Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnī caii aduen doSermo iii

dicatio melioris vite ex interpoſicōe vapoꝝ nubiū .i. bonoꝝ tēporaliū. aucͣtasMultiplicabit gl̓am ſuis dabit eis poteſtate in multis terraꝫ diuidet gratuite. i. ad ſuum placitū. dan̄. xi. Queſtioquare deus ꝑmittet iſtu errore in xp̄ianitate ſit deus homo potentiſſimꝰ ⁊cͣ.Rn̄o quandā regulā theologie dicit quē qͣs peccat hec torquet̉. Sap̄..xi. que peccāt gentes hodie in mundon contra deum ꝓpter honores habendos diuicias dignitatēs: ⁊cͣ. Ideo ꝑmittet deꝰ tunc decipiantur ab antixpriſto honoribus diuicijs ⁊cͣ. Si tunc non vultꝭ decipi modo in cordibꝰ veſtris contemnatꝭet deſpiciatis bona terrenalia honores ⁊cͣet appetatis bona celeſtia cogitādo bona hꝰ m̄di tranſitoria ſunt vana/ celeſtia ſeu ſpūalia eterna ſic eritis fortes.Hoc conſiliuꝫ dat beatus iohānes. Nolite diligere mundum neqꝫ ea que indo ſunt. qm̄ tranſit̉ mundus concupiſcētia eius. i. Ioh̓. ij. Secunda clauſuladicit. Erunt ſigna in luna. Sciendumin ſacra ſcriptura luna ſignificat ſanctammatrem eccleſiaꝫ vniuerſaleꝫ ſeu vniuerſitatem xp̄ianoruꝫ qꝛ quando homo dic̄eccleſiā non loquitur de lapidibꝰ parietibus ſꝫ de congregacione fideliuꝫ quedicitur eccleſia. Et eccleſia ſignificat̉ perlunā. Et quinqꝫ ſtatus in quibus fuit adinſtax lune. Que pͥmo eſt noua. ſcd̓o creſcēs. tercō eſt plena. qͣrto eſt minuta. qͥnto eſt girata ſeu verſa. Talē curſum faciteccīa xp̄ianoꝝ Prīa fuit noua ſcꝫ tꝑexp̄i. Et ſicut qn̄ luna ē noua videt̉ prīoqͣſi filū cornutū hn̄s cornua. ſequitſolē Sic̄ eccīa tꝑe xp̄i prīo hn̄s duo cornua .i. duos apl̓os ſolū .ſ. andreā petꝝ ſeq̄bant̉ xp̄m Scd̓o fuit creſces qn̄xp̄s huit. xij. apl̓os. lxxij. dſcipl̓os deinde fuer̄t. cxx. dein̄. tria milia ⁊cͣ. Tercisfuit plena qꝛ ī ꝑte mūdi regno prouincia fides xp̄i fuit recepta. Dauid. Inomnem terram exiuit ſonus eorum. ⁊cͣ. Quarto fuit minuta. quia neſcierunt

ſeruare quod ſancti apoſtoli lucrati fuer̄t.Primo minuta totam indiaꝫ per illūqui dicitur preſbiter Ioh̓es. Secundo.aſſirioꝝ vnū tirānuꝫ Tercō affricano machamētū. Quarto grecoꝝ īꝑatore ꝯſtātinoꝝ. qͥnto armeīoꝝ cuꝫ eoꝝrege. ſexto georgianoꝝ q̄daꝫ ꝓſeudopph̓a. ſeptīo xp̄ianoꝝ decītura quodāhereſiarcha. octauo ytalicoꝝ bartholomeo barēſi. nono gallici petro de candia Quīto eſt girata ſeu ꝟſa. qꝛ non eſt in illo ſtatu eccīa in xp̄s eaꝫfundauit. xp̄s fundauit eccīaꝫ in magnahūilitate pauꝑtate. iaꝫ totū verſūeſt in ſuꝑbiaꝫ pompā vanitatē vtꝫ inqͦlibet ſtatu. De mīa liberalitate ꝯuerſa eſt in ſymonia vſurā rapinaꝫ ⁊cͣ. Decaſtitate ī luxuriā īmundiciā corruptionē. De caritate in inuidiā malignita. De tēperācia in gulā voracitatemDe pacīa in iram guerrā diuiſionesDe diligencia in negligētiaꝫ ſolū reſtatvt eclipſet̉. Qd̓ fit interpoſicōeꝫ terreinter ipſaꝫ ſolē vt ſit in plenilunio. auctoritas. Pctā vrā diuiſerūt inter me etvos. Eccleſia eclipſabit tꝑe antixp̄i vtluna. Qꝛ tūc luna .i. eccīa dabit lumēſuū. Math̓. xxiiij. qꝛ tūc nullū faciēt miraculū xp̄iani qͣꝫtucūꝫ ſint ſcī Sꝫ an̄ xp̄set ſui faciēt miracula non tn̄ ꝟa ſꝫ tm̄ apparētia falſa ad decipiendū gētes. Deqͥbus Ioh̓. apoc̄. xiij. d. faciēt ignē deſcedere de celo. i. de ſpera ignis qꝛ p̄t facere dyabolꝰ d̓o īpediēte ꝑmittēteſicut fecit antiqͥtus ad ꝯburēduꝫ ouesiob. vt habet̉ ibidē. i. c. O quō gētes mirabūt̉ cadēt ml̓ti. an̄xp̄s facietaliqͣ ꝟa miracl̓a ad naturā rei ꝟtute demonū ſꝫ fl̓a ad rōꝫ miracl̓i de... q..cx. ar. iiij. Scd̓o faciet loq̄ ymagīespueros vniꝰ mēẜ. Dic pͣctice quō īterrogabunt forte ymagines vl̓ pueros vt dicant veritatem de illo domino qui venituouiſſimus an ſit ſaluator. et dyabolusmouebit labia ſua et formabit verba ſic