tunc poteſt ligare ouē .i. linguā ne poſſint loqui. Multo melius fuiſſet talibꝰ fuiſſent ignorantes quia ſciencia inflatprimo ad coꝝ. viij. vt patet in multis doctoribꝰ ī medicinis ⁊cͣ. Si vultis eſſefortes teneatis conſiliuꝫ apoſtoli dicētꝭ

d. ij