Sermo.I.

QQueritur quarto vtꝝ corpora glorioſa erunt clara vel vtꝝ claritas conueniētcorporibus glorioſis. Ad hanc queſtionem Reſpondet ſanctus tho. iiij. diſtinctione. xliiij. queſtione ſcd̓a articulo quartoq. j. ꝙ ſic ⁊ hoc oportet ponere ꝓpter auctoritate ſacre ſcripturę que hͦ promittit. Etclatitas illa cauſabit ex redundantia glorie anme in corpus. Quod em̄ recipiturin aliquo nō recipitur per modum influētis ſed per modum recipientis. Et ita claritas que eſt in anima ſpiritualis recipit īcorpore vt corporalis Et ideo ẜm ꝙ aīaerit maioris claritatis ẜm maius meritūita etiā erit dr̄a claritatis in corporibꝰ vtpatet per apoſtolū. jͣ. Corinth̓. xv. Et itain corpore glorioſo cognoſcet̉ gloria aīeſic̄ in vitro ꝯgnoſcitur color corporis qd̓continetur in vaſe vitreo. vt Bregoriusdicit ſuper illud Iob non adequabitur eiaurum vel vitrum. Item mathei. xiij. dicitur fulgebunt iuſti ſicut ſol ī regno patriseoꝝ Et ſapie. tercio fulgebunt iuſti tāqͣꝫſcintille ⁊cͣ. Intm̄ ꝙ ſi a nobis poſſent videri ⁊cͣ. De iſta reſurrectōne glorioſa dicit dauid de malis. Nō reſurgēt impij iniudicio neqꝫ peccatores in cōſilio iuſtoꝝ.Sequit̉ qui vero mala egerūt in reſurreccionē iudicij ſcꝫ dānacōnis. Nota de turpitudine ⁊ fetore corporꝭ dānati Queritſcūs tho. in. iiij. diſ. xliiij. q. iij. ar. i. q. j. vtꝝcorpora dānatoꝝ cū ſuis deformitatibꝰreſurgēt Ad hͦ doc. ibi ſupͣ ī ſn̄ia rn̄det ꝙdeformitas corꝑis ē duplex. Quedā eaccidētal̓ ⁊ ꝓpt̓ nature defectū adueniesſic̄ febris ⁊ mutilacio mēbroꝝ. Quedāv̓o deformitas ē natural̓. q̄ oē corpꝰ naturale conſequit ſic̄ ponderoſitas ⁊ paſſibilitas Et cū pͥma qͥ dē d̓formitate nullareſurgent corꝑa dānatoꝝ ſꝫ cū ſcd̓a. Cꝰracto eſt qꝛ vt dictū ē prius actor qui naturā condidit in reſurrectione eā integrereparabit. Et ideo tolletur omnis derectus accidentalis vel ex nature corrupcōeꝓcedens vel ex ipſius debilitate. Sꝫ glo

ria reſurrectionis excludet etiam defectꝰnaturaliter conſequentes a corporibꝰ glorificatis btōꝝ. Sic igitur boni reſurgentſine omni deformitate. nō autē mali quivt patuit r̄ſurgent ſine defectibꝰ accn̄libꝰDicitur em̄. jͣ. ad Corin. xv. mortui reſurgent incorrupti ſanctus Thomas in qͣttoubi ſupra exponit .i. ſine aliqua deminucōemembroꝝ. ergo mali reſurgent ſaltē ſinealiquibꝰ deformitatibꝰ. Preterea in dānatis nō erit aliquid qd̓ ſenſum doloris. lcis impediat. Sed egritndo impedit ſenſum doloris in qͣntum ꝑ eā debilitant̉ organa ſēciēdi. Similiter etiā defectus mēbri impediret ne eſſet vninerſalis dolor īcorpore. ergo ſine iſtis defectibus dānatireſurgent. Et ſi dicatur ſicut reſurrectioſanctoꝝ erit ad vltimam perfectioneꝫ. ſic⁊ reſurrectio impiorꝝ ad vltimā miſeriāSed ſanctis reſurgentibꝰ non auferet̉ aliquid qd̓ ad eoruꝫ perfectionem pertinerepoſſit. ergo nec impijs reſurgentibꝰ aliqͥdauferetur qd̓ ad eoꝝ defectum vel miſeriam pertineat huiuſmodi aūt ſunt deformicates. Ergo videtur ꝙ dānati cum omnibꝰ deforitatibꝰ reſurgāt. Reſpondet ſanctus Thomas ibi ſupra. Ad ſcd̓m argumentū ꝙ non eſt ſimilis ratio de bonis ⁊malis. eo ꝙ aliquid poteſt eſſe purum bonum. non autem pure malum vnde vltimaſanctorum felicitas hoc requirit vt abomnū malo penitus ſint immunes. Sedvltima malorum miſeria nō excludit omne bonum quia malum ſi integrum ſit corrumpit ſeipſum. vt philoſophus dicit̉ inquarto ethicorum. Unde oportet ꝙ miſerie dānatorum ſubſternatur nature bonum in ipſis quod eſt opus cōditoris ꝑfecti qui ipſam naturam ī perfectione ſueſpeciei reparabit. Erunt autem corporadannatorum turpia ⁊ deformia ſꝫ in corruptibilia. Ꝙ erunt incorruptibilia patet quia dicitur Apocalipſis nono. in diebus illis querent homīes mortem ⁊ nōinuenient eam et deſiderabunt omnes.