Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica .I. in aduētudn̄i. Sermo. I.

Enedictꝰ qui venitin nomine dn̄i habet̉ verbū iſtud matheixxi. capitulo officiatur in euuangelio hodierno. Iſta dn̄ica eſt de maioribꝰ dominicis tocius anni. Quia eſt prima dn̄icaaduētus dn̄i in ſancta mater eccleſia dimittit officium qd̓ ante faciebat incipitofficiū aduentus dn̄i Ideo volens meformare ſancta matre eccleſia cogitauinunc p̄dicare de aduētu dn̄i nr̄i iheſu xp̄iſcꝫ qͦmodo veniet ī fine mūdi iudicare bonos malos retribuēdo cuilibet ẜm oꝑaeius. Si placet deo habebimꝰ multas bonas inſtructiones. Sed pͥmo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Benedictꝰ venit ⁊cͣ. Uerbum ꝓpoſitū eſt vna breuis cātilena quefuit a pueris turbis cantata in aduentuxp̄i in cītatē iheruſalē dicētes Benedictꝰ venit ⁊cͣ. huiꝰ verbi maiori declaracione materie p̄dicande introductōe. Sciendū in ſacra ſcpͥtura clare manifeſteinueniunt tres aduētus dn̄i in hunc ſolennes notabiles generales pͥn

I Diuini verbi preconis et p̄dicatoris. ac ſacraꝝ litteraruminterpretis et ꝓfeſſoris ſubtiliſſimi ſāctivicētij cōfeſſoris de valēcia ordinis diuip̄dicatoꝝ. ſermones fructuoſiſſimi hyemales de tēpore Incipiuntjieſ

cipales ſcꝫ pͥmus aduētus dn̄i fuit De humilitate virtuoſa Scd̓s de charitate gracioſa Tercius de maieſtate rigproſaPrimꝰ aduētus eſt p̄teritus. ſcd̓s eſtp̄ſens. terciꝰ eſt venturꝰ Et hijs tribꝰ aduentibꝰ correſpondet tres ebdomade aduentus Et de tercio aduētu vltimo maiori intelligit̉ thema pͥncipalit̓. quia tuncdicet boni Benedictꝰ venit ⁊c̄ Primꝰaduētus dn̄i fuit de humilitate ꝟtuoſaiſte eſt p̄teritꝰ qn̄ ſcꝫ voluit deſcendere per incarnatione cōuerſationē captiuationē flagellacione paſſione vt ſibi credentes obediētes aſcenderet in celum.Ratio qͣre venit in tanta humilitate fuitſuperbia ade eue qꝛ noluerunt obediredeo ſꝫ pocius ꝓprie voluntati. peccatū em̄ade fuit ſuperbia. vt dicit beatus tho. ſcd̓oſcripto diſtin. xxij. q. pͥma ar. i. ſcd̓a ſcd̓equeſt. clxiij. ar. pͥmo. vt dicit ſcūs tho. inobedientia ī eo cauſata fuit ex ſuperbia. etideo Augꝰ. dicit ad oroſiū elatusſuperbia ſuaſioni ſerpētis obediens p̄cepta dei contēpſit. Ueꝝ etiā ī pctō pͥmoꝝꝑentū. vt d̓t ſcūs tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſuꝑin ſo. ad ſcd̓m ar. gula locū habuit. dicit̉em̄ gen̄. iij. vidit mulier lignū eſſet bo ad veſcēdū pulchꝝ oculis aſpectuqꝫdelcābile tulit de fructu eiꝰ comeditNon tn̄ ipſa bonitas pulchritudo ibifuit pͥmū motiuū ad peccandum ſꝫ pociꝰſuaſio ſerpētis dixit aperient oculi eri/ vritis ſicut dij qd̓ appetēdo ſuperbia mulierincurrit. ideo peccatū gule deriuatū eſtex peccato ſuꝑbie qͦniā ideo pͥus fuit peccatū ſuperbie qͣꝫ gule. Et ſuperbia eſt fundamentū oīm peccatoꝝ ꝟbi grā. Quarealiquis ē auarus. ex ſuperbia eſt. quiavult obedire p̄cepto dei dicētis fu̓iranicaberis. vel furtū faciēs ⁊cͣ. Quarealiquis ē luxurioſus nūqͣ ex ſuperbia. qꝛ vult obedire p̄cepto fornicaberis.Itē de gula alijs peccatis. auctoritasIniciū oīs peccati ē ſuꝑbia. eccͣt. x. Ideo

a .ij.