Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo..III.

et inuariabilis qꝛ ſi in grā recedit a corꝑeita cōfirmat in ea non p̄t ipſā perderegrām nec amittere aliqͦ modo. habebiteternaliter gloriā. Si autē recedit a corpore in culpa pctō ita ꝯfirmat obſtinatur in ipſo non p̄t penitere nec ab eoexire. eternal̓r habebit penā. ꝟbi gr̄a.Si aīa in mortē recedit a corꝑe ī. culpa.ſeu pctō ſuꝑbie ⁊cͣ. ſic obſtinat̉ ꝯfirmatur in illa p̄t penitere. Idē de alijspctīs. aucͣtas. Si ceciderit lignum ad auſtrū aūt ad aquilonē in quocūqꝫ loco cedderit ibi erit. Ecces. xi. Loqͥt̉ de hoīeeſt vt arbor plātata in viridario eccleſie.Math̓. iiij Uidi hoīes velut arbores. ſcīdit mortē corꝑaleꝫ. em̄ ſecuris adradicē poſita eſt. Math. iij. Auſtrū queeſt ꝑs calida hūida ſigͣt perſonā que ēin ſtatu gracie que ē calida deuocōeꝫhūida ex pctōꝝ ꝯtritiōe lacrimādo. Aqͥlo que eſt pars frigida ſicca ſigͣt perſo que non eſt in grā d̓i eſt frigida ex īdeuocōe ſicca et ſterilis ex oꝑbꝰ mīepnīe. Dicit. ſi ceciderit ⁊cͣ. Ex quopctm̄ ſeu culpa durat eternal̓r in anima.io pena erit etiā eterna. pꝫ racio. Tu forte credebas aīa recedēte mortē corporalē dimitteret pctm̄ culpā qd̓facit niſi in grā recedat. modo eſt hora penitēdi. Ecce qͣliter aīa damnata d̓rfilia belial ſine iugo abſqꝫ dn̄o. Prodictoꝝ pleniori ītelligētia Nota btūstho. iiij. ſcpͥ. di. xlvi. q. i. arti. iij. hac mouetq̄ſtionē. Utruꝫ ex d̓ina iuſticia inferaturpctōribꝰ eterna pena. Ad quā ibi ſupͣ reſpondꝫ ſic loquendo de culpa mortali.qꝛ duracio pene rn̄det duracōi culpe.vt dicit augꝰ. xxi. de ciui. dei. Non em̄ adulteriū qd̓ in momēto tꝑoris ꝑpetnaturmomentanea pena punit ediaꝫ ẜm legeshuānas. Sed duratio pene reſpicit diſpoſitionē peccātis. Qn̄qꝫ em̄ ille qui peccat in aliqͣ ciuitatē ex ipſo pctō efficit dignus vt totalit̉ repellat a ſocietate ciuitatis vel exiliū ꝑpetuū vel etiā mortē

Qn̄qꝫ ꝟo reddit̉ dignus vt totalit̓ aſocietate ciuiū excludat̉. vt poſſitcōueniens mēbꝝ cītatis pena ei ꝓrogat̉vel breuiat̉ ẜm eꝰ expedit correctōi vtin cītate ꝯueīent̉ pacifice viuere poſſitIta edā ẜm d̓inaꝫ iuſticā aliqͥs ex pctōdignꝰ r̄ddit peītꝰ a cītatꝭ dei ꝯſorcō ſeꝑari. qd̓ ſit pctm̄ quis cōtra caritatēpeccat eſt vinculū vniens ciuitatē predictā. Et pctō mortali qd̓ eſt ꝯͣriuꝫcaritati aliqͥs in eternū a ſocietate ſcōꝝ excluſus eterne pene addicitur. aūt pena quā cītas mūdana infligit ꝑpctuareputat̉ eſt accn̄s inqͣꝫtuꝫ nonpetuo manet inqͣꝫtū eciā ciuitas ip̄a deficit Un̄ ſi in ꝑpetuū viueret. pena exilij ẜuitutis legē humanā inferunt̉in eo ꝑpetuo ꝑmaneret. Qui ꝟo modo peccāt vt tn̄ non reddant digni totaliter ſeparari a ſancte trinitatis ꝯſorcio ſicut peccātes venialit̓ tāto eoꝝ pena eritbreuior vel diuturuior. qͣꝫto magis miꝰpurgabiles erunt ẜm pctā eis plus velminꝰ inheſerunt. qd̓ in penis hꝰ mundipurgatorij ẜm d̓inaꝫ iuſticiā ẜuatur. Inueniūtur alie rationes a ſanctis aſſignate. Quare iuſte pctō tēporali ſp̄ mortali aliqͥ pena eterna priuatur. Una eſt.qꝛ peccauerūt ꝯͣ bonū eternū ꝯtēpſerūt vitā eternā. Et eſt qd̓ augꝰ ī li.dcō dicit. factꝰ ē malo dignus eterno. qꝛ in ſe peremit bonū qd̓ poſſꝫ eteruūAlia racio qꝛ in ſuo eterno peccauit.vn̄ gregꝰ. in. iiij dyalo. ad magnā iuſticiā iudicatis pertinet vt nunqͣꝫ careāt ſupplicio nunqͣꝫ carere voluerūt pctō Etſi obiciatur qͥdam pectātes mortaliterꝓponunt vitam ſuam in melius qn̄qꝫmutare ita ẜm hoc eſſent digni eterno ſupplicio vt videtur. Dicendum exhoc ipſo mortaliter peccat finem ſuū īcreaturam conſtituit. quia ad finem vite tota vita ordinatur. ideo ex hoc ipſo totam vitam ſuam ordinat illud peccatuꝫ / aet vellet perpetuo ī peccato permanere.

ij