Dn̄ica. I.in aduētu dn̄i.

de inquit apoſtolus ad bebre. x. Impoſſibile eſt placere deo. Credere aut ea queſunt ſuꝑ rōnē nō eſt leuitatꝭ vt dicit ſcūsthomas. iij. diſtinc. xxiiij. arti. iij. q. ij. idemcōtra gentiles libro pͥmo capitulo tercioItem Querit ſcūs thomas de actu fideiexteriori ſcꝫ confeſſione. Utrū confeſſiofidei ſit de neceſſitate. Ad quā q̄ſtionemrn̄dit ſcd̓a ſcd̓e q. iij. ar. ij. ꝙ confeſſio fideieſt de neceſſitate ſalutꝭ tunc ſolū quandoex eius omiſſione periclitat̉ honor dei velvtilitas proximi. puta ſi aliquis interrogatus de fide taceret ⁊ ex hoc credereturvel ꝙ nō haberet fidē vel ꝙ fides nō eſſet.vera l̓ alij per eiꝰ taciturnitatē auerterentur a fide. In hmōi enim caſibꝰ confeſſiofidei eſt de neceſſitate ſalutꝭ Auctoritasad hoc ad Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiāore autem ſit cōfeſſio ad ſalutē. ¶ Dicoſcd̓o ꝙ ferrū in fornace non ſolum recipitclaritatē ſed etiā caloreꝫ ardentē contraſuā naturā. Sic nos induendo xp̄m nonſolū recipimꝰ claritatē fidei ſꝫ etiā calorēardentis charitatis cōtra frigiditatē indeuocionis ⁊ negligencie faciendo oꝑa deicū ardore ⁊ feruore ſpūs diligent. Deiſto ergo ardore dicit xp̄us. Ignem venimittere ī terrā ⁊ quid volo niſi vt ardeat.Luce. xij. Ardet aūt ignis charitatis qn̄religioſus nō eſt negligēs ſꝫ diligēs Idēdicat de clericis ⁊ laycis ẜm ꝙ expedienserit De iſto ignē charitatis dicā vob̓ vnāfigurā de qͣ leuit̉. vi. p̄cepit deus dicens.Ignis in altari ſꝑ ardebit quē nutriet ſacerdos ſubiciens ligna mane ꝑ ſingulosdies īpoſito holocauſto deſuꝑ. Allegorice altare eſt cor deuoti xp̄iani in qͣ offert̉deo illud ſacrificiū. de qͦ dicit dauid. Sacrificium deo ſpūs cōtribulatꝰ. qd̓ ſit qn̄hō recedit de peccatis ⁊ de mala vita quātenuit ⁊ cōiter offertur deo iſto modo ſacrifiaū in altari cordis. de qͦ dicit. Ignisin altari ſemꝑ ardebit. ſcꝫ ignis ardentischaritatis ſꝫ ſtatim extinguit Sic religioſi in nouiciatū incipiunt bene ⁊ deuote ſer

uire deo ſed extinguit̉ poſtqͣꝫ ſunt ꝓfeſſi.⁊ habent partem in cauda azini quia ⁊c̄.Idem de clericis quādo dicunt miſſā nouam. ſed poſt extinguit ⁊cͣ. Idem de laycis in quibus accendit̉ ignis charitatis ⁊deuocionis in aliquo ſermone ſꝫ poſt ſtatim extinguit̉. O benedictus eſſet ſi moreretur dū ignis ardet. Ideo dicit ignisin altari ſemꝑ ardebit. Sed q̄modo fietdi. Queꝫ nutriet ſacerdos ⁊cͣ. Ille ignisaccenditur in miſſa cum lignis paruis qd̓ſit quando dicitur. Confiteor deo omnipotenti. Introitus ⁊cͣ. Deinde ponunturmagna ligna in canone ⁊ ſic tandeꝫ venitxp̄s in hoſtia conſecrata. ideo dicit Quenutriet in miſſa ſacerdos ſufflando in predicatione Ita faciebat chriſtus ⁊ apoſtoli ⁊ ignis accendebatur in corde populi.Ideo dicit. Ignis ille erit perpetuꝰ ibidē¶ Dico tercio ꝙ quando ferrū induiturigne recipit mollicie contra condicioneꝫſue duriciei Sic ⁊ nos induendo chriſtudebemus recipere molliciem remiſſionisiniuriarū contra implacabilitatē impaciēcie. Ideo ad inſtar ferri igniti qd̓ ꝑ multos ictus mallei extendit̉. Sic ⁊ nos permultas malleaciones tribulacionū debemus extendi ad oēs diligēdos ⁊ īiuriasremittendo iuxta illud qd̓ dicit apoſtolꝰ.Eſtote benigni inuicem miſericordes donantes inuicē ſicut ⁊ deus in xp̄o donauitvobis ad epheſeos quarto. Nota ꝙ benignitas refertur ad ſocialem conuerſacionem. Miſericordia ad pauperum compaſſionē. Donacio ad iniuriarū remiſſionem Hec tria habemꝰ exemplarit̓ in xp̄oet concludit. Sicut deus in chriſto donauit vobis. ¶ Dico quarto ꝙ qͣndoferrum induit̉ igne recipit ab eo pulchritudinem delectabilē. ſic ⁊ nos xp̄m induentes debemꝰ recipere in nob̓ pulchritudinem placentis honeſtatis quod ſit ꝑpuram continenciam et caſtitatem dimittendo immundiciam carnalitans.