Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. I.in aduē tti dn̄i.

xp̄s ad reformādū venit in magna humilitate qͣſi famulꝰ ad mīſtrandū nob̓ oꝑaredepcionis hūanā incarnacionē. ſi vultis ītelligere bn̄ hanc maximā xp̄i humilitatem. Cogitate eſſent multi magnidn̄i parui cōgregati in cōuiuio haberent ſeruitorē aliquē qd̓ ſciēs filius regis depoſita veſte regali ſimpl̓r indutꝰ veniret ad ſeruiendū oībus Primo dandoaquā manibꝰ Scd̓o mīſtrādo eſcas.quid iſta eſſet magna hūilitas filij regis.maior incōꝑabilit̓ fuit humilitas filij deiom̄e genꝰ hūanū erat congregatū in ſcolahuiꝰ mūdi ſpectas bonū prandiū celeſtiūepulaꝝ. ſꝫ habebamꝰ ẜuitorē qui illasnobis mīſtraret ꝓpter qd̓ filiꝰ dei mutataīmo magꝭ occultata veſte aſſūpta veſtehūanitatis venit ad mīſtrādū nob̓. licet incarnacionē nullo mutatꝰ fuerit vide in. iij. ꝑte ſcī tho. q. i. arti i. ad pͥmū q. ij. ar. vi. ad pͥmū. iij. ſcpͥto diſ. i. q. i.ar i. ad p̄mū. aucͣtas. Qui ī forma deieſſet indutꝰ ſcꝫ veſte deitatꝭ ſemetipſū exinaniuit .i. hūiliauit formā ſerui accipiēsin ſpē deſpecta in ſil̓itudinē hoīm factꝰ habitū inuentꝰ vt ad phil̓. ij. ſcꝫ vt nobisſeruiret mīſtraret. Et pͥmo dedit aquāmanibꝰ nr̄is īmūdis qꝛ oēs eramꝰ cōcepti nati nutriti in pctīs Dicit enī apl̓s adro. v. pctm̄ in oēs hoīes tn̓ſiuit habeturde conſecͣ. diſ. iiij. ca. firmiſſime tene. ꝓpterhoc pͥmo ordinauit ſcūm ſacr̄m baptiſmiBaptiſmꝰ em̄ ē ordinatꝰ ī remediū ꝯtrapctm̄ originale ē em̄ q̄dā ſpūal̓ regn̓acio ianua ſacͣmētoꝝ nobile Un̄ pueri carentes actuali pctō ꝓpt̓ pctī original̓ infectionē in cōcepti ſūt baptizant. Eramus inqͥd apl̓s natura filij ire. enī pctm̄ actū nature ſiue viciatā origine a parente in ꝓlem tͣducit̉. de ſ. tho. luculēter ſubtilit̓ tractat. ij. ſcpͥto diſ. xxxi. q. i.ar. i. et. ij. etiā pͥma ſcd̓e in. q. lxxxi. Deinde dedit eſcas di. Ecce triduo ſuſtinēt me nec habēt qͥd māducet math̓. viijEt dedit eſcas ſpūales ſcꝫ doctrinas eu-

uangelicas celeſtes. ſcd̓o dedit eſcas miraculoꝝ. īfirmos curādo. mortuoſ ſuſcitādo. t̄cio dedit eſcas ꝟtutū quō erantſapide ꝯforͣbiles Deīde pꝰ pn̄diū iteꝝdedit aquā calidā manibꝰ pedibꝰ etiā incena aquā calidam. qꝛ de latere ſuo exiuitſanguis aqͣ. pͥma aqͣ fuit baptiſmi. ſcd̓av̓o pnīe a xp̄i paſſionē hꝫ virtute efficaciā lauādi aīas a ſordibus pctōꝝ Deiſto ẜuicio hūilitatꝭ īpēmet xp̄s d̓t Filiushoīs veīt mīſtrari ſꝫ mīſtrae daē aīaꝫſuā ī redēpcōꝫ multꝭ mat̓. xx. Et loqͥt̉de pͥmo aduētu p̄terito de oꝫ ipſūmēdare laudare vnā dictionē thematꝭmutādo dicēdo. Bn̄dictꝰ veīt ī noīefamuli In pͥº. aduētu xp̄s veīt vt famulꝰſꝫ ī iſto ſcd̓o aduētu vet vt ſociꝰ. qꝛꝯſuetudo modꝰ ſocioꝝ ē ſil̓ ſtare ſil̓ ireſil̓ ꝯuerſari ſil̓ cōmedē bibere. Ita dn̄sih̓s xp̄s de celo venit ad domū nr̄am adſil̓ pradēdū nobiſcū in cōionē O qͣlis refectio ē aīe deuote qn̄ ꝑatus cōicatreficit̉ intellectꝰ fidei clarꝭ illuīacionibus.memoria optimis recordationibꝰ. voluntas ſcīs bonis deſiderijs. Os deuotisorōnibꝰ final̓r totū corpꝰ fortificat̉ adpnīaꝫ bonā vitā ꝯtinuādā nec recedit anob̓ pꝰ cōione niſi demꝰ ſibi cōgeriū perpctm̄ mortale. qꝛ al̓s recederet tm̄ placet ſibi nr̄a ſocietas d̓t īpēmet Deliciemee filijs hoīm. ꝓuer. viij. Noͣ filijs hoīm ſcꝫ pr̄iarchaꝝ ꝓph̓aꝝ apl̓oꝝdoctoꝝ nos genuer̄t de fide catholica.Ecce quō ē ſociꝰ nr̄. aucͣtas Fidel dn̄s īoībꝰ ꝟb̓ ſuis ſcꝫ cōplēdo ꝓmiſſū qꝛ deīsverb̓ ſiue a bono ſiue a malo p̄ſbitero ſtatim venit ī hoſtiā. Scd̓s aduētꝰ ē de caritate grōſa iſte ē pn̄s. qꝛ qͦlibet die ſacr̄oaltare in hoſtia ꝯſecͣta ē ita real̓r ſic̄ venit īpͥmo aduētu ī vtero ꝟginis. dictꝭ ꝟb̓ agine maria Ecce ācilla dn̄i ⁊cͣ. Ita ī qͣlibet miſſa dcīs ꝟb̓ ꝯſecͣcōis a ſacerdote venit xp̄s ī oſtiā. id̓o nos adoramꝰ. de iſtoaduētu dēmꝰ ip̄m ꝯmedae̓ laudae̓ di.ben̄. vc. ī n. ſocij qꝛ ibi on̄dit ſuū dūiū