Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. I.in aduēti dn̄i.

qͣntū oīs r̄cepcō d̓r paſſio. ſꝫ ſcd̓oquaꝫ damaſcenꝰ ſic diffinit ī ſcd̓o libropaſſio ē motꝰ p̄ter nat̉aꝫ. vn̄ īmoderatꝰmotꝰ cordis paſſio eiꝰ d̓r. ſꝫ mode̓atꝰ d̓reiꝰ oꝑacō ⁊cͣ. Hec aūt īpaſſibilitas ī corporibꝰ btīs exn̄s erit īeqͣlis in btīs. ſi ẜmſuā cāꝫ ꝯſideret̉ erit maior ī vnobtō qͣꝫ in alio. Qꝛ eiꝰ ē dn̄ium aīe ſuꝑcorpꝰ. qd̓ qͥdem dn̄ium cāt̉ ex fruitdeo īmobilit̉. vn̄ ī illo ꝑfectiꝰ fruit̉ eſtmaior īpaſſibilitatis maior īpaſſibilitas ẜm ſuam cāꝫ ꝯſideratā. Addoſi ẜmſuā cāꝫ ꝯſideret Qꝛ ſi ẜm ſe ꝯſideret̉ impaſſibilitas. qꝛ ſolā pͥuacōeꝫ vel negacōꝫimportat ſuſcipit magis minꝰ ſꝫ eriteqͣlis ī oībꝰ beatis hec ſctūs tho. iiij ibi ſuꝑq̄ſtiuncula. ij. Nec hec īpaſſibilitas tollet ſentire a beatis. qꝛ paſſionē hāc queeſt ī actu ſenciēdi ē aliud qͣꝫ recepcōẜm īmutacōeꝫ ſpūale ſenſꝰ a ſenſibilitrahit̉ corpꝰ extra naturalem ſuā qͣlitatēſꝫ ſpūaliter ꝑficit̉ ſctūs tho. ibi ſuꝑ q̄ſtiuncula t̄cia. Addit ideꝫ doc. ſcūs ibi ſuꝑq̄ſtiūcula ſequēti oēs ſenſus btōꝝ pꝰreſurrectōeꝫ erūt ī ſuis oꝑacōnibꝰ. ẜmſpūalit̓ īmutat. Ꝙꝛ ſenſus ē ꝑfectior coōiunctꝰ actui qͣꝫ ſine actu Querit ſcd̓o .ſ.tho. circa ꝯdicōes corꝑm btōꝝ Utꝝ corꝑa btōꝝ erūt ſubtilia. Ad rn̄ det ſctūstho. in. iiij diẜ. xliiij. q. ij. ar. ij. q.. corꝑagl̓ioſa erūt ſubtilia ſubtilitate ē: rarefactionē quēadmodū aer d̓r ſubtilis. ſꝫer̄t ſubtilia ꝓpter ꝑfectōeꝫ ſpūs ſuꝑ corpus. Un̄ per hūc modū corꝑa ī qͥbꝰ forma multū dn̄at ſuꝑ mat̓iā ſolemꝰ vocare ſubtilia ſic̄ auꝝ d̓r̄ ſubtile qn̄ perfectiſſime ꝯplet̉ ī ꝟtute ſpēi ſue Ꝙꝛ ergocorpꝰ gl̓ificatū ꝑfectiſſie cōplet̉ in perſp̄m. Id̓o ſubtile et ſpūale eſt. Dicit̉ em̄corpꝰ gl̓ioſū ſpūale qͣi oīno ſpūi ſb̓iectūQuerit tercō. vtꝝ corꝑa gl̓ioſa erūt agilia. Ad rn̄ det ſctūs tho. ibi ſuꝑ ar. iij. q. ſic. qꝛ corpꝰ gl̓ioſū erit oīno ſubięctū aīe gl̓ificate. ſolū vt nichil in eoſit qd̓ reſiſtat volūtati ſpūs qꝛ etiā fuit

in corꝑe ade. Sꝫ etiā vt ſit ī eo aliquafectio effluens ab aīa gl̓ificata in corpus quā habile reddat ad ſubiectōne p̄dicta que quidē ꝑfectio dos glificati corꝑisd̓r Aīa aūt dupliciter ꝯparat̉ ad corpus eidē dupliciter vnit̉ ſcꝫ vt forma. vtmotor. Et vtroqꝫ oportet corpusgl̓ioſuꝫ anime glorificate ſit ſūme ſubiec. Unde ſicut per dotem ſubtilitatis ſubicitur ei totaliter inqͣntū eſt forma corporis dans eſſe ſpecificum. Ita per dote̓ agilitatis ſubicitur ei inqͣntum eſt motor vtſcꝫ ſit expeditū habile ad obediendū ſpiritui in omnibꝰ motibꝰ actōnibꝰ animeSic ergo cauſa agilitatis attribuit̉ animea qua gloria in corpus emanat. verum vtdicit ſanctus Tho. vbi ſuꝑ in ſo. ad terciū dotem agilitatis corpꝰ glorioſum reddit abile ſolum ad motum localem. ſꝫad ſenſum ad om̄s alias operacōes aīeexequendas. Utent̓ etiaꝫ beati aliqn̄ ſuaagilitate ita aliqn̄ mouebunt̉ vt dicitſcūs Tho. vbi ſupra ſcꝫ q. ij. ar. iij. q. ij. ſic̄ corpus xp̄i motū eſt ī ſua aſcenſionecorpora ſanctorū de terra reſurgent adcelū empireum aſcendent Etiam poſtqͣꝫad celum empireum aſcendent veriſimuleeſt aliqn̄ moueant libitu ſue voluntatis vt illud qd̓ habent in virtute actu exercentes. diuinā ſapīaꝫ ꝯmendabilē oſtedant. Et etiā vt viſus eoꝝ reficiat̉ pulchritudine creaturaꝝ diuerſarum in quibꝰ dei ſapientia eminenter relucebit Senſus em̄ pōt eſſe niſi preſentium quamuis magis a longinquo poſſint ſentire corpora glorioſa qͣꝫ glorioſa. Nec tn̄ permotum aliquid deperit eoruꝫ beatitudinique conſiſtit in viſione dei que vbiqꝫ preſentem habent ſicut de angelis dicit gregorius intra deum currunt qͦcuūqꝫ mittantur. Et hoc eſt qd̓ dicit̉ Yſaie. xl. current laborabunt. volabunt deficient. Et ſimiliter ſapien. iij. dicitur tanqͣꝫ ſcintille diſcurrent in arundineto ergoerit aliquis motus corpoꝝ glorioſorū.