Sermo.III.

ſi hͦ eſſet ſibi īpune Et hͦ ꝙ gregꝰ. d. xxix.miora. ſuꝑ illd̓ Iob. Eſtī auit abiſſuꝫ qͣſiſeneſcentē. Iniqui iō cuꝫ fine deliquerūtqꝛ cū fine vixerūt voluiſſēt qͥppe ſine fine viuere. vt ſine fine potuiſſent in iniqͥtate ꝑmanere. Pōt ⁊ alia ſcꝫ tercia rō aſſignari. qͣre pena pctī mortalis ſit cterna.Qꝛ ꝑ eaꝫ ꝯͣ deū qui ē infinitꝰ peccar. vn̄cū non poſſit eē pena īfinita ꝑ inteſioneꝫqꝛ creatura nō eſt capax alicꝰ qualitatꝭ īfinite reqͥritur ꝙ ſit ſaltē duracōe infinitaEſt ⁊ qͣrta rō Ad hͦ ideꝫ qꝛ culpa manꝫin eternū. cū culpa non poſſit remitti ſinegra quā homo non p̄t pꝰ morte acqͥrerenec debꝫ pena ceſſare qͣꝫdiu culpa manetCōfirmat̉ qd̓ dcm̄ eſt ꝑ id qd̓̇ d̓r Mat..xxv. Ibūt hij ſcilꝫ pctōres in ſuppliciuꝫeternū Itē ſicut ſe hꝫ premiū ad merituita pena ad culpā. Sꝫ ẜm diuinā iuſticiam merito tꝑali debet premiū eternum.Ioh̓. vi. Ois qͥ videt filiū ⁊ credit ī eūhꝫ vitā eterna. gͦ ⁊ culpe tꝑali ẜm d̓inaꝫiuſtidā debet pena eterna. Preterea ẜmph̓m in. v. cthicoꝝ. pena taxat ẜm digitatē eꝰ ī que peccat̉. vn̄ maiori peā puīt̉qͥ ꝑcutit alapa prīcipe qͣꝫ aliū quecuꝫ. ſꝫqͥ peccat mortal̓r peccat ꝯͣ deū. cꝰ precepta tnͣſgredit. ⁊ cꝰ honorē alijs īpartitur.dū in alio fine conſtituit. Maieſtas autdei eſt infinita. gͦ quicūqꝫ mortal̓r peccatdignus ē infinita pena. ⁊ ita iuſte ꝓ pctōmortali aliqͥs perpetuo punit. Hec ſcūstho. ꝟ ſupͣ. Ide ponit prīa ſcd̓e. q. lxxxvijarti. iij. vbi ꝯcludit ꝙ pctm̄ mortale qͣꝫtūeſt de ſe inducit reatu pene eterne. Idemſcd̓o ſcpͥ. di. xlij. arti. v. in quo ponit draꝫinter pctm̄ mortale ⁊ vcīale ꝑ penā eternā ⁊ temporale. De animabus autemque non ſtatim vadunt ad paradiſuꝫ qꝛnon ſunt condigne nec perfecte penitętesnęc̓ vadunt ad infernum. quia ante mortem habuerunt contritionem de peccatiset fecerunt confeſſionem ⁊ non ſatiſfactionem. Tales vadunt poſt mortem corporis ad purgatorium ad complendum

penitenciam qua completa introducunt̉in celum. ¶Pro dictorum maiori ītelligentia. Queritur vtruꝫ poſt hanc vitam ſit purgaroriuꝫ. ¶ Ad hanc queſtionem reſpondet ſanctus thomas iiij. ſcpͥ..xxi. di. q. i. arti. i. q. i. ꝙ ſic ⁊ ꝙ de neceſſitate fidei eſt ponere purgatoriū. Ꝙꝛ iuſticia dei hoc exigit vt peccatum ꝑ penā debitā ordinet mō multi ſūt qͥ abſoluti ſūtet quibꝰ culpa eſt dimiſſa ſꝫ nondū ꝯpleuerūt penitenciā eo ꝙ ꝑ ꝯtricōem deletaculpa non tollit̉ ex toto reatus pene. necetiam ſemper venialia dimiſſis mortalibus tollūtur quibꝰ reſtat aliqua pena teporalis ꝑficienda. et ideo oportet ꝙ taliter decedentes poſt contritionem de peccatis et abſolutione ante ſatiſfactione debitam poſt hanc vitam puniātur. Et itaoportet locum dare in quo tales animepuniantur. Et hic dicitur purgatoriumEt ideo illi qui purgatorium negant conͣdiuinam iuſticiam loquūtur. et propterhoc erroneum eſt ⁊ a fide alienum. Hocideꝫ tꝫ gregꝰ nieenus qui dicit. Si aliqͥsxp̄i amico conſentiens in hac vita purgare peccata minus potuerit poſt tranſituꝫhinc per purgatorij ignis conflationem.expeditur hoc predicamus dogma veritatis ſeruantes. et ita credimus. hec ille. hocetiam vniuerſalis eccleſia tenet pro defūctis exorans vt a peccatis ſoluantur. qd̓non poteſt niſi de illis qui ſunt in purgatorio intelligi. Eccleſie autem autoritatiquicumqꝫ reſiſtit hereſim incurrit. Quodconfirmatur quia dicitur. ij. macha. xij. ſācta ⁊ ſalubris eſt cogitacō pro defunctisorare vt a peccatis ſoluantur. Sed prodefunctis qui ſunt in paradiſo non eſt orandum quia illi nullo indigent. Nec iterum pro lllis qui ſunt in inferno. quia illi a peccatis ſolui non poſſunt. ergo pꝰhanc vitam ſūt aliqui a peccatis nonduꝫabſoluti qui ſolui poſſunt ⁊ tales caritatem habent ſine qua non fit peccatoꝝ remiſſio qꝛ vniuerſa delicta operit caritas.